ਅਨੇਕ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌਣ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਥੇ-ਉਥੇ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉ। ਲੋਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੂਸ਼ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦੇ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਹੇ ਅਸ਼ਚਰਜਮਈ ਜੋੜੇ, ਸਾਡੀ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਨੇੜੀਕਾਰੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਰਥ-ਸਵਾਰ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਉਹ ਮਧੁਰ ਭਰੇ ਪਾਤਰ ਵਿਚੋਂ ਪੀਓ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਪਸ਼ੂ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਪਾਲਣਾ ਦਿਓ। ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੋਂ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਵਰਸਾਓ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਢਾਲ ਦਿਓ। ਕਦੋਂ, ਹੇ ਲੋਕੋ, ਤੁਸੀਂ ਤੁਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਨਿਕਲਿਆ, ਛੱਡ ਦਿਆਂਗੇ? ਜਾਂ ਕਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਟੁੱਟੇਗਾ? ਨਾਸਤਯਾ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਹੀ ਕਣਵਾ, ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਘਰ-ਵਿਚ ਬਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ, ਉਹ ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਸਹਾਰੇ ਲੈ ਕੇ ਆਓ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨੋ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਣਵਾ ਦੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਿਅ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਤ੍ਰਿ ਦੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਿੰਜਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੌਲਤ ਦੀ ਹੋੜ ਵਿੱਚ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਲਈ ਅਗਸਤਿਆ ਲਈ, ਅਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਸੋਭਰੀ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਧੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਇੱਛੁਕ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਤੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੋਤ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਲਗਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ। ਉਸ ਦਾ ਡੰਡਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੈ, ਜੂਆ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਧੁਰੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਪਹੀਏ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਨ। ਉਸੇ ਰਥ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਚਾਹੇ ਦੂਰੋਂ ਵੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਚੰਗੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਦੂਰੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਪਹਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਲਣਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਅਮਰਜੀਵੋ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਹੇ ਨਾਸਤਯਾ, ਮਹਿਮਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋ। ਇੱਥੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੰਖੀ, ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ, ਇਸ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ। ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਦਾ ਪਹੀਆ ਕਦੇ ਰੁਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ, ਤੇਜ਼ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਨਾਸਤਯਾ, ਸੋਚ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਹਰਣਾਂ ਜਾਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਧਨਵਾਨ ਬਲਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਾਣਦੇ ਹੋ; ਸਾਨੂੰ ਪਾਲਣਾ ਅਤੇ ਧਨ ਦਿਓ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਮੇਰੇ ਇਹ ਨਵੇਂ ਉਪਹਾਰ ਜਾਣੋ; ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀ ਚੈਦਿਆ ਨੇ ਸੌ ਊਠ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਸ ਰਾਜੇ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਉਹ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ; ਚੈਦਿਆ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਤਰ ਹੋਏ। ਕੋਈ ਹੋਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਰਸਤਾ ਨਾ ਤੁਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਚੈਦਿਆ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਕੋਈ ਹੋਰ, ਜੋ ਅਗਵਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਵੱਡੇ ਉਪਹਾਰ ਦਿੰਦਾ, ਉਹੀ ਵੱਡਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ। ਹੁਣ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਪਰਜਨਯਾ; ਉਹ ਵੱਧਦਾ ਗਿਆ, ਜਦ ਵੱਛੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਦ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨੋ, ਸੱਚ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ। ਜਦ ਕਣਵਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਕੇ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਉਹਨੀਂ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਸਬੰਧੀ ਮੰਨਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਪ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਚਮਕ ਹੈ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ; ਇੰਦਰ ਨੇ, ਚਮੜੇ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸੌ ਜੋੜ ਵਾਲੀ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਸਿਰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਉੱਚ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਣ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਕਣਵਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਉਹ ਧਨ ਮੰਗੀਏ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਆਓ, ਪੁਰਾਣੀ ਸੂਝ ਲਈ ਸਤੋਤ੍ਰ ਚੜ੍ਹਾਈਏ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲੋਂ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਸੂਝ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਣਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਪਾਈ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਵਾਂ। ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਕੋਪ ਉੱਠਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਲਈ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਾ ਤਾਂ ਆਕਾਸ਼, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਨਾ ਮੱਧ-ਆਕਾਸ਼, ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਨਾ ਧਰਤੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ, ਜੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈਆਂ, ਸਦਾ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਯੋਗ ਹਨ।