ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਉਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਭਗਤ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਸਹਾਇਕ, ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਦਾਨ-ਵਚਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਜਾਂ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਉਣਹੀਂ ਕਦੇ ਅਣਦੇਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਸੋਮਾ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਸ਼ਲਾਘਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰੋ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਚਾਰੋ; ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਵੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਯੋਗ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਸ਼ਲਾਘਾ ਯੋਗ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ। ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਉਂਦੇ ਹੋ; ਆਓ, ਸੋਮਾ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰੋ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ। ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਭੋਗ ਤੇ ਪਹੁੰਚੋ, ਇਹ ਦਾਨ, ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪੀਓ। ਤਿੰਨ ਸਮਾਗਮਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚੋ, ਪੰਜ ਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਓ; ਗਾਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਕਿਰਣ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਮੇਰਾ ਗੀਤ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ; ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਇਕ ਥਾਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸੋਮਾ ਉਸ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਪੀਲੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਲਈ ਉਤਾਰੋ; ਉਸ ਦੇ ਪਾਨ ਲਈ ਸੋਮਾ ਲਿਆਓ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਫਾੜਿਆ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ, ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਦੁੱਧ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਸਮੁੰਦਰੀ, ਮਹਾਂ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਅਰਬੁਦਾ ਨੂੰ ਬਰਫ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਹਾਂਤਾਕਤ, ਅਟੱਲ, ਭਿਆਨਕ, ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਗੀਤ ਗਾਓ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਭ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੌਕਸ ਹੈ। ਦੋ ਸਾਥੀ, ਪੀਲੇ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਭੋਗ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਤਸਵ ਤੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੇ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਇੰਦਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ, ਸੋਮਾ ਦਬਾ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੈਠੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਪੂਰੀ ਥਾਂ ਤੇ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਵਧੀ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਛਣਨ ਤੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਗੀਤਕਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਲੋਕ ਤਨ-ਮਨ ਨਾਲ, ਇਕ ਆਵਾਜ਼, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਣ ਤੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਕਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਇਛਾ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਓਗੇ, ਵਾਝਾਂ ਵਾਂਗ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ? ਕਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਝੰਡਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਤੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਅਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਨਵਾਨ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਪੀਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਜਰ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਚੰਗੀ ਸੱਜੀ ਹਥ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਦਾਨ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੇ ਦਾਨ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਢਾਹਣ ਵਾਲਾ—ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਲ, ਅਜੈ, ਦਾਡੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਵਧਾਈ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਨਾਲ, ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ। ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਬਾਏ ਸੋਮਾ ਨਾਲ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਕੌਣ ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ? ਉਹ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ਢਾਹਦਾ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਕਈ ਥਾਂ ਦੌੜਦੇ ਹੋ; ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਣ ਤੇ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ, ਅਜੈ, ਨਿਸ਼ਚਲ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ—ਜੇ ਦਾਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਗੀਤਕਾਰ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ, ਔਰਤ ਦੇ ਗਲੇ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਂਡ ਹੋ, ਸਾਂਡ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅਣਰੋਕਿਆ; ਦੂਰ ਤੋਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਨੇੜੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚਾਬੀਆਂ ਤੇਜ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਾਬੀ ਤੇਜ ਹੈ, ਰਥ ਤੇਜ ਹੈ, ਦਾਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ ਤੇਜ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਸੌ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ ਹੋ। ਤੇਜੀ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਹੋਣ, ਤੇਜੀ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਲਿਆਵੇ; ਤੇਜੀ ਵਾਲੇ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜੀ ਰੱਖੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂ। ਇੰਦਰ, ਆਓ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ; ਇਹ ਦਾਨੀ, ਸਾਡੇ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੀਤ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਮੁੜ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਿਆਉਣ, ਰਥ ਤੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਵਧੀ, ਸੌ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਲਿਆਉਣ। ਅੱਜ, ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਤਿਕਾਰ, ਮਹਾਂਬਲੀ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਸਾਡੀ ਭੇਟ, ਦਬਾਉਣ ਤੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੇ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ, ਨਾ ਮੇਰੀ, ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ; ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ, ਮਹਾਂਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਖੁਦ ਕਿਹਾ: ਔਰਤ ਦਾ ਮਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਚੰਚਲ ਪਾਈ। ਦੋ ਜੋੜੇ ਘੋੜੇ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਰਥ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹਨ, ਮਹਾਂਬਲੀ। ਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇਰ੍ਹੇ ਹੇਠਾਂ, ਉਪਰ ਨਹੀਂ; ਪਾਰ ਹੋ, ਪੈਰ ਉਠਾਓ; ਦੋ ਛੋਟੇ ਜਲ-ਕੁੰਡ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਉਣ; ਤੂੰ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਕਨਵਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਆਓ। ਅਕਾਸ਼ਵਾਸੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਓ, ਦਿਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ। ਪਥਰ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਕਾਸ਼ਵਾਸੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਓ, ਦਿਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ। ਇੱਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧੁਰਾ ਟੁੱਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਭੇੜੀਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰਦਾ ਹੈ; ਅਕਾਸ਼ਵਾਸੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਓ, ਦਿਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੀਆਂ ਉਕਤੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਨ, ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਆਸਥਾ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।