ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ ਹੈ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ਜ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਕਾਰੀਗਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਗਨੀ ਵੀ ਮਹਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਗਨੀ, ਸਾਰੇ ਚਮਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ। ਸਭ ਪੂਜਾਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਪੁਰਾਤਨ ਅਗਨੀ ਦੀ ਇੱਥੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਉ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ। ਉਸ ਲਈ, ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲੈ ਕੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਾਯੂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਤ੍ਰੈ-ਤਹਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ, ਜੋ ਪੱਕਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉੱਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ। ਦਿਆਲੂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਚੰਗੀ ਚਾਲ, ਅਜੈਯ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਦੇਖਣਯੋਗ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਤੇਰੇ ਘੀ ਵਾਲੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਤੈਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਾਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਤੂੰ ਗਿਆਨੀ, ਅਮਰ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਅਗਨੀ, ਵਿਦਵਾਨ, ਸੂਰੇ, ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਤ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਨ ਕੋਈ ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ; ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਲੱਕੜਾਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਨੌਜਵਾਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਉਪਜਿਹਵਿਕਾ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਚੀਟੀ ਉੱਤੇ ਰੰਗਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੀ ਘੀ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਮਰਤ ਆਗਨੀ ਨੂੰ ਮਨ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਅਗਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਮਾਰਗਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਮਹਾਨ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਧਰਤੀ, ਤੋਂ ਫੈਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਲੋਕ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਅਗਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਖਜਾਨਿਆਂ ਵਾਲਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ, ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਦਿਆਲੂ ਹੋ ਕੇ ਧਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਮਰਤ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ—ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਭਜਨ ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਇੱਛਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਸਭ ਖਜਾਨੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਪੂਜਾਰੀ—ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਾਨੀ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ, ਅਗਨੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਵਿੱਚ ਜੋੜੇ ਘੋੜੇ, ਦਿਆਲੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦਿੱਲੋ, ਦਿਆਲੂ ਦਾ ਧਨ ਵੀ ਦਿੱਲੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਮਹਾਨ, ਰਿਤ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ-ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ। ਦਿਆਲੂ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ, ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਚਮਕ ਨਾਲ; ਉਸ ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਧਨ ਨਾਲ ਆਵੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ, ਮਹਿਮੀਤ ਮਹਿਮਾਨ—ਅਗਨੀ, ਰਥਾਂ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ। ਜੋ ਉਠਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨਾ-ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਨਾਮ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਮਾਰਗ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਹੀਂ। ਅਗਨੀ, ਮਹਿਮਾਨ, ਦਿਆਲੂ, ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ—ਜੋ ਚੰਗਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ, ਸਹੀ ਰਸਮਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸੱਚੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਦਿਆਲੂ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਗਰੀਬ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸਹੀ ਰਸਮਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਅਗਨੀ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ। ਸਾਡੀ ਚੰਗੀ ਵਡਿਆਈ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਘਰਦਿਆਂ ਸਮੇਤ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਸੋਮਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ! ਤੂੰ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ; ਦਿਆਲੂ ਦਾ ਧਨ ਦਿੱਲੋ। ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵੱਲ ਵਹਿ, ਹੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲੇ; ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਿੱਲੋ। ਹੇ ਇੰਦੂ, ਅਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਉਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਆਪਣੀ ਲਗਾਤਾਰ ਚਾਦਰ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਵਹਿੰਦੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੱਸ ਕੁੜੀਆਂ, ਭੈਣਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੂਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਫੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਟੱਲ, ਨਮ ਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਸਨੂੰ ਨਿਚੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਿੱਠੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਉਡਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤ੍ਰੈ-ਤਹਾ, ਮਧੁਰ ਪਾਨ। ਅਜੋੜ ਗਾਂ, ਉਸਨੂੰ, ਵੱਝ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਾਰੇ ਯਜਮਾਨਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਿੱਚ ਰਮ ਗਈ।