ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਦਿਲੋਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੇਅੰਤ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ, “ਹੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆ ਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਪਕੜਨ ਵਾਲਾ ਅਮੀਰ ਹੋਵੇ।” ਉਹ ਅਰਜ ਕਰਦੇ, “ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾ ਘਟੇ, ਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾ ਲੁੱਟੀਆਂ ਜਾਣ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ।” ਕਾਨਵਾਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤੀ-ਭਾਵ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਚੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਕਲਹੀਨ ਲੋਕ ਕਦੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ। ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੰਦ-ਕਸਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕਰਦੇ, “ਹੇ ਜਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਜੇ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਣਚਾਹਾ ਜਵਾਈ।” ਕਾਨਵਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਯਾ ਬਹੁਤ ਉਪਕਾਰਕ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, “ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੌ-ਗੁਣਾ ਸਹਾਇਤਾ ਵਾਲੇ।” ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਬਾਓ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਇੰਦਰ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਤੇ ਦੌਲਤ, ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ, ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਦੀ ਪਿਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਇਥੇ ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ; ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ ਦੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਘੋੜੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਸੱਜਣ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਸੋਮਿਆਂ ਤੇ ਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਗਿਆਨੀ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਤੇ ਮਰਦਾਨਾ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਗੀਤ ਤੇ ਭਜਨ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਇਕਲਾ ਵਜਰਧਾਰੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋ ਰਹੇ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਹੁਕਮ ਲੜੀਵਾਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਪਕਾਰਕਾਂ ਵਿਚ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਗੱਡਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਦਾਤਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੱਚਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਇਕਜੁਟ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰੋ; ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਸੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਧੋਖਾ-ਰਹਿਤ। ਕਾਨਵਾਂ ਗਾਥਸ਼੍ਰਵਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਇਨਾਮ ਜਿਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਛੇ, ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਜੋ ਉਸ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪੱਥਰ-ਚੀਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਕਾਨਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ, ਰਾਮ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਹੇ ਵਿਭਿੰਦੂ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਧਾ। ਜੋ ਦੁਧ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਨਾ ਹੋਣ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਏ ਹਾਂ। ਹੁਣ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪਿਲਾਓ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ-ਧਨ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ, ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਭਾਗ ਵਿਚ ਰਹੀਏ, ਹੇ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ; ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾ ਡਿਗੀਏ; ਤੂੰ ਅਜਬ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਯਾ ਵਿਚ ਲੈ ਆ। ਮੇਰੇ ਗੀਤ, ਹੇ ਦੂਰ-ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਉਣ; ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੱਚੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੀ ਰਾਜ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਭੇਟ ਤੇ, ਸਭਾ ਵਿਚ, ਜੰਗਲ-ਵਾਸੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਧਨ ਪਾਉਣ ਲਈ ਵੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਫੈਲਾਏ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ; ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਬਾਏ ਸੋਮਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਆਯੁ, ਰਿਭੂ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਸੁਰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਮਰਦਾਨਾ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ; ਅੱਜ ਆਯੁ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਿਰਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੀ ਗਿਆਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਤੇ ਪ੍ਰਸਕਾਨਵ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਅਰਜ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਾਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੁਰੰਤ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਦੇ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਨਵਾਂ ਤੇ ਭਗਤ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਦਯਾ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਰਜ ਕਰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਆਇਆ।