ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਮਹਾਨ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਹੈ, ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਦਾਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਪਤੀ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਜੋ ਕਦੇ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਦੇ ਚਲਦੇ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਨਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਇਆ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਹੇ ਵਾਸਵ, ਮੇਰੀਆਂ ਸਤਕਾਰੀ ਗਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ! ਇਹ ਤੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਉਪਕਾਰਕ ਹਨ। ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਦੇਵੋ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਜੋ ਭੋਜਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਘੋੜੇ ਜੋਤੇ, ਮੈਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਯਦੂ, ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝੇ। ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਖਾਲ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਹੋਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪਲਾਯੋਗਾ, ਜੋ ਅਗਨੀ ਦਾ ਨੇਤਾ ਸੀ, ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਦੱਸ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਣਜੁਤੇ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਕृति ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖੀ, ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਲੱਤ ਤੇ ਗੋਡਾ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ। ਸਦਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਆਖਦੀ ਹੈ: ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਦਾਨੀ, ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਆਪਣਾ ਭਰਪੂਰ ਜਾਮ। ਆਉਂ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਨਿਡਰ! ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਣਿਆ, ਸੁਤਲੇ ਕਪੜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੋਮਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਠਾ ਜੌ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਹੀ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਨਿਚੋੜੇ ਰਸ ਦਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਨਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਨਾ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਨਾ ਹੀ ਲਾਲਚੀ, ਨਾ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਉਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਹੋਰ ਲੋਕ ਗਾਂ ਨਾਲ, ਸਿਕਾਰੀ ਵਾਂਗ ਸਾਡਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਤਿੰਨ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਹੋਣ, ਜੋ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਭਾਂਡੇ ਭਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਜਗ ਫੁੱਲ ਗਏ, ਇੱਕੋ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਵੀਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਹੈਂ। ਇਹ ਤਾਕਤਵਰ ਸੋਮੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ ਉਹ ਰਸ ਲੱਭਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਇਹ ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਸੋਮਾ ਤੇ ਯਜਨ ਕਾ ਕੇਕ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਹੈਂ। ਇਹ ਰਸ, ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀ ਕੇ, ਲੜਦੇ ਹਨ, ਮੱਤਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ; ਨੰਗਿਆਂ ਵਾਂਗ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਕੂਦ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਤਕਾਰੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸਦਾ ਦਾਨੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਆ, ਹੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲਈ! ਗਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਗੀਤ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੇ ਦਾਨ ਨਾ ਲਏ ਜਾਣ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਅਸੀਂ, ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕਾਰਨਾਂ ਲਈ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ; ਕਣਵ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਦੇ ਵੀ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਮੂਰਖਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ; ਕੇਵਲ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹੀ ਸੱਚੀ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਦਾ ਹੈ; ਆਲਸੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਕਰਤਵੀਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਇਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਆ, ਸਾਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਕਤਵਰ ਨੌਜਵਾਨ ਆਪਣੇ ਸਮਕਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ। ਅੱਜ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਆਇਆ, ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਣਚਾਹਿਆ ਜਮਾਈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਦੇ ਦਿਲਦਾਰੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜੰਮਿਆ ਹੈ। ਕਣਵ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਲਈ ਰਸ ਵਗਾਓ; ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਜੋ ਸੌ-ਗੁਣਾ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜੋ, ਜੋ ਵੀਰ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੈ; ਭੇਟ ਦਿਓ, ਮਹਾਨ ਪੀਵੇ। ਉਹ, ਜੋ ਸਹਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਤਕਾਰੀ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ। ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲਿਓ, ਮੱਤਵਾਲਾ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ ਲਈ ਜਲਦੀ ਕਰੋ, ਜੋ ਵੀਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦਿਓ; ਫਿਰ ਸੌ-ਗੁਣਾ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ ਦੋ ਬੈਲੀਆਂ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਦੋਸਤ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਭਜਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ। ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਿਆਂ ਕੋਲ ਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮਿਆਂ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਜਬੜੇ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤਵਰ, ਇੱਥੇ ਆ, ਸਾਂਝੇ ਭੋਜਨ ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਆਣੇ ਵਾਂਗ। ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਤੇ ਮਰਦਾਨਾ ਤਾਕਤ ਲਈ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਰਤਵੀਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਉਹ ਗੀਤ, ਹੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਭਜਨ, ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਏ ਹਨ। ਇਹੀ, ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਰ, ਇਕੱਲਾ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਬਲਵਾਨ।