ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਤਾਕਤਵਰ, ਅਟੱਲ ਗਰਦਨ ਵਾਲਾ ਵੱਛਾ? ਕਿਹੜਾ ਪੁਜਾਰੀ ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੇ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਤੇ ਉਹ ਵੱਛਾ, ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਥੱਲੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ? ਆਖਿਰ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕਿਸਨੇ ਰਚਿਆ?” ਫਿਰ ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਕੌਣ ਤੇਰੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸ਼ਕ? ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਵੀਰਤਾ ਭਰੇ ਕੰਮ ਕੌਣ ਕਰ ਸਕਿਆ ਹੈ? ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ?” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਇਹ ਸੋਮ ਰਸ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਆ, ਜਲਦੀ ਆ, ਇਸਨੂੰ ਪੀ। ਇਹ ਪਿਆਰਾ ਸੋਮ ਰਸ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਰਯਣਾਵਤ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਅਰਜੀਕੀਯਾ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਹਣਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ, ਤਾਕਤਵਰ ਪਾਨ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਲਈ ਅੱਜ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਆ, ਇੰਦਰ, ਜਲਦੀ ਆ, ਪੀ ਲੈ।” ਫਿਰ ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, “ਜਦੋਂ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ ਜਾਂ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸੱਦੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਤੁਰੰਤ ਆ ਜਾ। ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਰਖਾ ਵਾਲੇ ਨਿਕਾਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ, ਵਿਅਪਕ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਰਥ ਤੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਆਉਣ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ, ਰਾਜਸੀ ਪ੍ਰਭੂ; ਆ, ਸਾਡਾ ਨਿਕੋੜਿਆ ਸੋਮ ਪੀ।” ਸਭ ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੇ ਸੋਮ ਰਸ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਰਸ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਨਿਕਾਲਿਆ ਹੈ। ਕਬੂਲ ਕਰ, ਇੰਦਰ, ਆ ਕੇ ਪੀ।” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇੰਦਰ, ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਆ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਯਸ਼ ਦਿੱਲਾ। ਤੂੰ ਚਿਤਕਾਰੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈਂ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਸਤਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਦਾਤਾ ਦੇਵਤਾ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਹਜ਼ਾਰ ਚਿਤਕਾਰੀ ਗਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੋਨਾ ਮੈਂ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।” ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, “ਮਹਾਨ ਗੜ੍ਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।” ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, “ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਸੋਮ ਨਿਕਾਸ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਦਾਤਾ ਵਾਂਗ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ। ਕੋਈ ਲਾਲਚੀ ਜਾਂ ਹਠੀਲਾ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨਿਕਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ, ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਛੁਪਾਇਆ ਜਾਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸੁੰਦਰ-ਜਬੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਸਤੁਤ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹੀ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਯਜ, ਸਤੁਤੀ, ਤੇਜ਼ ਬੋਲੀ। ਸੋਮ ਰਸ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਮਹਾਨ, ਸੋਮ-ਪ੍ਰੇਮੀ, ਤੂੰ ਗਾਇਕ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਹੈਂ।” ਸਾਰੇ ਯਜਮਾਨ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਹਾਨ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ, ਏਕਤਾ ਨਾਲ, ਨਿਕੋੜਿਆ ਸੋਮ ਲਿਆਓ—ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਯਸ਼ ਲਈ ਸਜਾਓ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਉਸਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲ ਕੇ ਸੱਜਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਆ, ਇਹ ਭਜਨ ਆਪਣੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।” ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਇੰਦਰ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਮਰਦਾਨਗੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਯਸ਼ ਨਾਲ, ਕਿਸ ਲਈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸ਼ਕ ਇੰਦਰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਅਣਸੁਣਿਆ ਰਹਿ ਗਿਆ? ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਅਟੱਲ ਹਨ? ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿ ਗਿਆ? ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਚਤੁਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸ਼ਕ, ਅਸੀਂ ਨਵੇਂ ਭਜਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਿਆਂਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਬਹੁਤ-ਸੱਦੇ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਤੁਤੀ ਲਿਆਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਭੋਜਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਆ, ਹੇ ਧਨ-ਦਾਤਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਦੂਰੋਂ ਆ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ।” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਅਸੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਗਾਇਕ ਹਾਂ; ਤੈਥੋਂ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਬਹੁਤ-ਸੱਦੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਾਤਾ ਨਹੀਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਹਾਇਕ ਨਹੀਂ। ਸਾਡੀ ਘਾਟ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੂਰ ਕਰ, ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਦੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਹ ਦੱਸ।” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਸੋਮ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਕੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਤਿਆਰ ਹੈ; ਡਰੋ ਨਾ, ਹੇ ਸਾਥਿਓ। ਦੁਸ਼ਟ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” ਫਿਰ ਯਜਮਾਨ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ, ਦਇਆ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਅਰਯਮਨ, ਸਾਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਸਰਾ ਭਗਤ ਲਈ ਅਦਭੁਤ ਹੈ, ਆਦਿਤਿਆ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਹਮੇਸ਼ਾਂ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਆਈ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਓ; ਤੁਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਜੇ ਸੋਮ ਨਿਕਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਲਈ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਜਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਬੋਲੋ। ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ; ਆਦਿਤਿਆ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹਨ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਯਜਮਾਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਭਗਤ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਰਸ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਦਾਤ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।