ਸੋਮ ਰਸ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਵਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜੋੜਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਮਿੱਠਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਧਾਰ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਸੋਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗੂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਧੁਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਚੇ ਕਰਮ ਘਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਵੀਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਮਾਨਾ, ਜੋ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਗਿਆਨੀ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਿਆਰਾ ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਭਜਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ, ਆਪਣੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਾ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਭਾਗਾ ਲਈ, ਮਿੱਠਾਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ, ਮਿੱਠਾਸ, ਤਾਕਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਤੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿਓ। ਇਹ ਸੋਮ ਰਸ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵਹਿ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਸ ਨਿਕਲਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਵਾਯੂ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦਿਓ। ਹੇ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਾਨ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵਸਾ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਸ ਜਾ। ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੱਤ ਵਿਚਾਰ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਹੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਈਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਦੇ ਹਾਂ। ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਦਿਆਂ, ਇਹ ਲਾਲ-ਪੀਲਾ ਸੋਮ ਰਸ ਕਪੜੇ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਈਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ; ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਹੇ ਇੰਦੁ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਆ। ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਹਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਾਕਤ ਪਾ; ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੋਮ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਪੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਾਂਗ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਸ਼ਸਵੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸੱਚਾ, ਘਰ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਦੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ—ਵੱਡਾ ਤੇ ਰਿਤ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਨ। ਉਹ, ਸੱਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਗਿਆ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਕ ਥਾਂ ਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਨੌਜਵਾਨ ਲਈ, ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਚੋੜ ਕੇ ਤੇ ਵਿਖੇਲ ਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਅਮਰ ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੱਤ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ; ਨਿਪੁੰਨ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹਨੇਰਾਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ; ਤੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਨਵੇਂ ਤੇ ਸਦਾ ਨਵੇਂ ਭਜਨ ਲਈ, ਰਸਤਾ ਆਸਾਨ ਕਰ; ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਚਮਕਾ। ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਯਸ਼, ਗਾਈਆਂ, ਘੋੜੇ, ਵੀਰ ਬੱਚੇ, ਸਦੀਵੀ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਕਾਇਮ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ। ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ, ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਯਸ਼ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਧਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਚਲਾਏ ਹੋਏ, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ। ਸੋਮ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਗਾਈਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਯਜਨਾ ਸੱਤ ਵਿਧਾਨਕਾਂ ਨਾਲ। ਨਚੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ, ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਵਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਵਸਵਤ ਲਈ ਉਸ਼ਾ ਦਾ ਧਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਸ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲੀਆਂ, ਕਵੀਆਂ ਲਈ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੋਤਰ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ, ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕੋ ਰਸਤੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਨਾਭੀ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਓਥੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਅੱਖ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮ, ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੇ ਗੁਪਤ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਇੰਦੁ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ; ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਥਰਵਣਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੱਧੁਰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ, ਗਾਈਆਂ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਰਥਵਾਨਾਂ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਲਈ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਿਆ ਕੇ ਆ। ਹੁਣ, ਉਸ ਪੀਲੇ, ਸਰਵ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਲਾਲ ਸੋਮ ਦੀ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਗੀਤ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ।