ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਅਗਨੀ ਜਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸੋਮਾ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਗੂੰਜ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਸਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਰੰਤਰ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਰਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਰੂਹ ਹੈ, ਧਨ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੁਸ਼ਾ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ, ਉੱਚੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ, ਦੇਵ-ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੁਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਮੱਝ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਰਾਤ ਤੇ ਭੋਰ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵ-ਹੋਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ—ਪਵਿਤ੍ਰ ਇੰਦਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਬਲਦ। ਭਾਰਤੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਇਲਾ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀਆਂ—ਸਾਡੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਤਨ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਨੇਤਾ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਲਦ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਆਰਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਰੁੱਖ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਧਾਰਾ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਾਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਰੇ, ਚਮਕਦੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨਾਲ ਜੁੜ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ ਕੋਲ ਆਏ: ਵਾਯੂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸੂਰਜ, ਅਗਨੀ, ਇੰਦਰ—ਇਕਜੁਟ ਹੋ ਕੇ। ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਧਾਰਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ, ਤਾਕਤਵਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ; ਕਪੜਿਆਂ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਤਸੁਕ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਬੂੰਦਾਂ ਮੱਦੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਾਂ ਵੱਲ। ਪੁਰਾਤਨ ਉਤਸਾਹ ਵੱਲ, ਪੀੜ ਕੇ, ਇਹ ਬੂੰਦਾਂ ਛਾਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਵੱਲ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਈਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਵਹਿ ਗਈਆਂ। ਦਸ ਕੁੜੀਆਂ, ਵਣ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਤੇ ਦੌੜਦੇ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਬਲਦ, ਗਵਾਂ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਉਤਸਾਹ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਈ, ਪੀੜ ਕੇ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਪੀੜ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਦੂਧੀ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਯਜਨਾ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸੋਮਾ, ਮਿੱਠਾ, ਪੀੜ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਤਨ ਗਿਆਨ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸਾਹਕ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂ, ਭੋਜਨ ਲਈ; ਤੂੰ ਗੁਪਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗੀਤ ਰੱਖੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ, ਵਹਿ ਗਈਆਂ। ਮਿੱਠਾਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਭਰਪੂਰ, ਫੈਲ ਗਈ; ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੀ। ਬਲਦ, ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਗਤਾ ਲਈ ਧੁਨ ਬਣਾਈ; ਸੱਚੀ ਰੀਤਿ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਮਾਨਾ, ਭੀੜਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਰਾ ਪੀਲਾ ਸੋਮਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਵਣ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹਿਮਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਤਸਾਹ ਨਾਲ, ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਭਾਗ ਵੱਲ, ਮਿੱਠੀ ਧਾਰਾ ਵਹਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਦਿਓ, ਮਿੱਠੀ ਧਾਰਾ, ਤਾਕਤ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਲਈ। ਇਹ ਸੋਮਾਵਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਸ ਨੂੰ ਪੀੜ ਕੇ, ਇਹ ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਉਣ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਾਤ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸ। ਦਸ ਉੰਗਲੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੱਤ ਵਿਚਾਰ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਉਤਸਾਹ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਨੂੰ ਗਵਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਦੇ ਹਾਂ। ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਾ, ਪੀਲਾ ਤੇ ਪੀਲੀਆਂ, ਵੈਸਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਗਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ, ਦুশਮਨ ਦੂਰ ਕਰ; ਇੰਦੁ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਹਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਾਕਤ ਪਾ; ਸੋਮਾ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ। ਇੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਪੀਤਾ ਗਿਆ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਵਾਂਗ ਮਿਲੇ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਸਤਕਾਰਿਤ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਚੁਣਿਆ ਤੇ ਸੱਚਾ, ਘਰ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।