ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ ਬੜੀ ਆਸ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ, ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਪਮਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ, ਤੇਰੇ ਵਾਹਨ ਤੇ ਜੋ ਬੈਲ-ਰੰਗੀ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਯਜਨਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਆਉਣ। ਚਾਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚੋਂ ਵੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਘੋੜੇ ਲਿਆਉਣ। ਅੱਜ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਵੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤ ਲੱਗਣ। ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਉਪਮਾ ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਉਪਮਾ ਵੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਬਹਾਦਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਔਰਤ ਦਾ ਮਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਇਹੀ ਦੋ ਘੋੜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹਨ। ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਜੋ ਅੱਜ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੇਖ, ਉੱਪਰ ਨਾ ਵੇਖ; ਪੈਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪਾਰ ਲੰਘ, ਤੇ ਉਹ ਦੋ ਛੋਟੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਚੁਆਲੇ ਨਾ ਵੇਖ। ਫਿਰ ਕਣਵ ਦੇ ਪੁਤ੍ਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਬੈਲ-ਰੰਗੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਵੱਲ ਆ। ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਦਿਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆ।” ਇਥੇ, ਪੱਥਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਰਸ ਵੱਲ ਸੱਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ, ਰਥ ਦਾ ਧੁਰਾ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਭੈੜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰਦਾ। ਕਣਵਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਦੂਧ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਂਡ ਪਹਿਲੀ ਘੂਟ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਘਰ ਦੀ ਸਮਝਦਾਰ ਔਰਤ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਆ, ਸੁਰਜੀਤ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ, ਅਮੀਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਮਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘੋੜੇ ਬਾਜ ਦੇ ਪਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤੇ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ ਆ। ਹੇ ਵਿਜੇਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਦਿਲਾ। ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵੀ ਦਿਲਾ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਤੇ ਮੈਂ ਮਿਲ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਜ਼, ਲਾਲ, ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਪਰਾਵਤ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਥਾਂ 'ਚ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇਹ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਸੰਗਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਅਗਨੀ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਆਦਿਤਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, “ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਓ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਓ।” ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ, ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼, ਪਹਾੜ, ਮਰੁਤ, ਭਰਗੂ—ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ ਸੋਮ ਰਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੀਆਂ ਯਾਜ਼ਨਾਵਾਂ ਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਆਓ, ਦਿਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਅਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਓ। ਜਿਵੇਂ ਪੀਲੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਿਲਾ ਯਾਤਰੀ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ, ਤੁਸੀਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਓ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਧਨ ਦਿਓ। ਜਿੱਤੋ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ, ਦੋਸਤੀ ਵਧਾਓ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਧਰਮ, ਮਰੁਤ, ਅੰਗੀਰਸ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਭਰਗੂ, ਰਭੂ—ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ ਸਾਡੇ ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਸੱਦੇ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਯਾਜ਼ਨਾ, ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਸੱਦੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ, ਬਲ, ਅਤੇ ਉਜਿਆਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।