ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਭਜਨ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਚਾਈ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਘੀ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗੇ। ਇਥੇ, ਆਦਿਤੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਭਜਨ ਰਚਦੀ ਹੈ; ਜਿਥੇ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਥੇ ਅਨੇਕ ਉਪਕਾਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਸਤਿਕਾਰ ਲਈ, ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ; ਸੱਚ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਘੋੜੇ ਕਦੇ ਵੀ ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਇੰਦਰ, ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਪਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਾਂ ਟ੍ਰਿਤਾ ਆਪਤਿਆ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ— ਜਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਦੂਰਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਪਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਉਹ ਬੂੰਦਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਬਣਨ। ਜਾਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਪੀੜ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਣਿਆ, ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਭਜਨ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ— ਹਰ ਦੇਵਤੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਭਜਨ ਗਾਵਾਂਗਾ; ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਰਵਣ ਲਈ ਯਜਨਾ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਬੜੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਅਨੇਕ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਰਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ; ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੀਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਦਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਲਈ ਗੀਤ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਖਾਲੀ ਥਾਵਾਂ ਵੀ, ਉਸ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬਲਵਾਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਜਦ ਇੰਦਰ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ, ਤਦ ਤੇਰੇ ਦੋ ਸੁਨੇਹਰੇ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਗਏ। ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਦ ਵੀ ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਗਏ। ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਡਿੱਗ ਪਾਏ, ਤਦ ਵੀ ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਗਏ। ਜਦ ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਏ, ਤਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੋਤੀ ਗਈ, ਇੰਦਰ, ਤਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਤੂੰ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਵੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਤਿਕਾਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਤੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੋਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਸਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ’ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਦੁੱਧ ਵੱਟਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ, ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ, ਚੰਗੀ ਧਨ-ਧਨਤਾ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਏ ਹੋਏ ਲਈ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੀੜੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਮਹਾਨਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ, ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ, ਮਹਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਕੁਸ਼ਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਆਵੇ; ਹੇ ਮਿੱਤਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿਹਰਬਾਨ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਹੋ। ਤੇਰੀ ਦਾਤ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਭਜਨ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ। ਹੁਣ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਾਤ ਦੇ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਤੈਥੋਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੋਸ਼ਨ ਧਨ ਦੇ। ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਅਜਿਹਾ ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਗਾਇਕ ਦੇ ਗੀਤ ਸੁਣ, ਭਗਤ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ; ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾ। ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਇਕੱਲਾ ਹਾਕਮ, ਉਸਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਿੱਚ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭਗਤ ਦੇ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ। ਵੱਡੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦੇ ਹਨ; ਯਜਨਾ ਤੇ ਜਲਦੀ ਆ—ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪਸੰਦ ਆਵੇ। ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਧਨ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰ ਨਾਮ ਤੇ ਧਨ ਦੇ। ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ; ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਇੱਥੇ ਆ, ਚਲਦੀ ਆ, ਸੋਮਾ ਪੀੜੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਜੋ ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਪੁਰਾਣਾ ਧਾਗਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਬੁਣ। ਤੂੰ ਜੋ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨਾਸਕ, ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਗੀਤ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ, ਸੋਮਾ ਪੀੜੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ; ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਸਮੂਹ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਸਹਾਇਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਵਗਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਧਰਤੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ; ਸਾਡੇ ਭਜਨ ਉਸਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਾਉਣ। ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਭਜਨ ਰਚੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।