ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਹੈ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ। ਉਹ ਗੋਸ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁਪਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਸਾਥੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਬੈਠੇ, ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਸਚਾਈ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਖਦੇ। ਉਹ ਜੋ ਹੀਰੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ, ਵੱਡੇ ਧਨ ਅਤੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁਣਦਾ, ਉਸਨੇ ਚਮਕਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸਨੇ ਖੜੇ ਰਥ ਨੂੰ ਰੇਸ਼ਮਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਬਣਨ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਦੋਂ ਸਾਰੇ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿਰਣੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਸੱਚ ਦੇ ਦੂਤ, ਸੱਚ ਦੇ ਵਿਚਾਰ, ਸਭ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ, ਏ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਦੀ ਅਰਜ਼ੂ ਕਰੋ। ਮਨੂ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਹੋਟਰ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੇ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਹੈ। ਉਹ ਬੀਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਕਮੀ ਦੇ। ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਿਰਣੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਾਨੀ, ਬਹੁਤਾਂ ਲਈ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚਮਕਦੇ, ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਉਜਗਾਰ ਹੋਇਆ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਇਕਠੇ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਦਿਵ्यता ਵਿੱਚ, ਸਭ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਵਸਥਾ ਦਾ ਉਲੰਘਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸੁਣਨ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜਾਣੇ ਪਛਾਣੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਜੀਵ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਚਮਕਦਾਰ ਜਵਾਲਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ ਜੋ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਦਿਵਿਆ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਬੀਜ, ਜੰਗਲਾਂ ਦਾ ਬੀਜ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਜੋ ਖੜੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਗੁਪਤ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਮਰ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ, ਅਗਨੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਲਾਭ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਏ ਬੁੱਧੀਮਾਨ; ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਮਾਨਵਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਉਹ ਕਈ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਰਥ। ਉਹ ਪ priest ਤ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਸਾਰੇ ਸੱਚੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੋਸ਼ਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਜੀਵ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭੇਟਾਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਲੋਭੀ ਨਹੀਂ, ਹੀਰੋ ਵਾਂਗ; ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਯੋਧਾ ਵਾਂਗ, ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣਾ। ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਭੈਣਾਂ, ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਗੋਸ਼ਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਜੀਵ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਗੁਪਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਅੰਗਿਰਾਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਟੁੱਟਿਆ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਵੇਰੇ ਨੇ ਦਿਨ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਜਾਣ ਲਿਆ। ਉਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਧਨਵੰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਲੋਕ, ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਦਾਨੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਪਾਣੀਆਂ, ਕਦੇ ਥੱਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਾਤਰੀਸ਼ਵਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਰਨਿਆ, ਤਦੋਂ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਫੈਦ, ਸ਼ਰੀਫ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਫਿਰ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉਹ ਜੁੜ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਨੇ ਦੂਤ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਅਗਨੀ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ, ਦੌਲਤ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।