ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਾਸਤੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਿਆ। ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਲਈ ਸੋਮ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਆਰਪਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਨ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ ਸਾਰਿਆਂ ਮਦਦਗਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਤੇ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ-ਢੋਰੀਆਂ ਨਾਲ ਨਵਾਜ਼ਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਸੋਮ ਰਸ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਸਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰਸ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਬਹਾਦਰ ਦੇ ਲਈ ਹੈ। ਫਿਰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਇਥੇ ਆ ਕੇ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸੌ ਗੁਣਾ ਸਹਾਇਤਾ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੇ। ਇਥੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਦੋ ਸੁੰਦਰ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੋਸਤ, ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਭਜਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਵਾਸਤੇ ਬੁਲਾਏ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਜੁਬਾਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀ ਵਾਂਗ, ਇਥੇ ਆ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮਾਂ ਵੱਲ ਆ, ਸਾਂਝੀ ਭੇਟ ਤੇ ਆ।" ਜੋ ਭਗਤ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਦਾਤਾਰੀ ਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਨੂੰ ਉਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਤੇ ਭਜਨ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ, ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵੱਜਰ ਦਾ ਧਾਰੀ, ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਨੇਕਾਂ ਵਾਰੀ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਦਾਹੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜੋ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਮੁੱਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਹੁਕਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਤੱਬ ਕੀਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਗੋ-ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਵਾਹਕ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਦਾਤਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਇਕਜੁੱਟ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੱਚੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਦੇ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਕਾਨਵਾ ਲੋਕ ਗਾਥਸ਼੍ਰਵਾਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਜੇਤੂ ਹੈ। ਉਹ, ਬਿਨਾਂ ਮੰਗੇ, ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਗਤ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਗਿਆਨੀ ਕਾਨਵਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ, ਵਾਂਗ ਰਾਮ ਦੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ। ਵਿਭਿੰਦੂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨ ਦੇ, ਅਤੇ ਵਧ ਕੇ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ ਵੀ। ਜਿਹੜੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਆਨੰਦ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਨਾ ਹੋਣ; ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਸੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਈਏ। ਇੰਦਰ! ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਸੋਮ ਪੀ, ਧਨ-ਧਾਨ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ, ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ, ਸਾਡੀ ਵਾਧੂ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਵੈਰੀ ਅੱਗੇ ਨਾ ਡਿੱਗੀਏ, ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਵਿੱਚ ਲੈ ਚੱਲ। ਮੇਰੇ ਇਹ ਗੀਤ, ਹੇ ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਵਧਾਈ ਕਰਨ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੈਨੂੰ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੰਦਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੱਚੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਸਤੇ, ਸਾਰੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਵੀ, ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ; ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤੇ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਆਯੁ, ਰਿਭੂ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਸਭ ਨੇ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ; ਆਯੁ ਅੱਜ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਵੀਰਤਾ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੀ ਦਿਵਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਭਰਿਗੂਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਪ੍ਰਸਕਨਵਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਾਇਆ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕੀ। ਸਾਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਧਨ ਦੇ, ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਵੀਰਤਾ ਦੇ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੇ, ਪੁਰਾਣੀ ਸਿਫ਼ਤ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਰੁਸ਼ਮਾ, ਸ਼ਿਆਵਕਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਦੇ। ਮਾਨਵ, ਕਾਨਵ, ਆਤਾਸਿਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਕੌਣ, ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਕਿਹੜਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਤੈਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕਦੋਂ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੇਂਗਾ? ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ, ਇਹ ਸਿਫ਼ਤਾਂ, ਉੱਚੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਕਾਨਵਾ, ਭਰਿਗੂ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਭਜਨ ਗਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਸੰਘਾਰਕ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਦੂਰੋਂ ਆ, ਸੋਮ ਪਾਨ ਵਾਸਤੇ ਆ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਆ। ਇਹ ਕਵੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀ, ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਆਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ, ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਭਜਨਕਾਰ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ। ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਖਾਂ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਰਬੁਦਾ ਦੇ ਚਲਾਕੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੀਆਂ। ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਤੇ ਸੋਮ ਦਾ ਜੀਵਨ-ਰਸ, ਸਭ ਬੁਝ ਗਿਆ, ਪਰ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾਇਆ—ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਾ ਕਰਤੂਤ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਤਾਰੀ, ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿਆਖਿਆਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।