ਇਹ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਸਰਸਵਤੀ, ਵਰਨ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਰਥਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ। ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਪੀੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆ ਕੇ ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੈ। ਰਾਜ-ਸਿੰਘਾਸਨ ਲਈ ਵੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸ਼ਿਆਵਸ਼ਵ ਦੀ ਭਜਨ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਤਰੀ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ। ਅਗਲੇ ਪੈਰਾ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਯਾਜ਼ਕਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵਿਜੈ, ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਚ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਅਜੇਤ। ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਾਜ਼ਕਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਪੀੜਾਈ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆ ਕੇ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਨ। ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਭਜਨ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਤੁਤੀ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ, ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਧਨ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਆਉਣ। ਸ਼ਿਆਵਸ਼ਵ ਅਤੇ ਅਤਰੀ ਦੀ ਬਿਨਤੀ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦਾ। ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਗਾਇਤਰੀ ਦੇ ਗਾਇਨ ਨਾਲ, ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਹਮਦਰਦੀ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ, ਭਜਨ ਰਾਹੀਂ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਵਜੋਂ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਰਦਾਸ, ਆਰਯਾ ਲੋਕ, ਵੈਰ-ਰਹਿਤ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸੋਚਾਂ ਦੀ ਭੇਟ, ਜਿਵੇਂ ਘੀ ਡਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਦਾ ਦਯਾਲੂ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਨੇ ਹਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਰੂਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਵਸੁਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਭੇਟ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਪਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ,繁荣 ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਭੇਟ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਵੀਂ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗ, ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ। ਅਗਨੀ, ਸੱਤਵੇਂ, ਸਾਰੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ, ਤਿੰਨ-ਭਾਗੀ, ਦੁਸ਼ਮਨ-ਨਾਸ਼ਕ, ਪੁਰਾਤਨ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ। ਅਗਨੀ ਤਿੰਨ ਤ੍ਰੈ-ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ, ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀ, ਇੱਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ, ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ। ਅਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤਨ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਵਹਿੰਦੇ ਪਾਣੀ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਦੇ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੋ, ਦੌਲਤ ਦਿਓ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਢੀਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਅਗਨੀ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਜਲਾਉਂਦਾ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ। ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁਣਿਆ, ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਨੂੰ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੇ ਜੋੜੇ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਜਿੱਤਣ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਵੇ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਤਾਜ, ਵਿਦਵਾਨ, ਸਵਾਲ ਪੂਛਣ ਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ, ਭਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ। ਨਭਾਕਾ ਵਾਂਗ, ਯਜਨ ਤੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹਨ। ਨਭਾਕਾ ਵਾਂਗ, ਭਜਨ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਟੇਢੀ ਰੋਕ ਹਟਾਈ, ਸਮੁੰਦਰ ਭਰਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ, ਦੁਸ਼ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੱਟੋ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਓ; ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੌਲਤ ਵੰਡ ਸਕੀਏ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੇ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੀਏ। ਤੁਹਾਡੇ ਦੋ ਚਮਕਦੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਠਦੇ, ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਹਿੰਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰੋਕਾਂ ਹਟਾਉਂਦੇ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਰੂਪ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ; ਵੀਰ, ਦਾਨੀ ਦੇ ਦਾਤ, ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੇ। ਉਸ ਮਹਾਨ, ਵੀਰ, ਤੇਜ਼ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੋ; ਉਹ ਹੁਣ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਜਿੱਤਦਾ, ਤੇ ਧੂਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਣੀ ਵਹਿੰਦਾ। ਉਸ ਸੱਚੇ, ਮਹਾਨ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੋ; ਉਹ ਹੁਣ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਜਿੱਤਦਾ, ਤੇ ਧੂਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਣੀ ਵਹਿੰਦਾ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ, ਮੰਧਾਤ੍ਰ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਤਿੰਨ-ਗੁਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਕਰੋ; ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ। ਹੁਣ, ਵਧੇਰੇ ਲਈ, ਵਰਨ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂ ਲਈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਵਾਂਗ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ, ਗਵਾਲਾ ਵਾਂਗ। ਸਾਰੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਨਭਾਕਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ, ਭੋਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਥਿਤ ਕੀਤਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਿਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਤਿੰਨ ਭੋਰਾਂ, ਉਸਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਧੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਥੰਭ, ਥਾਂ, ਦਿਖਣ ਲਈ ਟਿਕਾਏ; ਮਾਂ ਦਾ ਪੁਰਾਤਨ ਪੈਰ, ਵਰਨ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਉਹ ਗਵਾਲਾ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ। ਉਹ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਟਿਕਾਓ, ਚਮਕਦੇ ਦੀਆਂ ਲੁਕੀਆਂ ਨਾਂਵਾਂ ਜਾਣਦਾ; ਗਿਆਨੀ, ਬਹੁਤ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਸਰਸਵਤੀ, ਵਰਨ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਯਜਨ, ਭਜਨ, ਅਤੇ ਅਰਦਾਸ ਰਾਹੀਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।