ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਭਗਤ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਖਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ; ਉਸ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਪੰਨੇ ‘ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਸੁਨੇਹਰੇ ਘੋੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਏ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਵਧ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਦੋ ਘੋੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਲਈ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੋ ਘੋੜੇ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਇੰਦਰ ਲਈ ਜੋੜੀ ਗਈ, ਤਦ ਵੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਵੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਸਾਕੀਦਾਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਲੈਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਅਸਥਾਨ ‘ਤੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਨਾਭੀ ‘ਤੇ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ, ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਗਊਆਂ ਦੇਣ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ‘ਤੇ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਦਬਾਏ ਹੋਏ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਿਫ਼ਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ। ਪੁਰਾਤਨ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੈਠਕ ‘ਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚਤੁਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ ਬਣਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਾਤ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ, ਸੋਮ ਰਸ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਇਸ ਅਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਆ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਸੋਮ-ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਦਾਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਵਧੀਆ ਧਨ ਦੇ। ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਪੁਰਾਤਨ ਵਾਂਗ, ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਸੁਣ; ਭਗਤ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ; ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾ। ਉਸ ਦੀ ਦਇਆਲੂ ਦਾਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਢਲਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਮਾਸਟਰ, ਸੋਮ ਦਬਾਏ ‘ਤੇ ਆਦਰ ਅਤੇ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭਗਤ ਦੇ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ। ਵੱਡੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਆ ਜੋ ਪਾਣੀ ਵੰਡਦੇ ਹਨ; ਯਜਨ ‘ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ—ਉਮੈਦ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ। ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਲਈ ਧਨ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ; ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਮਰ ਸ਼ੋਹਰਤ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ। ਸਵੇਰੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਵੀ, ਇੰਦਰ; ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਟੀਮ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਇੱਥੇ ਆ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ, ਸੋਮ ਰਸ ਵਾਲੇ, ਗਊਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਆ; ਪੁਰਾਤਨ ਧਾਗਾ ਵਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਜੋ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਗੀਤ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਣ, ਦਬਾਏ ਹੋਏ ਸੋਮ ਰਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਣ; ਯਜਨ ‘ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਣ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਸਹਾਇਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੋਮ ਦਬਾਏ ‘ਤੇ ਗਿਆਨ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ; ਸਾਡੇ ਭਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਾਉਣ। ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਹਮਨ-ਕਰਮ ਨਾਲ ਭਜਨ ਬਣਾਏ; ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਅਜਬ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਗਿਆਨ, ਮਹਾਨ, ਪੁਰਾਤਨ ਅਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਮਨ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਦੇਵੇ, ਇਸ ਪਿਆਲੇ ਤੋਂ ਰਾਖੀ ਕਰ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਵਜੀਤ ਕਰ ਲਈ। ਇੰਦਰ, ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਦੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਵੰਤ ਹੋਵੇਗਾ? ਕਦੋਂ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਗਊਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੇਵੇਗਾ? ਤੇਰੇ ਵਧੀਆ-ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ; ਅਮਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਵਧੀਆ-ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪਿਆਰੇ ਯਜਨ ਦੀ ਘਾਸ ‘ਤੇ ਬੈਠੇ। ਵਧ, ਵਧੀਆ-ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ; ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦੇ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣ ਗਿਆ, ਪੱਥਰ-ਧਾਰੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ। ਇੱਥੇ, ਜੋ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਧਨ ਲਿਆਉਣ। ਤੇਰੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ਚਮਕ ਲਿਆਉਣ; ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਾਫ਼ਰਤਾ ਲਿਆਉਣ। ਉਸ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਰਸਤੇ ‘ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਯਜਨ ਦੇ ਨਾਭੀ ‘ਤੇ, ਉਹ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਭਗਤ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਦਾਤ ਅਤੇ ਰਾਖੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ, ਯਜਨਾਂ, ਅਤੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਧਨ, ਅਤੇ ਰਾਖੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਅਤੇ abundance ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।