ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣਾ ਕੇ, ਦਿਨੋ ਦਿਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਹ ਉਹੀ ਇੰਦਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੋਮ ਪਾਨ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆਂ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸੱਦਾ ਦੇਂਦੇ ਹਾਂ। ਪੁਰਾਤਨ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਸ ਸੋਮ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰੇ। ਹੇ ਦਯਾਲੁ ਇੰਦਰ! ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅੱਜ ਦੇ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਪਾਨ ਕਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਗਾਇਕ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਸੋਮ ਪਾਨ ਕਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਵਿੱਚੋਂ; ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿਖਾ। ਜਦ ਤੂੰ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਉੱਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਠਿਆ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਢੀ ਹਿਲਾਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਦਾ ਸੋਮ ਪੀ ਲਿਆ। ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਬਣਿਆ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ—ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ—ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਏ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਤੋਂ, ਨਵੀਂ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਅੱਠ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਵਾਣੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਬਲ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: “ਕੌਣ ਹਨ ਇਹ ਮਹਾਨ? ਕੌਣ ਹਨ ਜੋ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?” ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬਲ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੇ ਤੀਰ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਆਖਿਆ, “ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਕਠੋਰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ।” ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਝੀਲਾਂ ਭਰਕੇ ਸੋਮ ਪੀ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਥਾਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਹੋਰ ਵੀ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਸ ਨਿਕਾਲਿਆ, ਪੱਕਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਲਿਆਇਆ; ਇੰਦਰ ਆਪ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤੇਰਾ ਤੀਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੌ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਇੱਕੋ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਨਵੇਂ ਜਨਮਾ, ਸਥਿਰ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਗਾਇਕਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਰੁਖ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਇਹ ਸਭ ਕਾਰਜ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ, ਵਿਆਪਕ ਪਗ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਿਆਇਆ: ਸੌ ਭੈਂਸਾਂ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪੱਕਿਆ ਭੋਜਨ, ਤੇ ਇਕ ਸੂਰ, ਹੇ ਉਤਸੁਕ ਇੰਦਰ! ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ, ਸੋਮ-ਰੰਗਿਆ ਧਨੁ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਚੰਗਾ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ; ਤੇਰੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਬਣੀਆਂ, ਸਦਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ! ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਗਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ, ਤੈਲ ਮਲਣ ਲਈ, ਪਸ਼ੂ, ਘੋੜੇ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਮਾਨਸਿਕਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਧਨ ਦੇ। ਬਹੁਤ ਕੁਝ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਵਸੁ, ਸਾਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼, ਤੂੰ ਸਦਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ ਕਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਕਦੇ ਧੀਮਾ ਜਾਂ ਕੰਜੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਿਰੋਧੀ ਉਸ ਵਰਗਾ ਦਾਨੀ ਨਹੀਂ। ਇੰਦਰ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ, ਨਾ ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਮੁੜਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣਦਾ ਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਅਜੇਹਾ ਅਟੱਲ, ਆਪਣਾ ਕੋਪ ਨਾਸ਼ਵਾਨਾਂ ਵੱਲ ਮੋੜਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਪੇਟ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੀਬਰ ਕਿਰਿਆ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਵਿਚ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਰਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਸਭ ਸੁਖ ਇਕੱਠਾ ਹੈ; ਉਪਹਾਰ ਕਦੇ ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ, ਗਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁੜਦੀ ਹੈ; ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ, ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ! ਮੈਂ ਆਸ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਉਪਹਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਮਘਵਾਨ, ਦਿਨ ਦੇ ਚਾਰੇ ਜਾਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਚਾਰਾ ਦੇ, ਹੇ ਉਜਲੇ। ਇਹ ਸੋਮ, ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਅਟੱਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਕਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਨੰਗੇ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ; ਉਹ ਅੰਨ੍ਹਾ ਤੇ ਬੇਕਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਸੋਮ! ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਸਰਾ ਹੈਂ ਜੋ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵੈਰਾਂ ਤੇ ਪਰਾਏ ਕੰਮਾਂ ਵਿਰੁੱਧ। ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੱਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਬੁਰਿਆਂ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਲਾਭ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦਾਤਾ ਉਪਹਾਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਿਆਸਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਤਿਆਗਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁੰਮ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੋਮ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਉਮਰ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮ! ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਹੋ, ਦਇਆਲੁ ਹੋ, ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਭੁੱਲਾਵਾ ਨਾ ਦੇਵੀਂ, ਨਾ ਡਰਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ; ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਮਾਰੀ। ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਤੇ, ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਦੁਸ਼ਮਣ, ਦੁਸ਼ਟ ਤੇ ਛਲਕਪਟ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।