ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਮਰ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਡਾਲੀ ਵਾਂਗ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਤੰਗ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਠੱਗ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਚੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਉਹ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਧੋਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਧਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੀਤ ਰਾਹੀਂ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਗੂੰਜਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਛੂਹਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰਸਮਾਂ ਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਾ ਸੋਮਾ ਛਾਣਣੀ ਵਿਚੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਭਗਤ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਸੋਮਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇਹ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਭਾਗੀਦਾਰ ਬਣਾ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਚੰਗੀ ਨਸੀਬੀ ਦੇਹ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਾਡੀਆਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਧੋਵੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਮਿਲੇ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਹੀ ਕੁਝ ਪਾਈਏ। ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕੀਏ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਗ, ਦੋਹਾਂ ਹਥਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ; ਅਜੈ, ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਕਰ। ਹੇ ਇੰਦੁ, ਸਾਨੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਅਚੰਭਤ ਧਨ ਦੇਹ।" ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਜਗਾਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਗੂੰਜਦਾ ਬਲਦ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਤਿੱਖਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਵੱਗਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮੱਧ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਚਾਹਤ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਧਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਸ਼ਹਿਦ ਦੇ ਰਸ ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ਼ ਪਸਾਰਦਾ ਹੈਂ; ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਵੱਡੇ, ਉੱਚੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੁਲਦੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾਈ ਹੋਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਮਹਾਂ ਬਲਦ। ਭਾਰਤੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਤੇ ਇਲਾ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੱਡੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣ। ਮੈਂ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਇੰਦੁ, ਇੰਦਰ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਬਲਦ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਦ ਤੇ ਧਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ; ਹਜ਼ਾਰ ਡਾਲੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਹਰਾ-ਭਰਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, 'ਸਵਾਹਾ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ: ਵਾਯੂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ। ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਸੁਹਣੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ, ਪਰਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ। ਹੇ ਬੂੰਦਾਂ, ਉਸ ਮਸਤ ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਲ ਵਗੋ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵੱਲ। ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਪੁਰਾਤਨ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵੱਲ ਵਗੋ, ਛਾਣਣੀ ਰਾਹੀਂ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵੱਲ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਢਲਵਾਂ ਉੱਤੇ, ਇੰਦੁ, ਇਹ ਬੂੰਦਾਂ ਵੱਗੀਆਂ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਹਨ। ਦੱਸ ਕੁੜੀਆਂ ਉਸਨੂੰ ਧੋਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਦੌੜਾਕ ਵਾਂਗ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੀਆਂ, ਬੇਮਿਸਾਲ। ਉਸ ਬਲਦ, ਰਸ ਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਲ੍ਹਾ ਕਰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਚੜ੍ਹਾਵਾ। ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਦੁੱਧ ਉਸਨੂੰ ਫੁੱਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਯਜਨ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸੁਖਦਾਈ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਗਿਆਨ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਇੰਦੁ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆ, ਭੋਜਨ ਲਈ; ਤੂੰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।