ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ, ਸਾਡਾ ਧਰਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਵੀ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਮਹਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦਾਸਾ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਮਾਨਵ, ਯਜਨਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵ-ਰਹਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਪਹਾੜ, ਉਸ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੋਸਤੋ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ—ਕਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਦਾਨੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਅਟੱਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਆਓ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਈਏ। ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਕੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਚਾਹਿਆ, ਸ਼ਰਾਵਤ ਨੇ ਵਛੇ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਮਘਵਨ, ਕੰਨ ਫੜ ਕੇ, ਸ਼ੁਰਦੇਵੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਵਛਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆ; ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਬਕਰਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਅੱਗੇ, ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਹਰੇਕ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਨਵਾਂ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਤੋਂ ਵੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਗੁੱਸਾ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਅਗਨੀ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ ਹੈ, ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕਲੌਤਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ। ਉਜਲੇ, ਤੇਜਸਵੀ ਅਗਨੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ, ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਦੇਣ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਦਾਤਾ, ਧਨ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਜਾਂ ਮਾਨਵ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਅਗਨੀ, ਧਨ ਲਈ ਗਿਆਨ ਦੇ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੂਰਮਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਧਨ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਚੱਲ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹਾ ਆਸਮਾਨ ਕਰ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾ ਕਰ। ਅਗਨੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵ-ਕਿਰਪਾ ਘਟੇ ਨਾ; ਤੂੰ ਹੀ ਧਨ ਦਾ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਥੇ ਧਨ ਲਿਆਵੇ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੇ; ਦੋਸਤ, ਦਾਤਾ, ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ। ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਂ, ਤੇਜਸਵੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਣ; ਯਜਨਾ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵਧੇਰੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਅਗਨੀ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨਹਾਰ, ਖਜ਼ਾਨਾ ਦੇਣ ਲਈ; ਜੋ ਇੱਕਲੌਤਾ, ਅਮਰ, ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਰਸਦਾਰ ਹੋਤਰ ਬਣਿਆ। ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਰਥ ਤੇ, ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਲਈ। ਅਗਨੀ, ਧਨ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੇਵੇ; ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਲਈ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਘਰ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਚੰਗੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਵਜੋਂ, ਖੋਜਦੇ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਅਗਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ, ਤੇਜਸਵੀ, ਚਮਕਦਾਰ; ਲੋਕ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਵਧੇਰੇ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਧਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਅਗਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਗਨੀ ਜੋ ਸੁਖ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ, ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣੇ। ਯਜਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਹੁਕਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਆਵੇ। ਤੇਜਸਵੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਹੋਤਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਲੋਕ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਜਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਫੜਦੇ ਹਨ। ਤਾਪਤ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਪਥਰ ਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ। ਵਛਾ, ਇੱਥੇ ਘੁੰਮਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ; ਉਹ ਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਜੋੜਾਈ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਰਥ ਦੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ, ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਤ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੋ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦੇ, ਪੰਜ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ; ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਰ, ਧੁਨੀ 'ਤੇ। ਦਸ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਹਿਲਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰੈ-ਪਦ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ। ਤ੍ਰੈ-ਪਦ ਯਜਨਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਨਵੇਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਹੋਤਰ ਮਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਵਧੇਰੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਗਣ ਵਾਲਾ, ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਹਾੜ ਆਏ, ਮਧ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ; ਵਗਣ ਦੇ ਮੁਕਤੀ ਸਮੇਂ। ਗਾਵਾਂ ਵੱਡਾ, ਵਗਣ ਵਾਲਾ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕੰਨ ਵਾਲਾ, ਆਏ। ਦਬਾਉਣ 'ਤੇ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਚਮਕ, ਪਾਉ; ਰਸ, ਬਲਦ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਮੂਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਵਛਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਕਿਨ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹਨ। ਮਾਲਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ। ਉਸ ਨੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ, ਤਾਕਤ, ਸੱਤ-ਪਦ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਕਿਰਣਾਂ, ਦੁੱਧੀਆਂ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਪੀੜਤ ਲਈ ਉਪਚਾਰ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਦੇ ਥਾਂ, ਭੰਡਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਆਕਾਸ਼ 'ਚ ਫੈਲਾਈ। ਅਖੀਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਉਠੋ, ਰਥ ਜੋੜੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ।