ਭਗਵਾਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਗਤ ਜਨ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀਆਂ ਭੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਪਰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਛਾਂਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਓ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਛਾਂਹ ਫੈਲਾ ਦਿਓ।" ਉਹ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਸਰਬਜਣੀ, ਸਰਬ-ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਛਾਂਹ ਦੀ ਆਸ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲੀ ਛਾਂਹ ਦਿਓ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਹਾਰੇ ਦਿਓ, ਜੋ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ।" ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਤੋਂ ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। "ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਸਾਰੇ ਮਨ ਦੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਹਾਰਾ ਦਿਓ।" ਫਿਰ ਭਗਤ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਰਥਵਾਹ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ, ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਥ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਛਾਂਹ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖ।" ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇਹਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਛਾਂਹ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਥਿਆਰ, ਕੋਈ ਚੋਟ, ਕੋਈ ਭਾਰੀ ਚੀਜ਼ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀ। "ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਮਹਾਨੋ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ।" ਆਦਿਤਿਆ ਦੀ ਮਾਤਾ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਡੀ ਵਿਸਥਾਰਕ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਂਹ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਜੋ ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ। "ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਰੱਖਿਆ, ਆਸਰਾ, ਭਲਾ, ਨਿਰਭਯਤਾ, ਜਾਂ ਤਿਹਰੀ ਰੱਖਿਆ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੋ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਿਓ।" ਆਦਿਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਚੰਗੀ ਪਾਰ ਲੰਘਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਤੰਤ੍ਰ-ਮੰਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਭਲਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਗਾਂ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਲਾ ਤੇ ਯਸ਼ ਹੈ। "ਹੇ ਦੇਵੋ, ਜੋ ਵੀ ਖੁੱਲੀ ਜਾਂ ਲੁਕਵੀਂ ਬੁਰਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ, ਤ੍ਰਿਤਾ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿਓ।" ਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੀ ਕੌਮ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਮੰਦਾ ਸੁਪਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤ੍ਰਿਤਾ ਲਈ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ। "ਚਾਹੇ ਉਹ ਗਹਿਣਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾਲਾ, ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਵੀ ਮੰਦਾ ਸੁਪਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤ੍ਰਿਤਾ ਲਈ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ।" ਭੋਜਨ, ਤਾਕਤ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਾਗ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖਿਆ ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਟੁਕੜਾ ਜਾਂ ਖੁਰ ਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ। "ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਗਏ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ; ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਜਿਸ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰਦੇ ਸੀ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਫਿਰ ਕਥਾ ਸੋਮਾ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਵੱਲ ਵੱਧਦੀ ਹੈ। "ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਵੈ-ਆਧਾਰੀ ਲੋਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਚੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਮਿੱਠਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਸੋਮਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਅਸੀਮ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਧਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। "ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਅਸੀਂ ਅਮਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਸਾਡਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਅਮਰ ਸੋਮਾ, ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਸਾਡਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਿਗਾੜ ਸਕਦੀ।" ਸੋਮਾ, ਪੀ ਕੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇਂ। "ਮੇਰੇ ਇਹ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਯਸ਼ਸਵੀ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਵਿੱਚ ਜੋਤੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦੇ ਸਾਨੂੰ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।" ਸੋਮਾ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਜਗਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਚਮਕ, ਸਾਡਾ ਧਨ ਘਟਣ ਨਾ ਦੇ, ਤੇਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਹੀ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੈ। "ਅਸੀਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਰਸ ਨੂੰ ਪੀਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ।" ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਭਲਾ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਾਬੰਦ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਕਲਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾ ਘਟਣ ਦੇ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਉੱਚਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨਮੱਤੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰੇ। "ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੈਂ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਰੀਤ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ ਹਾਂ, ਤਾ ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰ।" ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਸੀਂ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ, ਤੇ ਜੋ ਸੋਮਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਾਪਸ ਕਰੇ। "ਵੈਰੀ, ਜੋ ਅਸਹਾਇ ਹਨ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਣ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਚਲਣ ਜਿੱਥੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਵੀਨ ਹੋਵੇ।" ਉਹ ਬੂੰਦ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਉਸ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ। "ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਿਛਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਇੰਦੁ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।" "ਹੇ ਦੇਵੋ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਨੀਂਦ ਜਾਂ ਨਿੰਦਿਆ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਬੂ ਨ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਰਹੀਏ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੋਲ ਸਕੀਏ।" "ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦੁ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੋਂ ਤੇ ਅੱਗੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਹੁਣ ਕਥਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। "ਇੰਦਰ, ਦਾਨੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਯਥਾ-ਯੋਗ ਵਧਾਈ ਦੇਵੋ, ਜੋ ਮਘਵਾਨ ਵਾਂਗ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" ਉਹ ਸੌ ਸਾਥੀਆਂ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਦਾਨ ਪਹਾੜੀ ਚਸ਼ਮੇ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਹਨ। "ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਸੋਮਾ ਰਸ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਝੀਲ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਭੇਟਾਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਸੁਆਦਲਾ ਮਧੂ ਪੀ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਛੋਟਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਜਿਤ ਕੇ।" "ਸਾਡਾ ਭਜਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਮਨਪਸੰਦ ਦਾਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਕੰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਂਗ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਅਸੀਂ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਕੋਲ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਤੇ ਧਨ-ਧੰਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਭਾਂਡੇ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਗਦੇ ਹਨ।" "ਚਾਹੇ ਹੁਣ, ਜਾਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਤੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਹਵਨ ਤੇ ਆ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ।" "ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਸੋਮਾ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਨਿਰਭਯਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਅਮਰਤਾ, ਅਤੇ ਭਲੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।