ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਚਾਰ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਵ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਰ ਜਾਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਵਿਖਾਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦਾਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਮਰਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਅੱਗਨਿ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਹੇ ਅੱਗਨਿ! ਰੱਬਾਂ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ, ਜਿਵੇਂ ਰਥਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣ।" ਫਿਰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ! ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।" ਹੇ ਅੱਗਨਿ! ਤੂੰ, ਜੋ ਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਯਥਾਰਥ ਅਤੇ ਯੋਗ ਹੈਂ—ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਦਾ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਅੱਗਨਿ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮੂਹਰਾ ਹੈ। ਉਸ ਅੱਗਨਿ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਆ ਦੀ ਮੋਹਰੀ ਨੂੰ, ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲੈ ਆ। ਇਸ ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਅੱਗਨਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੇਨਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧੋ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੱਗਨਿ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ। "ਹੇ ਅੱਗਨਿ! ਤੇਰੀ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਵਾਂਗੇ?" ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ "ਰੱਬਾਂ ਦੇ ਕੁਲ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਨਾ ਛੱਡਣ; ਅਸੀਂ ਉਹ ਪਤਲੇ, ਬਾਂਝ ਗਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਈਏ।" ਸਭਾ ਦੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ, ਦੁਸ਼ਮਣੀਆਂ ਜਾਂ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਡੁੱਬੋਣ। "ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਗਨਿ! ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਤੈਥੋਂ ਦੌਲਤ ਮੰਗਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ; ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾ।" ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ "ਇਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠਾਂ ਨਾ ਆਈਏ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਅਤੇ ਵਧੀਕ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ।" "ਹੇ ਅੱਗਨਿ! ਕੋਈ ਵੈਰ ਭਾਵ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇ; ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੱਗਨਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਸਾਨੂੰ, ਦੂਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਨੇੜਲੇ ਕੰਢੇ ਤਕ ਪਾਰ ਲੰਘਾ; ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਾ।" ਅਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, "ਹੇ ਅੱਗਨਿ! ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ; ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।" ਹੁਣ, ਮੈਂ ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਇੰਦਰ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਸੌ-ਗੰਢੀ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਨ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਚਿੰਤਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਮਾਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ! ਸੋਮਾ ਪੀ, ਹੇ ਸੌ-ਬਲ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਵਧਾਈਏ ਹੋਏ!" ਇੰਦਰ ਲਈ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਨਿਖੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਗਾਇਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ! ਨਿਖੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਭੋਗ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਵਜ੍ਰ ਨੂੰ ਫੜ।" ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਡ਼ ਹਿਲਾ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਏ, ਜਦ ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਬਣਿਆ। "ਅੱਠ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਵੀਂ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਵਾਣੀ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।" ਜਦ ਸੌ-ਬਲ ਵਾਲਾ ਜੰਮਿਆ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਕੌਣ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹਨ? ਕੌਣ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ?" ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੇ ਤੀਰ ਵਾਂਗ: "ਪੁੱਤਰ! ਉਹ ਸਖ਼ਤ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ।" ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਗਿਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦੇ ਤੀਲੇ ਟੁੱਟਦੇ ਹਨ; ਵਧ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਘੂਟ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਝੀਲਾਂ ਭਰ ਕੇ ਸੋਮਾ ਪੀ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਤਲਾਂਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ; ਇੰਦਰ, ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸਨੇ ਭੋਜਨ ਨਿਕਾਲਿਆ; ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਵੈ-ਵਿਸ਼ਤਾਰਤ ਅਤੇ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਤੇਰਾ ਤੀਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੌ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਇਕੋ ਹੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਇਆ।" ਇਸ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਗਾਇਕਾਂ, ਪੁਰਸ਼ਾਂ, ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਨਵੇਂ ਜੰਮੇ, ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਿਭੂਆਂ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਦਾਤਾਂ ਪਹੁੰਚਾ। "ਤੇਰੇ ਇਹ ਸਭ ਕਰਤੱਬ, ਜੋ ਤੂੰ ਕੀਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।" ਇਹ ਸਭ, ਵਿਆਪਕ ਕਦਮਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਲਿਆਏ; ਸੌ ਭੈਂਸ, ਦੁੱਧ-ਪਕਾਇਆ ਭੋਜਨ, ਅਤੇ ਇਕ ਸੂਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ।