ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਆਵਸ਼ਵ, ਜੋ ਅਤ੍ਰਿ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ ਅਤੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਆਉਣ ਅਤੇ ਸੋਮ ਪਾਨ ਕਰਨ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਤਨ ਜ਼ਮਾਨਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ-ਅਗਨਿ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵੈਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਅਗਨਿ ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਣ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਵਾਂਗ ਫ਼ਿਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਸਭ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਨਵੇਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਆਰਯ, ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਘੀ ਵਾਂਗ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਦੂਤ ਹੈ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਦਾ ਦੂਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ। ਅਗਨਿ ਹਰ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਸੁਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਬਲਿਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਈ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਦੀ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ-ਅਰਚਨਾ ਵਾਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ, ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੌਲਤ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਵੀਂ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੇਂ ਨੰਬਰ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਤਿੰਨ-ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ-ਨਾਸਕ, ਪੁਰਾਤਨ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ ਤਿੰਨ ਤ੍ਰੈਗੁਣ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ; ਇੱਥੇ ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਾਂਗ, ਦੂਤ ਵਾਂਗ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਅਗਨਿ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤਨ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਉਸ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣੋ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਕਿ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਅਗਨਿ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਜਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਆਵੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਭੋਗ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰਥਕ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਅਤੇ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਜਿਵੇਂ ਨਭਾਕ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਂ ਝੋਲੀ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ, ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਨਭਾਕ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਭਜਨ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਭੁੱਲ-ਭੁੱਲਾਵਾ ਪਾਓ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕੀਏ। ਤੁਾਡੇ ਚਮਕਦੇ ਰਥ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਦੀਆਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਹਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕ ਸਤੁਤੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਦਾਨੀ, ਵੀਰ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਨ, ਤੇਜ਼, ਵੀਰ, ਤੇਜ਼ ਗਤਿਵਾਨ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੋ; ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਦੇ ਗੜ੍ਹ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸੱਚੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਯਥਾਰਥ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੋ; ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਦੇ ਗੜ੍ਹ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ, ਜਾਂ ਮੰਧਾਤ੍ਰਿ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਤ੍ਰੈ-ਆਵਰਨ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ। ਹੁਣ, ਵਧੂਤਾ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੀਏ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂ ਲਈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵਾਂਗ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਨਭਾਕ ਦੀ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੀਏ; ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਸਮੇਂ, ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਧਲੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਸਵੇਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ; ਤਿੰਨ ਸਵੇਰਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਥੰਭਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਮਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪੈਰ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗਵਾਲਾ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਦੇ ਲੁਕਵੇਂ ਨਾਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਆ, ਤ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਜੋਤੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੀਆਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਉਸ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਹੇਠ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਜਨਾ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਚਿੱਟੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਚਿੱਟਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਕਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਛਾ ਕੀਤਾ, ਪੁਰਾਤਨ ਖੇਤਰ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ; ਆਪਣੇ ਸਥੰਭ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਜਨਮੀ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਰਮਾਣਾ ਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਬੈਠਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੋ, ਉੱਚੇ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤ੍ਰੈ-ਆਵਰਨ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ। ਹੇ ਵਰੁਣ, ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ, ਨਿਸ਼ਚਯ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਸਮਝ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਨੌਕਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੁਆਰਾ, ਪੱਥਰਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਸੋਮ ਪਾਨ ਲਈ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਮ ਪਾਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦੇਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤ, ਭਾਵੁਕਤਾ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਆਪਣੇ ਗੀਤ, ਆਪਣੀ ਆਸ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਕਦੇ ਅਗਨਿ, ਕਦੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਕਦੇ ਵਰੁਣ, ਮਰੁਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਰੱਖਿਅਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।