ਪੁਰਾਤਨ ਵਾਸਤਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਪਿਆਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦਾਨ-ਪ੍ਰਸਾਦ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੁਰਖਾ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਅਰਪਣ ਦੀ ਮਹਿਕ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਅਥਾਹ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ—ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ visibly ਵਜਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ। ਕੋਈ ਵੀ ਕਰਤਾਬ ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਜੈਯ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ। ਇੰਦਰ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਵਾਂ ਵਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਘਟਦੇ ਨਹੀਂ। ਇੰਦਰ, ਜੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਸੌ ਧਰਤੀਆਂ ਵੀ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਵੀ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਜਗਤ ਮਿਲ ਕੇ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ; ਦਾਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਇਨਾਮ ਲਿਆ ਦੇ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ। ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮਰਤ, ਜਿਹੜਾ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲੇ, ਜਿਹੜੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੰਗਲ, ਤੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ invoke ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਗ ਹੈ। ਉਠ, ਦਾਨੀ, ਵੱਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ; ਸਾਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਵੀਰ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਈ; ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ, ਉਠ, ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਯਸ਼ ਲਈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਤ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਦਾਸਾ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ, ਅਮਾਨਵ, ਯਜਨਾ-ਰਹਿਤ, ਦੇਵ-ਰਹਿਤ ਹੈ—ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਵੇ; ਪਹਾੜ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਅੱਗ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਈਏ, ਦੋ ਵਾਰੀ। ਮਿੱਤਰੋ, ਗਿਆਨ ਲੱਭੋ—ਕਿਵੇਂ ਦਾਨੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪਾਈਏ? ਅਸੀਂ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਦਾਨੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਟਲ ਨੂੰ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੋਈਏ। ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਤੂੰ ਸਤਕਾਰੀ ਹੈ; ਜਦ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਚਾਹਿਆ, ਸ਼ਰਾਵਤ, ਤੂੰ ਵੱਝੇ ਦੇ ਦਿੱਤੇ। ਮਘਵਨ, ਕੰਨ ਫੜਕੇ, ਸ਼ੁਰਦੇਵੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਵੱਝਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਹਿੱਸਾ ਲਈ ਬکری ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ। ਅਗਲੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ, ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਵੈਰ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਤੇ ਮਰਤਾਂ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਤੋਂ ਵੀ। ਗੁੱਸਾ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਤੂੰ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਹੀ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ। ਤੂੰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ। ਕੋਈ ਵੈਰ, ਅਗਨੀ, ਨਾ ਮਰਤ, ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ, ਦਾਤਾ, ਦੌਲਤ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ, ਪ੍ਰੇਰਕ ਅਗਨੀ, ਦੌਲਤ ਲਈ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਰਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੂਰਮਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਧਾ ਰਸਤਾ ਦੌਲਤ ਤੱਕ ਲੈ ਚੱਲ। ਸਾਨੂੰ ਚੌੜਾ ਸਥਾਨ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰੇ ਕਰਤਾਰ ਨੂੰ ਨਾ ਸੌਂਪ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ ਮਰਤ ਨੂੰ। ਅਗਨੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਘਾਟੀ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਹੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ। ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਲਿਆਵੇ, ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਕਰੇ; ਮਿੱਤਰ, ਦਾਤਾ, ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ। ਸਾਡਾ ਗੀਤ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੌਸ਼ਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਵੇ; ਯਜਨਾ, ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ-ਸਤਕਾਰੀ, ਬਹੁਤ-ਯਸ਼ਵੰਤ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਅਗਨੀ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਲਈ; ਜੋ ਇਕੱਲਾ, ਅਮਰ, ਮਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੋਤਰ ਬਣਿਆ, ਦੋ ਵਾਰੀ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਯਜਨਾ 'ਤੇ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾ, ਰਥ 'ਤੇ, ਰਾਜ-ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਲਈ। ਅਗਨੀ ਦੌਲਤ ਲੱਭਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੇਵੇ; ਦੌਲਤ ਲਈ ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਘਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਚੰਗੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਵਜੋਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਚਮਕਦਾਰ, ਰੌਸ਼ਨ; ਲੋਕਾਂ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ-ਬੁਲਾਇਆ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਤਕਾਰੋ। ਅਗਨੀ, ਵੈਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਗਨੀ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਫਲ ਦੇਵੇ; ਸਭ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, invoke ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵਾਸਥਾ ਬਣੇ। ਯਜਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੁਬਾਰਾ ਆ ਸਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ, ਉਹਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ। ਤਿੱਖਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਨ ਲਗਾ ਹੋਤਰ ਵਜੋਂ ਵੱਸੇ, ਉਹਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ। ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਡੂੰਘੀ ਸੋਚ ਨਾਲ; ਉਹਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਫੜਦੇ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ। ਤਾਪਿਆ ਹੋਇਆ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ ਲਈ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਵੱਝਾ, ਇੱਥੇ ਘੁੰਮਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ; ਉਹ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਯੋਗ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ, ਘੋੜਿਆਂ-ਸਵਾਰ ਯੋਗਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਰਥ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਵੇਖੇ ਗਏ। ਸੱਤ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ, ਦੋ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਉਂਦੇ, ਪੰਜ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ; ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਰ, ਧੁਨ 'ਤੇ। ਦਸ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ; ਉਸਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਤ੍ਰੈ-ਸਤਰ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ। ਤ੍ਰੈ-ਪਟਲ ਯਜਨਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਨਵੇਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਹੋਤਰ ਮਿੱਠਾ ਲਗਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਣੁਭਾਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰੀਤਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ—ਸਭ ਇਕ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਪੂਜਾ, ਦਾਨ, ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।