ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪੁਰਾਤਨ ਯਸ਼ਸਵੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੋਈ ਵੀ ਮਾਨਵ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਤੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਚਾਹੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ। ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸਦਾ ਹੀ ਲੋੜ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਕਾਵਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ। ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਮਿੱਠੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਮਿੱਠੀ ਹੈ, ਹੇ ਪਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ; ਇਹ ਯਜਨਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਿਛਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਤੂੰ ਆ ਕੇ ਇਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਸਾਨੂੰ, ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਰਹਾਇਸ਼ ਲਈ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਥਾਂ ਦਿਲਵਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਇਹ ਥਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ, ਰਥਾਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਰਗ ਲੱਭ ਸਕੀਏ। ਆਓ, ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੇ ਉਪਹਾਰ ਤਿਆਰ ਰੱਖੋ। ਸਿੱਧੀ ਲਗਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਦੋ ਬੂਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਿਕਸ਼ਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਘੋੜਾ-ਯਜਨਾ ਲਈ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਆਤਿਥਿਗਵਾ, ਆਪਣੇ ਕੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ, ਘੋੜਾ-ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਤਿਥਿਗਵਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਆਹੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਛੇ ਘੋੜੇ ਦਿੱਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰੀਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਸਦਾ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਬਣ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਉਹ ਲਾਲ ਘੋੜੀ ਆਪਣੇ ਕੋੜੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕੋੜਾ ਲਹਿਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਮਾਨਵ, ਜੋ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਨਾਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਆਵੇ। ਹੁਣ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਤੁਤੀ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਪੁਰੰਧੀ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸੋਚ ਸਮੇਤ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਧਾਰ ਹੈਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਧਾਰ ਹੈਂ, ਅਨਯੁਕਤ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੇਟ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਉਹ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦਾਰ ਅਕਾਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੱਚ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਅਸਲ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ। ਬੂਰੇ ਘੋੜੇ ਚਲ ਪਏ, ਲਾਲੇ ਚਰਾਗਾਹ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਜੋ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਪਾਨੀ ਦੁੱਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਕਾਲਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਲੁਕਵੇਂ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ। ਇੰਦਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਆਲਯ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ, ਤੇ ਚਲਾ ਜਾ; ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾ। ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਸਾ, ਗਾਓ, ਗਾਓ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਓ; ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਗਾਵਣ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ। ਗਰਗਰਾ ਆਪਣੀ ਧੁਨੀ ਬੁਲਾਉਣ, ਗੋਧਾ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜੇ, ਪਿੰਗਾ ਵੀ ਗਾਵੇ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਤੁਤੀ ਉਚਾਰੀ ਜਾਵੇ। ਜਦ ਦੂਜਾ, ਸੌਖਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਡੋਲ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਡੋਲ ਸੋਮ ਨੂੰ ਫੜ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੀਤਾ, ਅੱਗ ਨੇ ਪੀਤਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ; ਵਰੁਣ, ਜੇਹੜਾ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਵਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ, ਵਰੁਣ, ਜਿਸ ਲਈ ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਤੇਰੇ ਚੋਟੀ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਧੀਆ ਬਣੀ ਹੋਈ ਨਦੀ ਵਾਂਗ। ਉਹ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਉਹੁਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਐਦਾਂ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਤੂੰ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਬਣ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੂਰੋਂ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਨਵੇਂ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਝ, ਜਾਨਵਰ, ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਭੇਟ ਵੰਡ ਕੇ। ਹੁਣ, ਸੋਹਣੇ ਗਲ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਮਾਲਕਣ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਆਓ; ਫਿਰ, ਚਮਕਦੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਲਾਲੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਜੋ ਸੁਖ-ਸਮਾਧਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ। ਉਸ ਮਹਾਨ, ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਉਪਕਾਰ ਮਿਲੇ, ਭਗਤ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਆਲਯ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਸੋਚ ਵਾਲੀਆਂ ਜਣਾਨੇ, ਕੂਸ਼ ਤੇ ਯੋਗ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਤਨ ਪੂਜਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੋਣਹਾਰ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਅਥਾਹ ਤੇ ਥੱਕਣ-ਰਹਿਤ, ਸਭ ਸੈਣਿਕਾਂ ਦਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ—ਉਸ ਦੀ ਮੈਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਦਾ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੁੱਲ ਹੈ; ਵਜ੍ਰ ਉਸ ਦੇ ਦਿੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ। ਕੋਈ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਵਧਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ। ਉਹ ਅਜੈ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹਨ; ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਵਹਿ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਘਟਦੇ ਨਹੀਂ। ਜੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਸੌ ਧਰਤੀਆਂ ਵੀ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਤੇਰੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਮਿਲ ਕੇ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਤੇਜ਼ਸਵੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ; ਉਸ ਲਈ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲਾ ਇਨਾਮ ਲਿਆ, ਹੇ ਗਰਜਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ। ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ; ਚਾਹੇ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ, ਚਾਹੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਦਾਤ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਜੋ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਉੱਠ, ਸਾਡੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਉਪਕਾਰ ਲਈ; ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਉੱਠ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਦਾਤ ਲਈ ਉੱਠ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਯਸ਼ਸਵੀ ਲਈ ਉੱਠ।