ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਕਥਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਚਲ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੁਰਨ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਲਈ, ਸਾਫ਼ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਘੀ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਤੇਰੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਤਕਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਜਿਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਉਲਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਹਾ ਦਿੱਤੀ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਧੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਵਜਰ ਵਧ ਗਿਆ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ, ਨੇਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਭੈਂਸਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤਦ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ, ਇੰਦਰ, ਸੱਚਮੁਚ ਵਧੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ; ਅਗਨੀ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਵਧੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ। ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵੀਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਯਜਨ ਦਾ ਅੰਕੁਰ, ਦਿਵਿਆ, ਨਿੱਤ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਦੋਸਤ ਰਹਿਤ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਿਆ; ਰਸ ਨਿਕਾਲਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਨੇ, ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਧਾਰਕਾਂ ਨੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤੇਜ਼ ਰਵਾਂ ਨੇ, ਸਾਫ਼ ਘੀ ਵਾਂਗ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਥਾਂ ਵਹੇ। ਅਤੇ ਆਦਿਤੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਰਵਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਤੁਤੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ; ਜਿੱਥੇ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਤਕਾਰੀ ਸਹਾਇਕ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਮਦਦ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਲਈ ਉਲਾਹ ਦਿੱਤਾ; ਸੱਚ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਘੋੜੇ ਕਦੇ ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਇੰਦਰ, ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਤਾ ਆਪਤਿਆ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਰਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ— ਅਥਵਾ, ਸ਼ਕਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਦੂਰਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ। ਜਾਂ, ਮਹਾਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਯਜਕ ਪੂਜਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਨੇਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਭਜਨ ਵਿੱਚ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ— ਹਰ ਦੇਵਤਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਮੈਂ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਰਵਣਾ ਲਈ ਯਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸੋਮਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਹਿਨੁਮਾਈਆਂ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਬਹੁਤ ਹਨ; ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਿੱਤੇ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ; ਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਉਲਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੀਂ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸੱਤਕਾਰ ਜੋ ਬੁਲਾਵਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਵੱਖਰੀਆਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜਾਂ ਖੇਤਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਜਦ, ਇੰਦਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ, ਤਦ ਤੇਰੇ ਦੋ ਬੈ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਗਏ। ਜਦ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਤਦ ਤੇਰੇ ਦੋ ਬੈ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਗਏ। ਜਦ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਸਤਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਤੇਰੇ ਦੋ ਬੈ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਗਏ। ਜਦ ਤੇਰੇ ਦੋ ਬੈ ਘੋੜੇ ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਗਏ, ਤਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੋਤੀ ਗਈ, ਇੰਦਰ, ਤਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਤੂੰ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਤੁਤੀ, ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਹਿਤ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕਸੂਰ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਯਜਨ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਦੂਧ ਵਾਲੀਆਂ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਗਾਂ, ਹੋਤ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਦੇ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ। ਉਹ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਪਹਿਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਥਾਂ, ਮਹਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੁ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਬਣ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਦਾਤ, ਇੰਦਰ, ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਚਾਹਵਾਨ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਹਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਾਤ ਦੇ, ਜੋ ਅਸੀਂ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਚਮਕਦਾਰ, ਰੋਸ਼ਨ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪੰਛੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਗੀਤਕਾਰ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਬੁਲਾਵਾ ਸੁਣ; ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਨੇਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਧਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਇਆਲੁ ਦਾਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ, ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ ਵਹਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਇਕੱਲਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਸਮੇਂ ਆਦਰ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।