ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਕਿਰਣ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਭਜਨ ਤੇਰੀ ਵਲ ਪਹੁੰਚਣ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਇਕੋ ਥਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਯਜਮਾਨ, ਤੂੰ ਉਹ ਸੋਮਾ ਰਸ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਲਈ ਉੰਡੇਲ, ਜੋਰ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਉਸਦੇ ਪਾਨ ਲਈ ਲਿਆ। ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਬੰਦੀ ਟੋੜੀ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪੱਕਿਆ ਦੁੱਧ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਹੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ, ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਬੁਦਾ ਨੂੰ ਬਰਫ ਨਾਲ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਅਪਰਮਿਤ, ਜਿੱਤੂ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ ਗਾਓ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਚੇਤਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਉਹ ਦੋ ਸਾਥੀ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਸ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਦੋ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ। ਅਸੀਂ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਚਾਰ ਪਾਸ ਬੈਠੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਵੇਦੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ। ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਦੇ ਵਹਾਉਣ ਤੇ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਆਵਾਜ਼, ਇਕ ਭਜਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਕਦ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਵੇਂਗਾ, ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਬਲਦ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਵੇ? ਕਣਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ, ਤੂੰ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਦਾਨੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਕਾਸਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ, ਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਵਜਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਚੰਗੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਹੱਥ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜੇ। ਉਹ ਜੋ ਨਿਡਰ, ਅਜੇਤ, ਤੇ ਦਾਢੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਅਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਗਾਵਾਂ ਵਿਚ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਨਾਲ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਕਿਸ ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਠਹਿਰਾਇਆ? ਇਹੀ ਉਹ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਨਿਚੋੜੇ, ਝੱਗੀਲੇ ਸੋਮਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ। ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ। ਉਹ ਜੋ ਭਿਆਨਕ, ਅਟੱਲ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ—ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਗਾਇਕ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇਂ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਔਰਤ ਦੀ ਗੋਦ ਵਲ ਨਾ ਜਾਣ ਦੇ। ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਬਲਦ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੂੰ ਦੂਰੋਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਨੇੜੇ ਭੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਚਾਬਕਾਂ ਤੇਰਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੰਕ, ਤੇਰਾ ਰਥ, ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ, ਸਭ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਤੇ ਤੂੰ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪ ਵੀ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਹੈਂ। ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਨਦੀਆਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਹਣ, ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਸੋਮਾ ਲਿਆਉਣ; ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਜੋਸ਼ ਪਾਇਆ, ਹੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ। ਇਹ ਦਾਨੀ ਤੇਰੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ। ਤੇਰੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਘੋੜੇ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣ, ਚਾਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ। ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ। ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰ ਹੋਣ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ, ਨਾ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਉੱਚੀ ਨਹੀਂ—ਉਹ ਜੋ ਸਾਨੂੰ, ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ, ਲਿਆਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪ ਕਿਹਾ ਹੈ: ਔਰਤ ਦਾ ਮਨ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਨੀਅਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸਥਿਰ ਪਾਈ। ਦੋ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੇ ਰਥ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ—ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ। ਹੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇਰ ਉੱਤੇ ਵੇਖ, ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ; ਪਾਰ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਚੁੱਕ। ਉਹ ਦੋ ਛੋਟੇ ਜਲ-ਕੁੰਡ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਉਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਕਣਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਉੱਤੇ ਆ। ਉਸ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਮੰਦਰ ਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਪੱਥਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਜੋ ਉੱਚੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ ਲਈ ਸੱਦਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਮੰਦਰ ਆ, ਹੇ ਦਿਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਇੱਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧੁਰਾ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦਾ, ਨਾ ਭੇਡੀਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੜਦਾ। ਉਸ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਮੰਦਰ ਆ, ਹੇ ਦਿਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਇੱਥੇ, ਕਣਵ ਤੈਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਮੰਦਰ ਆ, ਹੇ ਦਿਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਬਲਦ ਪਹਿਲੀ ਘੂਟ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਮੰਦਰ ਆ, ਹੇ ਦਿਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਘਰ ਦੀ ਸਮਝਦਾਰ ਔਰਤ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ; ਉਸ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਆ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਸਵਰਗ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ; ਉਸ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਆ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਸਵਰਗ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਪੁਜਾਰੀ ਮਨੂ ਨੇ ਚੁਣਿਆ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਏਗਾ, ਹੇ ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ; ਉਸ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਆ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਸਵਰਗ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘੋੜੇ, ਬਾਜ ਦੇ ਪਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣਗੇ; ਉਸ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਆ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਸਵਰਗ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਆ, ਹੇ ਉੱਤਮ, ਹਰ ਪਾਸੇ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ 'ਸ੍ਵਾਹਾ' ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ; ਉਸ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਆ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਸਵਰਗ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਇਸ ਯੁੱਧ-ਸਭਾ ਵਿੱਚ; ਉਸ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਆ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਸਵਰਗ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਆ, ਆਪਣੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ; ਉਸ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਆ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਸਵਰਗ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਆ; ਉਸ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਆ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਸਵਰਗ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਸੋਮਾ ਰਸ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਤੇਰੇ ਦਾਨ, ਤੇਰੇ ਜਿੱਤੂ ਰੂਪ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇ।