ਪੁਰਾਤਨ ਕਾਲ ਤੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਨਾਸਤਯਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਕਰਨ ਆਉਣ। ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਵੀ ਵਲੋਂ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ, ਉੱਚੀਆਂ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੇਰੀ ਪਛਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਵਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਉੱਤਮ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਕਿਰਣਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀ ਤਿੱਖੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਆਪਣੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਲੱਕੜਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਪੀਲੀਆਂ, ਧੂੰਏ ਵਾਲੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਤੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ; ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਜਦੋਂ ਜਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਨੇਰੇ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਅੱਗ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂ ਕੇ ਪੋਸ਼ਣ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਚਟਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਲਪਟ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਅੱਗ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤਪਕਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈਂ। ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਘਿਉ ਤੋਂ, ਉਹ ਲਪਟ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਹਵਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਸ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਅੱਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੂਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਵਾਂਗ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅੱਗ, ਗਿਆਨੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੋਸਤ ਦੋਸਤ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਅੱਗ, ਭਰਾ, ਮਹਾਨ, ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਤਧਾਰੀ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਹੇ ਅੱਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਉਹ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਗਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸਭ ਸੁਖੀ ਵਾਸਥਾਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ ਤੇ, ਹੇ ਅੱਗ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਮਝਦਾਰ, ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ, ਸੂਝ ਵਾਲੇ, ਹਵਨ ਦੀ ਅਸਥਾਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਜੋਂ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੀਤਿ-ਯੋਗ ਹੈਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਸਭ ਇਕੱਠਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਜੋ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੇ। ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਣਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਰਾਜਾ, ਨਿਆਂ ਦਾ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੁਣੇ। ਅੱਗ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਨੌਜਵਾਨ, ਮਹਾਨ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੱਜਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਿੱਖੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਗਿਰਸ ਵਾਂਗ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ। ਹੇ ਅੱਗ, ਚਾਹੇ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ ਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਚੰਗੇ ਸਥਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹਵਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈਏ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਾਹਾਂ ਪਾਰ ਕਰੀਏ। ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸ਼ੁੱਧ ਲਪਟ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲੀ ਨਾਲ। ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਵੈਰੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਤੈਥੋਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਅੱਗ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਸੂਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਜਗਾਓ; ਇੱਥੇ ਹਵਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਹੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਇਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਜਾ; ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਪਾ। ਅੱਗ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਵਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰੱਬ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸਣ। ਜਗਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਅੱਗ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਚਮਚੇ, ਹੇ ਅੱਗ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਆਉਣ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ; ਸਾਡੀ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਚਮਕਦਾਰ, ਰੋਸ਼ਨ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ।