ਇੱਕ pavittar ਯਜਨਾ ਦੇ ਮੌਕੇ ’ਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਿਆ। ਉਹ ਸੋਮ ਇੰਝ ਸੰਭਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਇੰਦਰ! ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।” ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ گردਨ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਪੇਟ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਬਲਵਾਨ ਹਨ, ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸਕ!” ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਇੰਦਰ ਦਾ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਅੰਕੁਸ਼ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, “ਆ, ਜਲਦੀ ਆ, ਤੇ ਇਸ ਸੋਮ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ।” ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ! ਅਘੰਡਲ ਨਾਮਕ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਜਿਸ ਦੰਡਧਾਰੀ ਬਲਦ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਤਰ ਤੋਂ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਥੰਮ, ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ, ਬੂੰਦਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ, ਪੁਰਾਤਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਤੋੜਨਹਾਰ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਗਉਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਵੀ ਕਈਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਮੌਕੇ ’ਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਅਨੋਖੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਵੰਕੜਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਆਸਾਨ ਹੈ।” ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਸਵਿਤਾ, ਭਗਾ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਰਯਮਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਆਸਰਾ ਦੇਣ। ਉਹ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਦੈਵੀ ਆਦਿਤੀ! ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੀਏ, ਚੰਗੀ ਝੋਲੀ ਨਾਲ।” ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੈਰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਵਧਾ ਕੇ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਦਿਤੀ ਦਿਨ ਰਾਤ ਸਾਨੂੰ ਅਖੰਡ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਰੱਖੇ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹੇ। ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਸੋਚ ਸਾਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਵੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਵੇ, ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਸਾਥ ਹੀ, ਉਹ ਦੈਵੀ ਵੈਦ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਿਆਈ ਦੇਣ, ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਅੱਗ, ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਵੇ; ਸੂਰਜ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ; ਹਵਾ, ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਰੋਗ, ਰੁਕਾਵਟ, ਤੇ ਖ਼ਰਾਬ ਮੰਨਤ ਦੂਰ ਹੋਣ; ਆਦਿਤਿਆ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਉਹ ਤੀਰ, ਵੈਰ, ਤੇ ਵੈਰਤਾ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਆਦਿਤਿਆ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਕਰ ਬੈਠੀਏ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਖੁਦ ਹੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਾਵੇ। ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਖ਼ਰਾਬ ਮਨ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਪਾਵਣ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—ਦੋਸਤ ਵੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ। ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਆਸਰੇ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹਰ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਵਾਸੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਦਿਤਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਦਾਤ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, “ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ! ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਡਾ ਨਾਤਾ ਹੈ।” ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਵੈਰੀ-ਰਹਿਤ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਦਿਤਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਮਰਣਧਰ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਲਈ ਜੀਊਣ ਯੋਗ ਉਮਰ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਘਾਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੈ। ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਾਤਾ, ਪ੍ਰਗਟ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅੱਗ! ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਯਾਜਕ, ਸਦਾ ਜੀਊਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਹਵਨ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਅੱਗ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸੁਭਾਗਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਤੇ ਉੱਤਮ ਜੋਤ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਅਕਾਸ਼-ਪਾਣੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਅਰਪਣ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਭਾਵ ਨਾਲ—ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਸੁਖ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਵ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, “ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਮਿਲੀਏ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਅਟੱਲ ਨਾਇਕ ਬਣ।” ਅੱਗ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਮਿੱਤਰ, ਤੇ ਰਥ ਵਾਂਗ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਸਥਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਧਨ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਅੱਗ! ਭਗਤੀ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਬਣਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।