ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਂਟਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੋਂ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵਹਾਉ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਬੀਜ ਤੋਂ, ਉਹ ਦਿਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਣਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਬੁਧੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਵੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਮੇਰੀ ਚੰਗੀ ਸਤਕਾਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਬੁਧੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵਧਾ। ਅਸੀਂ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧੇ ਹਾਂ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਭਜਨ ਰਚੇ ਹਨ। ਕਣਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਭੇਜੀ, ਜਿਵੇਂ ਝਰਨਿਆਂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਚਿੰਤਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਧੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਅਦੁੱਤੀ ਅਤੇ ਅਜਰ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੂਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪਿਆਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੋਮਾ ਪੀ। ਤੂੰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ। ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਏ ਐਕਸਲ ਦੇ ਪਿੱਛੇ; ਵਹਿੰਦੇ ਸੋਮਾ ਵੀ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸ਼ਰਯਣਾਵਤ 'ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਅਤੇ ਵਿਵਸਵਤ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਵੱਡਾ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਿਆ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ। ਰਿਸ਼ੀ, ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਵਾਮੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਧਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਵੱਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਭੇਂਟ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੌ ਘੋੜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ। ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਚਿੰਤਨ, ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਕਣਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਵਧਾਈ ਹੈ। ਮਾਨਵ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਚੁਣੇ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਲੱਭਣ। ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ, ਤਿਰਿੰਦਿਰਾ, ਯਾਦੂਆਂ ਨੂੰ ਸੌ, ਹਜ਼ਾਰ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਘੋੜੇ, ਹਜ਼ਾਰ, ਅਤੇ ਦਸ ਗਾਂ ਪਜਰਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਗੀਤ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਕਕੁਹਾ ਨੇ ਚਾਰ-ਜੋੜੇ ਉਠਾਂ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਭਜਨ ਉਚਾਰਿਆ, ਤੂੰ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੁਸੀਂ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਪਹਾੜ ਝੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੋਸ਼ਕ ਗਾਂ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਰਸ ਵਹਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਰੁਤ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਪਹਾੜ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਲਈ ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਦਰਿਆ ਤੇਰੇ ਰਸਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅੱਗੇ ਨਮ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇਰੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਲਾਲ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਦਲਾਂ ਨਾਲ ਉਠਦੇ ਹਨ; ਪੋਸ਼ਕ ਗਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਅਸਨ 'ਤੇ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਕਿਰਣਾਂ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਲਈ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਗੀਤ, ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਹੇ ਭੇਂਟਾਂ ਦੇ ਭੋਗੀ, ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀਆਂ ਨੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ ਮਿੱਠਾਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਝਰਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਹਿਆ: ਕੂਆ, ਖੱਡ, ਅਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਝਰਨੇ। ਮਰੁਤੋ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਰਪਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰੋ, ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਦਯਾਲੂ ਹੋ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੇਂਟਾਂ ਦੇ ਭੋਗੀ, ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀ ਹੋ। ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਨ ਭੇਜੋ, ਪ੍ਰਚੁਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਾਉਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਸਿਰਫ ਇਸ ਲਈ ਵੀ, ਮਾਨਵ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਦੁੱਤੀ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ। ਉਹ, ਚਮਕਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਖੂਤ ਝਰਨਾ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਰਾਂ, ਰਥਾਂ, ਹਵਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਾਦੂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ, ਕਣਵ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਧਨ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।