ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਸੀ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਨਗਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਦਾਸਯੁਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਹੀ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵੱਡਿਆਈ ਦੀ ਆਸ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ। ਦੇਵਤੇ ਜਲ ਦੇ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ। ਸਾਡੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ, ਪੱਥਰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਰਥ ਲਈ ਜੋਤਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜਾ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵਿਰਤਾ ਦੇ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਵੀਰ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਦਾਤਾ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸਿਮਰਿਆ ਗਿਆ, ਮਹਾਤਮਾ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਇੰਦਰ, ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀੜਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀ ਕੋਲ ਆ। ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਜੁਆੜੇ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ; ਗਿਆਨੀ ਤੇਰੀ ਸਜਾਵਟ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹਨ। ਹਰ ਕੋਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੱਕਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਿਆ ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਸੀ। ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ, ਨਾ ਕਿ ਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਕਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਦਾਨ ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਬ ਕੁਝ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੈਂ; ਜਦ ਜੰਗ ਹੋਵੇ, ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀਆਂ ਤੇਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਭਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ; ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਵਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਇਥੋਂ, ਤੇਰਾ ਅਜਰ ਰਖਿਆਕਾਰ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਦੂਤ, ਤੇਜ਼ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਰਥਵਾਹਕ, ਅਜੇਤ, ਤੂਗ੍ਰਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਵੇ। ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਟਲ, ਮਹਾਨ ਕਰਤਬਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਮਦਦਾਂ ਤੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ—ਇੰਦਰ, ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ—we ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਮਦਦ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਵੀਰਤਾ ਭਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਸੋਮਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ, ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਸੱਜੇ ਬੈਠ; ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂ। ਹੁਣ, ਹੇ ਭਾਰਤਾ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਅਰਪਣ ਕਰ, ਜੇ ਇਹ ਸੱਚੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਖਦਾ 'ਇੰਦਰ ਨਹੀਂ ਹੈ'—ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੀਏ? 'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ—ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵੇਖ! ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਾਂ। ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੰਡਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਧਰਮ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਧਨਵਾਨ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਇਕਲੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ—ਉਹ ਸਾਥੀ, ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਵਧਾਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ—ਜਦ ਤੂੰ ਦੂਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਸ਼ਰਭਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ, ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੱਖਰਾ ਦੌੜ ਪਏ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ। ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੀ ਕਿਲ੍ਹਾ ਲੰਘ ਗਿਆ; ਵੱਡੇ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਲਈ ਲਿਆਇਆ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਜ੍ਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਧਾਰਾਵਾਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਬੋਲੀ ਬਿਨਾਂ ਸਮਝ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਆਖਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਤਾਕਤ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਕੱਢੀਆਂ—ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਿੱਥੇ ਗਈ? ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਿਵਯ ਬੋਲੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ; ਹਰ ਰੂਪ ਦੇ ਜੀਵ ਉਸਨੂੰ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬੋਲੀ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਮਿੱਤਰ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਵੱਡਾ ਪੈਰ ਪਾ; ਵਜ੍ਰ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਦੇ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰੀਏ, ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੀਏ; ਉਹ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਛੁਟੀਆਂ, ਵਗਣ। ਉਹ ਮਾਨਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਹੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਯਜਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਚਿਰਕਾਲ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਪਰਾਜਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਰਥ ਜੋਤਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ। ਤੇਰਾ ਦੂਤ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਿਆ। ਜੋ ਨ ਪੁੱਛਦਾ, ਨ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਉਂਦਾ, ਨ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ—ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਤੋ ਦੂਰ ਰੱਖੋ; ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ। ਹੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਲਈ ਸੱਚਾ ਤੇ ਯੋਗ ਗੀਤ ਗਾ, ਉਸ ਮਹਾਨ, ਅਮਰ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ; ਵਰੁਣ, ਰਖਿਆਕਾਰ, ਲਈ ਗੀਤ ਗਾ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਹ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਧਨਵਾਨ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਇਕਲੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅਮਰ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮਾਨਵਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਹਨ, ਉੱਚੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਰਚੇ ਹੋਏ; ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਿਲ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਆਓ। ਜਦ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤੀ, ਅਟਲ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪੂਰਬੀ ਹੁੰਦੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦਿਓ, ਜਮਦਗਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਦ ਅਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਆ ਵਾਯੂ, ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ ਯਜਨਾ ਤੇ ਆ; ਉਪਰਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ, ਚਮਕਦਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਅਧਵਰਯੂ ਸਭ ਤੋਂ ਸਿੱਧੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਭੋਜਨ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਜਥੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਦੁੱਧ ਮਿਲਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਪੀ। ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੂਰਿਆ, ਮਹਾਨ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਮਹਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ—ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੂਰਿਆ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਅਸੁਰ, ਤੂੰ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਜੋਤ, ਅਜੇਤ ਹੈਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਰਾਮਾਤਾਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ—ਵਿਸ਼ਣੂ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਾਨ—ਸਭ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਾਂਗ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।