ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ—"ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣੋ। ਨੀਂਦ ਜਾਂ ਨਿੰਦਿਆ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਵੀ ਨਾ ਹੋਣ। ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਰਹੀਏ, ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਈਏ, ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਬੋਲ ਸਕੀਏ।" ਫਿਰ ਉਹ ਸੋਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਹੇ ਇੰਦੁ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਹਾਇਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਅੱਗੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਓਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਮਹਾਰਾਜ਼ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਗਵਾਨ ਵਜੋਂ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋ ਸੂਰਮਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੌ ਸਾਥੀਆਂ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਗਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਸੋਮ ਰਸ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਅਰਪਣ ਸਥਾਨ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਸੂਰਵੇਰ, ਤੂੰ ਅਮ੍ਰਿਤਮਈ ਮਿੱਠੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਛੋਟਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।" "ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ, ਕਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸੂਰਮੇ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਗਦੇ ਹਨ।" "ਚਾਹੇ ਹੁਣ, ਜਾਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੇ ਹਵਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ। ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਔਲਾਦ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।" "ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਦਇਆ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਨਵਾਂ ਲਈ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਪਕਥਾ ਲਈ ਦਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਗੋਸਾਰਿਆ ਅਤੇ ਆਸਨਾ ਲਈ ਗਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਦਾਤਾ ਬਣ।" "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਕਰ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਹਾਨ ਦਾਤਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੀਏ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕੰਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਥਾਹ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦਾਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਗਦੀ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਰਸ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ ਇੰਦਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਹਵਨ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਭਗਤ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਲਈ ਵਿਚਾਰ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਸੋਮ, ਆਪਣੇ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਰਸ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਭਜਨ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਚੰਡ, ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਚਾਰੀਏ। ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਪਾਲ। ਚਾਹੇ ਹੁਣ, ਜਾਂ ਦੂਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਆ, ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।" "ਤੇਰੇ ਰਥ-ਘੋੜੇ, ਇੰਦਰ, ਅਥਾਹ ਹਨ, ਉਹ ਹਵਾ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।" "ਹੇ ਦਾਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਇਹ ਕ੍ਰਿਪਾ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਏਤਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦਸ ਝੁੰਡ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤੇ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਨਵਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਲੰਮੇ ਯਗਨ ਵਿੱਚ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਧਾਰੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹਰੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ।" "ਜਿਵੇਂ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮਨੂ ਅਤੇ ਸਾਂਵਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਤਾ, ਹੇ ਮਗਵਾਨ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਸਨਮਾਨਤ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ। ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਕੰਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਸੀ, ਜਗਾਇਆ ਤੇ ਬਚਾਇਆ; ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਤੂੰ ਦਾਸਯੂਆਂ ਲਈ ਭੈੰਕੜ ਭੇੜੀਆ ਬਣਿਆ।" "ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ਗੀਤ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾ, ਜੋ ਦਾਤਾ ਬਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।" "ਉਹ, ਜਿਸ ਲਈ ਸੱਤ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।" "ਜੋ ਸਾਡਾ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਜ਼ਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ—ਅਸੀਂ ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਝੁੰਡ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀਏ। ਜਿਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ ਵੱਧਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਗਵਾਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਤੁਤੀ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।" "ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਕਦੋਂ ਹੋਰ ਵੱਧ ਦਾਤਾ ਬਣੇਂਗਾ? ਤੂੰ ਕਦੋਂ ਭਗਤ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲੇਂਗਾ? ਤੇਰੀ ਭੇਟ, ਹੇ ਮਗਵਾਨ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਵੇ; ਤੇਰੀ ਦਿਵਯ ਦਾਤਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।" "ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਤੁੱਲ ਬਲ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਵੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਦੀ ਹਾਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦੂਰਲਾ ਅਸਮਾਨ ਉਭਾਰਿਆ ਤੇ ਫੈਲਾਇਆ, ਤਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।" "ਉਸਦਾ ਦੋਸਤ ਹਰ ਉੱਚ-ਕੁਲ, ਹਰ ਦਾਸਾ, ਹਰ ਸਾਥੀ, ਹਰ ਵੈਰੀ ਹੈ; ਆਰਯਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤੇ ਭੈੰਕੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਦੌਲਤ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠਾ, ਘਿਉ ਵਾਲਾ ਭਜਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਇਆ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਫੈਲ ਗਈ, ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਲ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੋਮ-ਰਸ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ।" "ਜਿਵੇਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਤੂੰ ਮਨੂ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀਤਾ; ਜਿਵੇਂ ਤ੍ਰਿਤਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਭਜਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਇਕੱਠੇ ਰੱਜ ਕੇ।" "ਪ੍ਰਸ਼ਧ੍ਰ, ਮੈਧਿਆ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦਸ਼ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ, ਦਸ਼ੋਣਿਆ, ਤੇ ਸਯੂਮਰਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀਤਾ, ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਹੈਂ।" "ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਕੱਲਾ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੋਮ ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਪੀਤਾ—ਉਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ।" "ਜਿਸ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਤੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇਨਾਮਾਂ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ—ਉਸ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਵਧੇਰੇ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਭੇਟ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।" "ਉਹ ਜੋ ਸਾਡਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਰਾਜਸੀ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਗਵਾਨ, ਜੋ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।" "ਜਿਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਇੰਦਰ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਦੋਂ ਛੱਡੇਗਾ? ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੇਰੀ ਅਮਰ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਚੌਥੀ ਭੇਟ ਤੇ ਅਟੱਲ ਰਹੇ।" "ਜਿਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ, ਸਤੁਤੀ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ਲਾਘਾ ਸੁਣ, ਕਨਵਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਸਤਿਕਾਰ, ਆਸ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ, ਦੌਲਤ, ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਤੇ ਸਦਾ ਸੋਮ ਰਸ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ, ਪ੍ਰਚੁਰ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਹੋਵੇ।