ਇੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਓਹਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਭਰਗੂ ਜਿਹੜੇ ਸਾਧਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—ਇੰਦਰ! ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਿੱਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਿਤਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਵਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਛੇਤੀ-ਛੇਤੀ ਘਿਉ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਜਣੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਆਸਾਨ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਕਣਵਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਧਾਰੀ, ਇਹ ਯਜਨਾ ਤੇਰੀ ਹੀ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਧਨ-ਧੌਲਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ; ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇ। ਉਹ ਘੋੜੇ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੁਸ਼ਾ ਦੀ ਸੀ, ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕੀ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜਦ ਵੀ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਅਤਿ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਸੰਖ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਛਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੋਂ, ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਗਿਆਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਬੀਜ ਤੋਂ, ਜਦ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਕਣਵਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਸਾਰੇ ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ! ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵੀ। ਇੰਦਰ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਮਿੱਠੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖ ਤੇ ਮੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਵਧਾ। ਅਸੀਂ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧੇ ਹਾਂ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਗੀਤ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਕਣਵਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪਸ਼ ਨੂੰ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਗਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਸਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੁਲ ਅਤੇ ਅਜਰ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪਿਆਰੇ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੂਰੋਂ ਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੋਮਾ ਪੀ। ਤੂੰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ ਜਿਹੜੇ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਬਲ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਪਹੀਏ ਦੀ ਧੁਰੀ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ; ਵਗਦੇ ਸੋਮਾ ਰਸ ਵੀ ਤੇਰਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸ਼ਰਿਆਣਾਵਤ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ; ਵਿਵਸਵਤ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਮਹਾਨ ਗੱਜਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਿਆ, ਉਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ ਗਿਆਨੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣਿਆ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਧਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸਾਡਾ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸੁਤਿਆ ਗਿਆ, ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ; ਸੋ ਕਿ ਸੌ ਘੋੜੇ ਉਹਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ। ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ, ਮੱਖਣ-ਭਰੀ ਸੋਚ, ਕਣਵਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਵਧਾਈ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜੀ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਚੁਣਣ; ਉਹ ਮਦਦ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਣ। ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤਿਰਿੰਦਿਰਾ, ਯਾਦੂਆਂ ਨੂੰ ਸੌ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਘੋੜੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਦੱਸ ਗਾਵਾਂ ਪਜਰਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਗੀਤ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਕਕੁਹਾ ਨੇ ਚਾਰ-ਜੁਆ ਵਾਲੇ ਊਠ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਹ ਯਾਦੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ। ਜਦ ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਸੂਕਤ ਉਚਾਰਿਆ, ਤੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜਦ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਇਕੱਠੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋ, ਪਹਾੜ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਵਾਂ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਰੁਤ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦ ਉਹ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਪਹਾੜ ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਤੇ ਝੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਨਦੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਸਤੇ ਵੰਡ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਅੱਗੇ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਮਰੁਤ, ਲਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਠਦੇ ਹਨ; ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਕਿਰਣਾਂ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਲਈ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਜਗਤ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਕਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।