ਇਹ ਕਥਾ ਇੰਦਰ ਮਹਾਨ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਸਵੇਰੇ ਦੀਆਂ ਲਾਲੀਆਂ ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ’ਚ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਵਾਸਤੇ ਹੀ ਸੱਤ ਮਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਣ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀਅਾਂ ਚੀਰ ਦਿੱਤੇ। ਨਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਮਰਦ, ਉਸ ਮਹਾਂ ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕ ਸਕਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਜਰ ਲੋਹੇ ਵਰਗੀ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਡੋਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ ਬਲਦ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਹਾੜ ਝੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਇੰਦਰ ਤਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਓ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਛੋਟੇ ਵੱਡੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਰਚੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਂ ਬਲਦ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਈਏ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਰਾਖੀ ਲੱਭਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਿੱਤਰ ਚੁਣਿਆ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ। ਤ੍ਰੇਸਠ ਮਾਰੁਤ, ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਦੀਆਂ ਰੌਣਕਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਬਲਵਾਨ ਬਣਾ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਭੇਟ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਵਜਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਅਸੁਰ ਹਥਿਆਰ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਰੋਧੀ ਸਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਘੁੰਮਦੀ ਚੱਕੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਖੇਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਮਹਾਂ ਬਲਵਾਨ, ਭੈਅੰਕਰ ਤੇ ਦਾਨੀ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਉੱਚੀ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਗਾਈਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਮਿਲੇ। ਜਿਹੜਾ ਸਾਰੇ ਗੀਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਇੰਦਰ ਲਈ ਅਸੀਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਲਵੇ। ਜਿਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਬਲਵਾਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗੁਣਵਾਨ ਕਥਾਵਾਂ ਸਾਰੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਲਵੇ। ਇਹ ਜਾਣ ਲਓ ਕਿ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕੀ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਚੰਗੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਅਟੱਲ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਲਵੇ। ਇੱਕ ਕਾਲੀ ਬੂੰਦ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੰਸ਼ੁਮਤੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਿਪਚਿਪੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਬੂੰਦ ਨੂੰ ਅੰਸ਼ੁਮਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹੁੰਦੀ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਕਾਲਾ ਬੱਦਲ, ਮੈਂ ਖੜਾ ਨਿਹਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ—ਤੁਸੀਂ ਵੀਰੋ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਲੜੋ। ਫਿਰ ਉਹ ਬੂੰਦ, ਅੰਸ਼ੁਮਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਹੀ; ਧਰਮ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਿਆ; ਤੂੰ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ ਲੱਭ ਲਈਆਂ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜੰਗ ਲਿਆਈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਜੋੜ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵਜਰ ਨਾਲ, ਵਧੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਲੱਭ ਲਈਆਂ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਹਾਂ ਬਲਦ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸੂਤ, ਵਜਰ-ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੀ, ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਤੇ ਦਾਸਾਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਸੋਮ ਰਸ ਵਿਚ ਗਰਜਦਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਅਤੁੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਪਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਭ ਵਲੋਂ ਵਿਰੋਧੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੀਏ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਘਵਾਨ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਹੱਕਦਾਰ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਲ ਤੇ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸਕ, ਦਾਨੀ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਇੰਦਰ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਕਿਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਮ ਵਾਂਗ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਭੇਟ-ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਕੋਲੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਦਾਨੀ, ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਵਧਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਘੋੜਾ, ਗਾਂ, ਤੇ ਅਟੱਲ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਨਾ ਕਿ ਕੰਜੂਸ ਨੂੰ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ, ਸੱਚੀ ਰਾਹੀਂ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਉਹ繁ਤਾ ਦੇ। ਤੂੰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸਕ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਇਸ ਲਈ ਗਾਇਕ ਚਮਕਦਾਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਵਗਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਹੈਂ—ਚਮਕਦਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਜਾਂ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿਚ—ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ-ਸੰਘਾਰਕ, ਇਥੇ ਆ। ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਬਲ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ, ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ। ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਨਾ ਮੋੜ, ਇੰਦਰ; ਭੋਜਨ ਤੇ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਹਾਈ, ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈਂ; ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਨਾ ਮੋੜ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬੈਠ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਮਿੱਠਾ ਪੀ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ, ਦਾਨੀ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿ, ਇੰਦਰ, ਇਸ ਸੋਮ ਯਜਨਾ ਤੇ। ਨਾ ਦੇਵ, ਨਾ ਮਰਦ, ਤੇਰੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕਰ ਸਕੇ, ਹੇ ਪਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈਂ—ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵ ਨੇ ਤੇਰੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਜਿੱਤੂ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ, ਮਹਾਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ। ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੋਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਤੇ ਡਿੱਠਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਗੱਡੀਆਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਝੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਗਾਇਕ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਭਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਰ-ਅਪਮਾਨ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਿਫ਼ਤ ਤੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ, ਹੇ ਮਹਾਂ ਬਲਵਾਨ। ਮੈਂ ਉਸ ਦਾਨੀ, ਮਹਾਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਜਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਆਸਾਨ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕੋਠੜੀਆਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ; ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕੰਬਦੇ ਹਨ—ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਡਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੱਚਾਈ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ, ਹੇ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ, ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਸੇ ਫੈਲੀ, ਇੱਛਤ ਦੌਲਤ ਹੈ? ਇੰਦਰ, ਮਹਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵਿਅਪਕ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਫ਼ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਫ਼ਤਯੋਗ ਹੈ—ਉਸ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਉ। ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਚਮਕਾਇਆ; ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਇਆ, ਸਭ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾ; ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਚੁਣਿਆ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਇੱਛਾ ਤੱਕ ਤੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ, ਜਿਹੜੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਵਿਅਪਕ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸਦਾ ਯਾਦ ਰਹੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਚਿਰਕਾਲ ਕਰੀਏ।