ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨਾਲ ਅਗਨੀ ਦੇ ਪਾਵਨ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਗ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਭੋਗ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੋਸ਼ਣ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਖਿਆਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭੋਗ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਚਮਚੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਅਗਨਿ-ਚਰਨਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ ਦੀ ਤਪਤ ਲੋਅ ਵਾਲੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਉਸ ਉੱਡਣ ਵਾਲੀ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਭਿੰਡਾਂ ਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਹਿਮਾਂ ਨਾਲ, ਵੈਯਸ਼ਵ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਗਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭੋਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਬੈਠਾ ਹੈਂ। ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲੋਭਣ ਵਾਲੇ ਵਰ, ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ, ਸ਼ੂਰਤਾ ਅਤੇ ਖਿਆਤੀ ਦਿੰ। ਦਾਨੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਵੱਸੂ, ਪੂਜਾਰੀ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਕਰ। ਤੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਅਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ, ਗਾਂਆਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਧਾ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਯਜਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ, ਜੋ ਧਰਮਰਾਜ ਹਨ, ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੋਸਤੋ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਨਿਰਭੀਤ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰਾ ਸ਼ੂਰਤਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਦਾਨੀ, ਤੂੰ ਦਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਦਾਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਸੀਂ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਧਨ, ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਦੂਰ ਹਨ। ਤੂੰ ਦੂਰ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਇੰਦਰ; ਮਹਾਨ ਤੇ ਨਿਰਭੀਤ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਿੰ। ਕੋਈ ਵੀ ਵੈਰੀ ਤੇਰੇ ਖੱਬੇ ਜਾਂ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ; ਤੇਰੇ ਗਾਂਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਪੱਥਰ-ਧਾਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਆਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਗਾਇਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਭਰ ਦੇ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਸੰਘਾਰਕ, ਆਪਣੀ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝਣ ਵਾਲੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਵੱਸੂ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਸੰਘਾਰਕ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਨਵੀਂ ਕਿਰਪਾ ਜਾਣੀਏ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਵਾਲੇ ਵੱਸੂ, ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਦਾਤ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਸ਼ੂਰਤਾ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨੇਤਾ; ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦਾਤ, ਪੂਜਾਰੀ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਟੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਇਨਾਮ ਲਈ, ਤੂੰ ਧਨ ਵਗਾ, ਦਾਨੀ; ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਹੁਣ, ਪੱਥਰ-ਧਾਰੀ, ਜੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹੋਰ ਜਗਾ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਹੋਣ, ਦਾਨੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇ। ਨੇਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ, ਧਨ, ਦੌਲਤ, ਮਹਿਮਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਗੀਤ-ਪ੍ਰੇਮੀ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਵਗਾਓ; ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਦਾਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨਤਾ ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਬੈਯਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨਿਪੁੰਨ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਉਹ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਵਡਿਆਈ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਨਾ ਧਨ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਹੁਣ, ਯਜਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਨਸ਼ੀਲਾ ਪਾਨ ਵਗਾਓ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਬੈਯਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਗੀਤ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ, ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਹੁਣ, ਦੋਸਤੋ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਗੀਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ। ਗਾਂਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਲਈ, ਉੱਤਮ ਬੋਲ ਬੋਲੇ ਜਾਣ; ਇਹ ਮੱਖਣ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਤੋਂ ਵੀ ਮਿੱਠੇ ਹੋਣ। ਜਿਸਦੇ ਅਣਮਾਪੇ ਬਲ, ਜਿਸਦੀ ਦਾਨਸ਼ੀਲਤਾ ਅਦੁੱਤੀ ਹੈ; ਉਸਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਵੱਲ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਜੋ ਘੋੜੇ-ਚਿਹਰੇ, ਲਹਿਰ, ਇਨਾਮ-ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੋ ਆਰਿਆ ਲਈ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਦੀ ਉਮਰ ਪੂਜਾਰੀ ਲਈ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਦਸਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਵੈਯਸ਼ਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ; ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਯੋਗ ਹਨ। ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਨਾਸ ਦੀਆਂ ਰਾਹਾਂ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਤੂੰ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਸਫਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ, ਉਹ ਲਿਆਉ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ; ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਕੁਤਸਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ, ਰੋਕ ਨਾ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਨਵਾਂ, ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ। ਉਹ, ਜਿਸਨੇ ਪਾਪ ਤੋਂ, ਘਾਟ ਤੋਂ, ਸੱਤ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਦਾਸਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਸੁਸ਼ਾਮਨ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਥੀਆਂ, ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ। ਦਾਨੀ ਮਹਿਲਾ, ਸੋਮਾ-ਪ੍ਰੈਸਰ ਦਾ ਇਨਾਮ ਆਵੇ; ਵੱਡਾ ਧਨ, ਸੌ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਆਂ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਚਤੁਰਾਈ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ, ਲੁਕਿਆ ਵਾਲਾ, ਧਨਵਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਵਾਂ, ਸ਼ਰਧਾ, ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ, ਸ਼ੂਰਤਾ, ਧਨ, ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।