ਸੋਮ ਰਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਰਸ ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇਣ। ਸੋਮ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਵਸਾ ਲੈ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸ ਜਾ। ਦਸ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਧੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਤ ਵਿਚਾਰ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਗਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਪਹਿਨਾਈਆਂ ਹਨ। ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਰਸ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਲਾਲ-ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਉਸ ਨੇ ਚੁੰਨੀ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦਾਤਾ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਇੰਦੁ, ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਆ। ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਗਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਾਕਤ ਪਾ, ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲ ਦੇ। ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਪਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੋਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਪੀਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਭੋਜਨ ਵਾਂਗੂ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਸ਼ਸਵੀ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਹੈ। ਉਹ, ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸੱਚਾ, ਘਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਜਦ ਜੰਮਿਆ ਤਾਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ—ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਰਿਤ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ। ਸੱਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਸ ਨੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਸਰੋਤ ਵਧਾਇਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਨੌਜਵਾਨ ਲਈ, ਵਗਦੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਨੂੰ, ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਅਮਰ ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਹੈ; ਨਿਪੁੰਨ ਸੋਮ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਅੰਦਰਲੀ ਹਨੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਨਵੇਂ ਤੇ ਸਦਾ-ਤਾਜ਼ਾ ਭਜਨ ਲਈ, ਰਾਹ ਅਸਾਨ ਕਰ; ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਜੋਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਚਮਕਾ। ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਯਸ਼, ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਘੋੜੇ, ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ, ਸਦੀਵੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਚਿਰ-ਸਥਾਈ ਚਾਨਣ ਬਖ਼ਸ਼। ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ, ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਯਸ਼ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਧਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਕਰਤਾਵਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਾਂਗ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਸੋਮ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਿਧਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਨਿਚੋੜੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਅਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ, ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਜੋਤਿ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਵਸਵਤ ਲਈ ਉਸ਼ਾ ਦਾ ਧਨ ਉਪਜਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਬਲਵਾਨ ਰਸ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਖੁੱਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਕਰਮਸ਼ੀਲ ਦੇ, ਕਵੀਆਂ ਲਈ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਹੋਤਾਰ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ, ਇਕੱਠੇ, ਇੱਕ ਰਾਹ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਨਾਭੀ ਤੱਕ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਅੱਖ ਵੀ ਸੂਰਜ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮ, ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਦਰੀਆਂ ਨੇ ਗੁਪਤ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਇੰਦੁ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗਾਇਨ ਕਰੋ; ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਥਰਵਣਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਦੇਵਤਾ, ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗ, ਗਾਂ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਰਥਵਾਨ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਲਿਆ। ਹੁਣ, ਲਾਲ-ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗਾਇਨ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ; ਉਹ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਵਗੇ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਰਗਾ ਵਗੇ। ਸਿਰ ਨਿਵਾਓ, ਨੇੜੇ ਬੈਠੋ, ਪਾਤਰ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਬੂੰਦ ਰੱਖੋ। ਸੋਮ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਗਾਂ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਸੋਮ, ਤੈਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਸਤ ਕਰਨ ਲਈ; ਮਨ ਵੀ, ਜੋ ਮਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇ, ਸੋਮ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਬਖ਼ਸ਼। ਇੰਦੁ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਵਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਸੋਮ ਰਸ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਆਸਨ ਵਿੱਚ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸੋਮ ਮੰਗਿਆ। ਮਸਤ ਕਰਦਿਆਂ ਵਗਦਾ ਸੋਮ, ਆਸਨ ਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਮ ਗਾਂ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ, ਸੋਮ, ਜੋ ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਤੇ ਕਵੀ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ, ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਛਾਂਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਇੰਦੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਤਰਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਸੱਚਾਈ, ਜੋਤ, ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੋਤ।