ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਵੱਡੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਰਚੀ, ਉੱਚੇ ਪਦ ਤੇ ਬੈਠੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਯਜਨਾ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਘੋੜੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਤੇ ਵੀਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਦੇ, ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਬੋਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਭੇਟਾਂ ਜਾਂ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਯਸ਼ਸਵੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਜੇਤੂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਸਮੂਹ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਨਾਅ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੌਕਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪਾਰ ਕਰਨਾ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਮਾਣ-ਯਸ਼ ਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੋਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਰਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਭਗਾ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਸੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਕਰੀਏ ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉਹੀ ਸਚਮੁਚ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ—ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਤੇ ਹੋਮ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ; ਭੇਟ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ, ਯਜਨਾ ਤੇ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਵੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ। ਸਾਡਾ ਮਨ ਵੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਧਨ ਖੁਲ ਜਾਣ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲੈਏ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੂ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦੇ, ਤੇਜ਼ ਜਬਾਂ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਬੋਲ ਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਘਿਉ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ, ਘਿਉ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾ ਕੇ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾ, ਉਹ ਚੌਕੀ ਤੇ ਰਾਜਸੀ ਆਤਮਾ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ, ਭੇਟਾਂ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਇੱਛਤ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਅਮਰ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸਹੀ ਰੀਤ ਦਾ ਦੇਵਤਾ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਨਾਸ਼ਵੰਤ, ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਅਮਰ, ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ, ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ। ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾ ਕਰ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਬੁਰਾਈ ਦੇ, ਨਾ ਮੇਰੇ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂ ਪਾਪ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਣ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰੋਂ ਪਾਲਿਆ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਨੇੜੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਰਜ਼ਾ ਪਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਸ਼ਵੰਤ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਾ ਸੰਬੰਧ ਬਣਿਆ ਰਹੇ। ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਦਾਨ, ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ; ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਦਾਤਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ—ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦਿਨ-ਦੁੱਗਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਦਿਲਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਇਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਲਪਟ, ਹੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਅੱਗ, ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਹੋਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਰੱਖੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਭੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ, ਦੋਸਤੋ, ਉਸ ਕੋਲ ਮਦਦ ਲਈ ਆਏ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਜਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ, ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਝੂਠ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ, ਨਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਅਸੀਂ, ਹੇ ਵਰਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੱਚ ਦੇ ਰਥਵਾਹ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਪੌਰੁਕੁਤਸਯ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਦੀਆਂ ਪੰਜਾਹ ਵਧੂਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨੀ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਲਈ, ਪ੍ਰਈਯਿਆਂ ਤੇ ਉਰਵਈਯਿਆਂ ਵਿਚ, ਤੂਗਵਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਹੋਵੇ; ਸ਼ਿਆਵਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਸਭ ਲਈ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਸਾਰੇ ਆ ਜਾਓ, ਠੀਠ ਨਾ ਹੋਵੋ; ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੰਡੋ ਨਾ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਕਈ ਵਾਰੀ ਪੱਕੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰੋ, ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਭੇਟ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਸੋਭਰੀ। ਅਸੀਂ ਯਕੀਨਨ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਤਾਕਤ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਉਹ ਗੂੰਜਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਦਾਤ ਵੀ। ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਤੇਜ਼-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਆਪ-ਚਮਕਦੇ, ਚੱਲ ਪੈਂਦੇ ਹੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਡੋਲ ਪਹਾੜ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਰਸਤੇ ਹਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਲਈ, ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਵੱਡਾ ਅਕਾਸ਼ ਵੀ ਹਿਲਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਚਮੜੀ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ, ਮਹਾਨ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣਾ ਮਾਣ, ਘਟਣੀ-ਅਘਟਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲਿਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੋਭਰੀਆਂ ਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ; ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ, ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧੀ, ਵੱਡੇ, ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਈ ਕਦੇ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਤੁਹਾਨੂੰ, ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ, ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਲਈ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਮਾਰੁਤਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਭੇਟ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਸਾਂਡ ਵਾਂਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਰਥ ਤੇ ਪਹੀਏ ਨਾਲ, ਉਕਾਬਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਆਓ, ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਸਾਡੀ ਭੇਟ 'ਤੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਲਾਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ, ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਰਥ 'ਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਯਜਨਾ, ਅਗਨਿ, ਆਦਿਤਿਆ, ਮਾਰੁਤ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤਰੱਕੀ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।