ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਣਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਭਰ ਕੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾਦਰ ਬੁਲਾਵਾ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੇ ਸਤੂਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਬਲਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਰਪਣਾਂ ਦੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਨੇ ਤੀਨ ਮਿੱਠੇ ਧਾਰਾਂ—ਕੂੰਆ, ਖੱਡ ਅਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਝਰਨੀ—ਵਿਦਿਊਤ-ਧਾਰੀ ਦੇ ਲਈ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਮਰੁਤਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਬੁਲਾਈਏ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਲੈ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁਚ ਦਿਆਲੂ ਹੋ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਜੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਮਾਣਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ। ਮਰੁਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਨ ਭੇਜੋ—ਅਜਿਹਾ ਜੋ ਵਾਫਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦਬੀ ਹੋਈ ਸੋਮਾ ਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਮਰਤ, ਅਟੱਲ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮਰੁਤਾਂ, ਚਮਕਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਖੂਤ ਝਰਨੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੁਨੀ, ਰਥਾਂ, ਹਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਭਰਦੇ ਹਨ—ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਦੁ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਕਣਵਾਂ ਦੀ, ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਹ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਇਹ, ਦਿਆਲੂ ਮਰੁਤਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਦਾਨ ਹਨ, ਘੀ ਵਾਂਗ, ਕਣਵਾਂ ਦੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਦਿਆਲੂ ਮਰੁਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵਿਛਾਈ ਹੋਈ ਘਾਸ 'ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋ? ਕੌਣ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਕਦੇ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਵਿਛਾਈ ਹੋਈ ਘਾਸ ਨਾਲ, ਸੱਚ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਵੱਡੇ ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਜੋੜਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵਿਦਿਊਤ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ। ਜੋੜਿਆਂ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿਕਲ ਪਏ, ਨਡਰ ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਵਿਅਰਥ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਤ੍ਰਿਤਾ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਵਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕੀਤਾ। ਚਮਕਦੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੁੰਦਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਮਰੁਤਾਂ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਊਤ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਵਿਖਾਈ। ਜਦ ਉਸ਼ਨਾਸ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਬਲਦ ਦੀ ਖੁਲ੍ਹੀ ਥਾਂ ਲੱਭੀ, ਅਕਾਸ਼ ਡਰਿਆ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਭੋਜਨ ਵੰਡਣ ਲਈ, ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਰਥ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ, ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਰਯਣਾਵਤ, ਆਰਜੀਕਾ, ਅਤੇ ਪਸ੍ਤਿਆਵਤ 'ਤੇ, ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਮਰੁਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੋਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਕਿਰਪਾਲਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਆਓ। ਹੁਣ, ਪਿਆਰੇ ਮਰੁਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਛੱਡਿਆ? ਤੁਸੀਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਮਿਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਮਰੁਤਾਂ, ਵਿਦਿਊਤ-ਧਾਰੀ, ਕਣਵਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੋਗਾ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸਤੂਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਜਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਮਹਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਧੀਆ, ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਧਨ ਦਿਓ। ਪਹਾੜ ਵੀ ਵੰਢੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਦੀ ਸਤੂਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਗਨੀ ਪੁਰਾਤਨ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਕਣਵਾਂ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ—ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਅਸ਼ਚਰਜਮਈ, ਸੋਮਾ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ। ਹੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਡੂੰਘੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ, ਆਓ। ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਨਾਹੁਸ਼ਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਤੂਤੀ ਨਾਲ ਆਓ; ਕਣਵਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਰਸ ਨਿਕਾਲੀ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਪਿਆਰੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਇੱਥੇ ਆਓ; ਇੱਥੇ ਕਣਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਡਾ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੀ ਬੁਲਾਵਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਆਓ; ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਸਤੂਤੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਸੋਚਾਂ ਅਤੇ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਆਓ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ; ਇਸ ਲਈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਇਸ ਵਧੀਆ ਸਤੂਤੀ 'ਤੇ ਆਓ। ਚਮਕਦੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵਾਂਗ, ਸਤੂਤੀ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ 'ਤੇ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ, ਆਓ। ਹੋਰ ਲੋਕ ਕਿਉਂ ਰੁਕਦੇ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੀ ਸਤੂਤੀ ਨਾਲ? ਕਣਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਧੀਕ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨੇ ਇੱਥੇ ਸਤੂਤੀ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ; ਹੇ ਅਟੱਲ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਜਦ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਨੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਚਲੇ। ਇੱਥੋਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਪਣਾ ਹਜ਼ਾਰ-ਰਸਤੇ ਵਾਲਾ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਆਓ; ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਕਵੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਵਾਲੇ, ਧਨ ਦਾਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਮੇਰੀ ਸਤੂਤੀ 'ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਣਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਰੁਤਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਤੂਤੀ, ਅਰਦਾਸ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਧਨ, ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।