ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਘਾਸ਼ ਵਿਛਾਈ, ਉਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਪਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਣ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਆ ਆਪਣੇ ਧੁਰੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਉਸੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ; ਵਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਸੋਮਰਸ ਵੀ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਸ਼ਰਯਣਾਵਤ ਵਿਖੇ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸੌ ਘੋੜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ। ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਵਿਚਾਰ, ਜੋ ਮੱਖਣ ਵਰਗੇ ਮਿੱਠੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਕਣਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਚੁਣਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਮੰਗਣ। ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾ ਨੇ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਵਧਾਈ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ, ਤਿਰਿੰਦਿਰਾ, ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਸੌ, ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਘੋੜੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਦੱਸ ਗਾਂਵਾਂ ਪਜਰਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਗੀਤ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਕਕੁਹਾ ਨੇ ਚਾਰ-ਜੁਆੜੇ ਉੱਟ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਭਜਨ ਉਚਾਰਿਆ, ਇੰਦ੍ਰ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ ਮਰੁਤੋ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਇਕੱਠੇ ਚੱਲ ਪੈਂਦੇ ਹੋ, ਪਹਾੜ ਝੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਲਣਹਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਹਨ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਰੁਤ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਪਹਾੜ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਤੇ ਝੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਦਰਿਆ ਤੇਰੇ ਰਸਤੇ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅੱਗੇ ਝੁਕਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ, ਦਿਨ ਨੂੰ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਹਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਲਾਲ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਪੋਸ਼ਣਹਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਸਵਰਗ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਕਿਰਣਾਂ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਲਈ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਅਡਿੱਗ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਆਹਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਭੋਗ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਮਿੱਠੇ ਧਾਰਾਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਖੂਹ, ਖੱਡ ਜਾਂ ਵਹਿੰਦੀ ਝਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ ਦੁੱਧੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਸੀਂ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਸੱਦੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਆਉਣ। ਤੁਸੀਂ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀ ਹੋ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰੋ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਗ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ। ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵਾਫ਼ਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਧਨ ਭੇਜੋ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਹੋ, ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। ਕੇਵਲ ਇਸ ਲਈ ਵੀ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਅਟੱਲ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੇ। ਉਹ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਖੁੱਟ ਝਰਨੇ ਨੂੰ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਰਥਾਂ, ਹਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਯਾਦੁ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਕਣਵ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ; ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਹ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪੋਸ਼ਣਹਾਰ ਦਾਨ ਹਨ, ਹੇ ਦਾਨੀ ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਘੀ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਕਣਵ ਦੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦਾਨੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵਿਛਾਈ ਘਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਕਿਹੜਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕਦੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਵਿਛਾਈ ਘਾਸ਼ ਨਾਲ, ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਵੱਡੇ ਜਲ, ਧਰਤੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਜੋੜਿਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵਜਰ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਜੋੜੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਨ ਲਈ ਨਿਕਲੇ, ਅਟੱਲ ਪਹਾੜ ਵੀ ਨਿਕਲੇ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਦਾ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ। ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ, ਜਦ ਉਹ ਲੜਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ। ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਫੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਜਗਤ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ। ਜਦ ਉਸ਼ਾਨਸ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਬਲਦੇ ਸਾਂਡ ਦਾ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਅਕਾਸ਼ ਡਰ ਕੇ ਕੰਬਿਆ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰੋਟੀਆਂ-ਭੋਜਨ ਦੀ ਵੰਡ ਲਈ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਜਦ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਲਾਲ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹੋਏ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਰੁਤ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਕਾਰਜ, ਸਦਾ ਹੀ ਯਜਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਕਾਰੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।