ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਸੋਚ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਦਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈ। ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਡਟਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਝੁਕਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਚੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ! ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਰ-ਅਕਸ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੇ ਗਾਇਨ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣ। ਮੈਂ ਉਸ ਦਾਨੀ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਥਾਮਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਭਜਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਯੱਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਸੁਖਾਲੇ ਕਰੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕੋਟਲੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ। ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕੰਬਦੇ ਹਨ—ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਡਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਉਹ ਸੱਚ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ—ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰ। ਕਦੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ? ਇੰਦਰ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਓ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮਹਾਨ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਫ਼-ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਿਫਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ; ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰੋਸ਼ਨ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾ; ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਪਿਆਰੀ ਇੱਛਾ ਤੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ, ਹੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਹੇ ਸੱਚਾ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਬਣ ਗਿਆ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ; ਤੂੰ ਦਾਸਯੂ ਦਾ ਮਾਰਨਹਾਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਵਲ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵੱਡਿਆਈ ਲਈ; ਦੇਵਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ। ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਪਥਰ-ਚੀਰਨਹਾਰ, ਤੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਥ ਨੂੰ; ਇੰਦਰ-ਚਲਿਤ, ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੇ, ਹੇ ਸੌ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ; ਅਜਿਹਾ ਵੀਰ ਦੇ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜਿੱਤੇ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਖਜਾਨੇ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੌ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਸੱਦਾ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਬਲਵਾਨ, ਹੇ ਸੌ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਵੀਰਤਾ ਦੇ। ਅੱਜ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ, ਇੰਦਰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਫਤ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣ ਕੋਲ ਆ। ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਜ਼ਬਾਨ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਿਫਤ, ਹੇ ਗੀਤ-ਪਸੰਦ ਇੰਦਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੀੜਨ ਵਿਚ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਇੰਦਰ ਵਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਲ; ਉਸ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਹੈ। ਦਾਨੀ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰੋ, ਨਾ ਕਿ ਨਾ-ਦਾਨੀ ਦੀ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਮਨ ਨੂੰ ਦਾਨ ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀਆਂ ਤੇਰੀ ਤੇਜ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ; ਆਪਣੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ। ਇੱਥੋਂ, ਤੇਰਾ ਅਜਰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਦੂਤ, ਤੇਜ਼ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਥ-ਹੰਕਾਰਾ, ਅਜਿੱਤ, ਤੂਗਰਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਵੇ। ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ, ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਬਲਵਾਨ, ਸੌ ਮਦਦਾਂ, ਸੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲਾ—ਇੰਦਰ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ ਧਨ ਵਾਲਾ—ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਪਿੱਛੋਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਤੂੰ, ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਸੱਜੇ ਬੈਠ; ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੀਆਂ। ਹੁਣ, ਹੇ ਭਾਰਤਾ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਸਿਫਤ ਭੇਟ ਕਰ, ਜੇ ਇਹ ਸੱਚੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ 'ਇੰਦਰ ਨਹੀਂ ਹੈ'—ਕੌਣ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰੀਏ? "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਗਾਇਕ—ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੋ!" ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੰਡਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਇਕੱਲੇ ਭੂਰੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ—ਸਾਥੀ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ, ਹੇ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹਨ—ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਦੂਰਲੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲੇ ਹੋਏ ਧਨ ਨੂੰ ਸ਼ਰਭਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਹੁਣ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਭੱਜੋ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਕੋਸ਼ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ। ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੀ ਕੋਟਲੀ ਲੰਘ ਗਿਆ; ਵੱਡੇ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਵਜਰਧਾਰੀ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਨਦੀਆਂ, ਇਕਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਬੋਲੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਚਾਰ ਧਾਰਾਂ ਦੁੱਧੀਆਂ—ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਿੱਥੇ ਗਈ? ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਬਾਣੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ; ਹਰ ਰੂਪ ਦੇ ਜੀਵ ਉਸਨੂੰ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਾਣੀ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀ ਸਿਫਤ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਹੇ ਮਿੱਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵੱਡਾ ਪੈਰ ਰੱਖ; ਵਜਰ ਲਈ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਥਾਂ ਦੇ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰੀਏ, ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੀਏ; ਉਹ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਛੁਟੀਆਂ, ਵਗਣ। ਉਹ ਨਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਹੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਯੱਗ ਦਾ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਸਤਾ, ਦੂਰ-ਦੇਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਰਾਜੇ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਰਥ ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ।