ਆਦਿਤਿਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਯਚਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜੋ ਨਵੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਉਥੇ ਸਾਡੀ ਕੋਈ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘ ਸਕੀਏ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।" ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਜਾਂ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਤੀਰ ਸਾਨੂੰ ਵਧਾਪੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰੇ।" ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਆਦਿਤਿਆ, ਸਾਡੀ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਨਫ਼ਰਤ, ਵੈਰੀਤਾ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੋ।" ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸੱਦ ਕੇ, ਯਚਕ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਮੋੜਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਭਲਾਈ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਧਨੀ ਹੋ।" ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਤਾਪ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਅਣੰਤ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੋ ਹਥਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।" ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਦੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਚਕ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਸਦਾ ਵਧਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰਥਕਤਾ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।" ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਤਿਸ਼ਕਤੀ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਣ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਯਚਕ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪੀਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਤਨ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ।" ਕੋਈ ਵੀ ਮਾਨਵ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। "ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜਲ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਧਨ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਾਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ।" ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕੁਰਬਾਨੀ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ। ਯਚਕ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਮਿੱਠੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਮਿੱਠੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਵਿਛਾਈ ਗਈ ਹੈ।" ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, "ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ, ਵੱਡਾ ਅਸਥਾਨ ਬਣਾਓ।" ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ, ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਰਗ ਲੱਭ ਸਕੀਏ। ਫਿਰ ਯਚਕ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਆਓ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੇ ਤੋਹਫ਼ੇ ਤਿਆਰ ਹੋਣ।" ਇੰਦਰ ਲਈ ਰਥ ਜੋਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਆਤਿਥਿਗਵਾ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਛੇ ਘੋੜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਸਮੇਤ ਸਦਾ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸਿੱਧੇ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਲਾਲ ਘੋੜੀ ਆਪਣੀ ਕੋੜੀ ਨਾਲ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਮਾਨਵ, ਇਨਾਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਆਵੇ। ਫਿਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਲਈ ਭਜਨ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਮੰਧੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਲ-ਧਾਰਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਧਾਰਾ, ਅਯੁਕਤ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਂਵਾਂ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਵਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦਾਰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭਜਨ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਥ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗਾਂਵਾਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨੀ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਨਿਕਾਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਲੱਭਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਵਾਸ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨੀ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਕਦਮਾਂ 'ਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਭਜਨ-ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਗਾਓ, ਗਾਓ, ਪ੍ਰੀਯਮੇਧਸੋ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗਾਵਣ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਾਂਗ।" ਗਰਗਰ, ਗੋਧਾ, ਅਤੇ ਪਿੰਗਾ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਭਜਨ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਦੂਜਾ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਡੋਲ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਡੋਲ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਫੜੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੰਦਰ ਪੀ ਸਕੇ। ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਾਨੀ ਪੀਤਾ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ; ਵਰੁਣ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਵੱਸੇ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਪਾਣੀਆਂ ਇਉਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਵੱਲ। ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਦੇਵਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਲਈ ਸੱਤ ਦਰਿਆ, ਉਸਦੇ ਚੋਟੀ ਵੱਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭਲੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਸ਼ਲ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਦੀ ਮੂਰਤੀ ਮੁਕਤ ਹੋਏ ਜਿਹੀ ਹੈ। ਸ਼ਕ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪਕਵਾਨ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੂਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਨਵੇਂ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਨੌਜਵਾਨ ਬੱਚਾ, ਉਸਨੇ ਮੱਝ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਭੇਟ ਵੰਡ ਕੇ। ਫਿਰ, ਯਚਕ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, "ਆਓ, ਸੋਹਣੇ-ਗਲ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਆਓ; ਫਿਰ, ਚਮਕਦੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰੀ, ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਜੋੜੋ, ਜੋ ਖੈਰ ਅਤੇ ਨਿਰਭੈਤਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਭਜਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੇ, ਭਗਤ ਉਸਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਲਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।