ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਅਗਨੀ ਦੀ ਗੁਣਗਾਅਈ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਇੱਕ ਬੇਹਿਸਾਬ ਦਰਿਆ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਭਰਾਵਾਂ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਭਰਾ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨਾਲ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਖੁਰਾਕ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਦੇ ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਛਿਤਰਾਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਅਗਨੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਹੰਸ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ। ਉਹ ਸਚਾਈ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸਮਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਧ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਰੂਹਾਨੀਤਾ, ਧਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ; ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਸੀ; ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗੋਹ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਾਇਕ। ਜਿਵੇਂ ਪੱਕੇ ਜੌ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਤ ਲੈਂਦਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਸੱਜਣ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਦੂਰ ਤੱਕ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਰਾਦਾ ਅਟੱਲ ਹੈ; ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਲਈ ਗਰਭ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ; ਸੋਨੇ ਦੀ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹੈ। ਇੱਕ ਸੈਨਾ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਗਰਜਦਾਰ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਯਮ ਦਾ ਜਨਮ ਹੈ, ਯਮ ਦਾ ਮੂਲ; ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਗੋਹਾਂ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਦਰਿਆ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਗੋਹਾਂ ਉੱਥੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਿਰਜਣਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਨਰਮ ਸੁਰੱਖਿਆਕਰਤਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਜਾਰੀ ਜੋ ਭੋਗ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਣਾਈਆਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਅਗਨਿਸ਼ਰ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੱਚੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਰੇ ਪੱਧਰਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਅਗਨੀ; ਤੂੰ, ਸਦੀਵੀ, ਗੋਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਈ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਹੀਰੋ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਬਹੁਤਾਤਾ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚ। ਗਿਆਨੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਘਰ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ। ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਆਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਰਥ ਨੂੰ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਢਕ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਭ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਆਸਪਾਸ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਤੁਸੀਂ ਸੁੱਕੇ ਤੋਂ ਜੀਵੰਤ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੱਚ ਦੇ ਦੂਤ, ਸੱਚ ਦੇ ਵਿਚਾਰ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸੇਵਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਧਨ ਦਿਓ। ਹੋਟਰ, ਮਨੁ ਦੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਿਵਾਸਾਂ ਅਤੇ ਧਨ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ। ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਦਾਨੀ, ਬਹੁਤਾਂ ਲਈ ਧਨ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਘਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸੰਗਠਿਤ। ਜੰਗਲਾਂ 'ਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਬਣ ਗਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ। ਗਿਆਨੀ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਅਗਨੀ, ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਗੋਹਾਂ ਦੇ ਉੱਦਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ, ਪਿਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਪੀਣੀ। ਜਿਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਖਦਾਇਕ, ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਨਮੋਹਕ। ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ ਘੋੜਾ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।