ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕਈ ਖਤਰਨਾਕ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਰਥਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ, "ਸਾਡੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ 'ਤੇ ਨਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੋ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਆਰਯਮਨ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ, "ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਬਖ਼ਸ਼ੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਹੀ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।" Ādityas, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ; ਜਿਹੜੀ ਦੋਸ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਨਹੀਂ। ਲੋਕ, ਜੋ ਦਿਲੋਂ ਦਾਨੀ ਹਨ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਤੇ ਤੁਰਦੇ, ਉਹ ਰੱਬਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਸਨੇਹਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। "ਸਾਨੂੰ ਭਰਾਤਰੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਆਪਸੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲੇ," ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਐਸਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ 'ਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ 'ਚ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨੀ ਹੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਅਗਨੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਵੀ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੱਬਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। "ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਸੁਣ, ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਆਪ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" "ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਅਗਨੀ, ਕਿਹੜੀ ਸਤਿਕਾਰ-ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?" "ਕਿਹੜੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਕਿਹੜੇ ਸ਼ਬਦ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਹੀਏ?" "ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਘਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਗਨੀ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਕਿਹੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਹੜਿਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਤੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਕਿਸ ਲਈ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ?" ਜੋ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੀਡਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚੰਗੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦਾ; ਅਗਨੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ,繁ਸਰ ਕਰਦਾ। ਫਿਰ, ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, "ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਆਓ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਾਨ ਲਈ ਆਓ।" "ਮੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ-ਭਰੀ ਗੀਤ ਸੁਣੋ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ।" "ਇਹ ਕਾਲਾ, ਤੁਸੀਂ ਦਾਤਾ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ।" "ਗਾਇਕ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ।" "ਇਸ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ।" "ਭਗਤ ਦੇ ਘਰ ਆਓ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਇੰਝ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ।" "ਗਧੇ ਨੂੰ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੋ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ।" "ਤਿੰਨ-ਜੋੜੀਆਂ, ਤਿੰਨ-ਪਹੀਆ ਰਥ ਨਾਲ ਆਓ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ।" "ਹੁਣ, ਮੇਰੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਿਆਉਣ, ਨਾਸਤਿਆਸ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ।" ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਚੰਭਿਤ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਹੁਨਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖਾਤਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤੀ 'ਚ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡੋ ਨਾ। "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ?" ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, "ਤੁਸੀਂ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੀ ਦੋਸਤੀ 'ਚ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡੋ ਨਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨਪਵਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਦੋਸਤੀ 'ਚ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡੋ ਨਾ।" "ਅਤੇ ਉਹ ਹੀਰੋ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਨ ਹੈ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ—ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਹੈ। ਦੋਸਤੀ 'ਚ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡੋ ਨਾ।" "ਸਚਾਈ ਨਾਲ, ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਚ ਦਾ ਚੋਟੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਚ ਨੇ, ਵੱਡੀ ਟਕਰਾਅ 'ਚ ਵੀ, ਜਿੱਤ ਲੈ। ਦੋਸਤੀ 'ਚ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡੋ ਨਾ।" ਫਿਰ, ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਤਿਕਾਰ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਆਉਂਦੀ ਹੈ। "ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ ਆਓ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਜੋ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।" "ਮਿੱਠਾ, ਗਰਮ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ; ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ 'ਤੇ ਬੈਠੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਆਓ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ।" "ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ; ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਆਓ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ 'ਤੇ, ਯਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਸਵਰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ।" "ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ; ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ 'ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬੈਠੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ, ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਆਓ, ਗਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।" "ਹੁਣ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਦੇ ਹਨ। ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਚ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹੋ।" "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ। ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਚੰਭਿਤ, ਕਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਆਓ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੇ ਬੁਲਾਵੇ 'ਤੇ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿੱਠੀ, ਅਮਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਗਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਸਟਾਲ 'ਚ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" "ਅਸੀਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੁਰੰਤ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ-ਗੁਣਾ, ਤੇਜ਼ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹਾਂ।" "ਇੰਦਰ, ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪੱਥਰ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰ। ਜਦ ਤੂੰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਘਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" "ਤੂੰ ਇਛਾ ਨਾਲ ਯੋਧਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਕੰਮਾਂ 'ਚ ਮਹਾਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਜਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਉਂਦਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੋਤਾਮਿਆਂ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਸਤਿਕਾਰ, ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ 'ਤੇ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਤੰਦਰੁਸਤ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।