ਇੱਕ ਵਾਰ, ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਿਮਰਿਆ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੱਤ ਅਤੇ ਸਹੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਧ ਅਤੇ ਘੀ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਵਰਗੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਗਤ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਭਜਨ ਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਬਾਜਾਂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦੇ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਭਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਪਸ਼ੂ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਤੋਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਤਾਕਤਵਰ ਲੋਕ, ਚਮਕਦੇ ਰਥ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਦਭੁਤ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਮਧੁਰ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਭਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣ ਦੀ ਅਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਨਾਂ ਮੁੜਨ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ, ਰਥ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਧੁਰ ਦਾਨ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ, ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ; ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਪਤਲੇ ਬਿਛਾ ਕੇ, ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ, ਇਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੇ ਨੇੜੀ ਭਜਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਮਧੁਰ ਭੰਡੇ ਤੋਂ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਪਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰਥ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਧੁਰਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਪਸ਼ੂਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਲਈ ਭਰਪੂਰ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪੈਲਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ। ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਗਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਨਿਕਲਦਾ, ਕਦੋਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਥ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਨਵਾ, ਦਾਨਸ਼ੀਲ, ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਭਗਤ ਨਵੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਆਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਨਵਾ, ਆਤਰੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਿੰਜਰਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਗਸਤਿਆ ਲਈ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ, ਸੋਭਾਰੀ ਲਈ ਇਨਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ, ਭਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧੇਰੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਕ, ਰਾਖੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਥ ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੂਏ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲਗਾਮ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਰਥ ਦਾ ਡੰਡਾ, ਜੁਆ, ਅਤੇ ਧੁਰਾ ਵੀ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਪਹੀਏ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਦੂਰ ਤੋਂ ਵੀ ਆਉਣ ਅਤੇ ਇਹ ਚੰਗੀ ਭਜਨ ਸਵੀਕਾਰਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੂਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ, ਅਨੇਕ ਉਪਹਾਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਅਮਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਨਾਸਤਿਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਖੀ, ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ। ਉਹ ਰਥ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪਹੀਆ ਕਦੇ ਰੁਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ, ਤੇਜ਼ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ, ਸੋਚ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਾਗਦੇ ਹਿਰਨ ਜਾਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ; ਭਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ, ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਉਪਹਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੈਦੀਆ ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਨੇ ਸੌ ਊਠ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਦਸ ਰਾਜੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ; ਕੈਦੀਆ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਫਲਦੇ-ਫੁਲਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾ ਚਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੈਦੀਆ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਆਗੂ ਵਧੇਰੇ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਗੂ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਰਜਨਿਆ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਵੱਧਦਾ ਗਿਆ, ਵੱਧਦੇ ਵੱਧਦੇ, ਵਛੇ ਦੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਚਾਈ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਕਨਵਾ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭਜਨ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਝੁਕਦੇ ਹਨ, ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ। ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਇੰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚਮੜੀ ਵਾਂਗ ਲਪੇਟ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਤ-ਸੰਧੀ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸਿਰ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਫਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਉਪਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ, ਉਪਹਾਰ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਸਾਰੇ ਵਰਣਨ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਇਕ-ਸੰਗਤ ਕਥਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।