ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਵੀ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਦਾਤਾ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਸਲਾਹਣਾ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਸਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ। ਲੋਕ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਮਵਰਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਫਿਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਉਣ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਪਹੁੰਚਣ। ਪੁਸ਼ਣ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਨਾਲ ਹੀ ਸੱਤ ਦਰਿਆ, ਪਵਨ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਨ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਜੋ ਕੁਝ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰੇ। ਭਗਾ, ਜੋ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਵਧਾਏ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵੀ ਦਾਤਾ ਬਣ ਸਕੀਏ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅਗੂ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਵਲ ਲੈ ਚਲੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਸੁਣੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਅਸਲ ਵੱਡੇ ਵਰਦਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਦਾਤਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਦੇਵੇ। ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਰੂਪ ਦੀ ਸਲਾਹਣਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸਤੋਂ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰਸਕਨਵਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਕਈ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸ਼ੌਰਯਮਈ ਕੰਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਲਈ "ਭੇੜੀਆ" ਵਰਗੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਲਬਧ ਰਹੀ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਸੌ ਚਿੱਟੇ ਬਲਦ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਨਹੀਂ ਦਬਾਉਂਦੇ। ਸੌ ਬੰਸ, ਸੌ ਕੁੱਤੇ, ਸੌ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਖਾਲਾਂ, ਸੌ ਉਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗੁੱਛੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਸੌ ਲਾਲੀਆਂ ਉਥੇ ਸਨ। ਕਾਨਵਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਤੱਕ ਘੁੰਮਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਘੋੜੀਆਂ ਕਦੇ ਥੱਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਕਦੇ ਗੁੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੈਰੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਅਟੁੱਟ ਰਹਿੰਦੀ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਂਗ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪੂਤਕ੍ਰਤੂ ਲਈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵੈਰੀ ਲਈ, ਪਰ ਉਹ ਅਮਰ ਦੌਲਤ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਸੌ ਮੇਰੇ ਖੱਚਰ, ਸੌ ਉਨ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਦਾਸ, ਅਤੇ ਕਈ ਮਾਲਾਵਾਂ ਉਥੇ ਸਨ। ਪੂਤਕ੍ਰਤੂ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਗਿਆਨੀ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਅਗਨੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਲੌ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਮਹਾਨ ਸੂਰਜ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਮਕਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਿਸ਼ਚੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਰਥ 'ਤੇ ਆਉਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਨਾਸਤਯਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੀਜੀ ਸੋਮ ਪੀਣ ਆਉਣ। ਤਿੰਨ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਸੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੱਚ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤੇ। ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਮ ਪੀਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਹੋ। ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਜੋਗ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ; ਸਵਰਗ ਦਾ ਬਲਦ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਥੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਭਾਗ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਾਸਤਯੋ; ਇਹ ਗੀਤ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਪੀਓ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦਿਓ। ਪੁਜਾਰੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਯਜਨਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਥੇ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਕੀ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਇਕੱਲਾ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਇਕੱਲਾ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ ਇਕੱਲੀ ਸਾਰੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਇੱਕ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨ, ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ, ਤਿੰਨ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਰਥ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਿਚ ਸੋਹਣੇ ਵਰਦਾਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਖਾਲੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਕੇ, ਪੀਣ ਆਓ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਇਹ ਭਾਗ ਵਹਿ ਰਹੇ ਹਨ; ਹਰ ਯਜਨਾ, ਹਰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ, ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਉਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਉਦੋਂ ਪੌਦੇ ਅਤੇ ਜਲ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਅਧਰਮੀ ਪਕੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ: ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੱਤ ਸੁਰਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਮਧੁਰ ਰਸ ਨੂੰ ਨਿਕਾਲਿਆ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਉਪਾਸਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ, ਜੋ ਘੀ ਵਹਾਉਂਦੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਮਿੱਠੜੀਆਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਘੀ ਵਹਾਉਂਦੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭੈੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ; ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਸੱਤ ਘੀ ਵਹਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਚ, ਬੋਲ, ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਸਥਾਨ ਬਣਾਏ, ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼, ਅਟੱਲ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਦਿਓ; ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ, ਪੋਸ਼ਣ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿਓ; ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਕਰੋ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਆ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਤਰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਏ; ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਆ ਬੈਠ। ਤੈਨੂੰ, ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅੰਗਿਰਸ, ਯਜਨਾ ਵੇਲੇ ਚਮਚਿਆਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਘੀ ਵਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਯਜਨਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਗਿਆਨੀ, ਰਚਨਹਾਰ, ਹੋਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਯੋਗ, ਦਇਆਲੂ, ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਦੇਵ, ਧੋਖਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ; ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਤੇ ਆ, ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਤਕਾਰੀਤ ਭਜਨਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਤੂੰ ਇਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀ, ਸੱਚ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਗਿਆਨੀਆਂ, ਤੈਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਚਮਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਰੌਸ਼ਨ ਅਗਨੀ, ਭੜਕ; ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਮੇਰੇ ਹੋਣ, ਉੱਚੇ, ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਹੋਣ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਅਗਨੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਤੇ ਅਸਹਾਇਆਂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨਸੂਬਾ ਰੱਖਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ, ਦੁਸ਼ਟ ਜਾਂ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾ ਕਰ; ਨੌਜਵਾਨ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਦਿਕ ਕਾਲ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੱਖਿਅਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ।