ਜਾਣੂ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸੱਚ ਅਤੇ ਝੂਠ ਵਿਚਕਾਰ ਫ਼ਰਕ ਸਾਫ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਬੋਲਾਂ ਵਿਚੋਂ—ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਤੇ ਦੂਜਾ ਝੂਠਾ—ਜੋ ਬੋਲ ਸੱਚਾ ਤੇ ਸਸ਼ਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਝੂਠ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਕਦੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਜਾਂ ਧਰਮਯੁਧਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ; ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅੱਗੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠਾ ਦੇਵਤਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਿਕੰਮਾ, ਤਾਂ ਵੀ, ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਜੋ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੀ ਰੋਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ? ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣ। ਜੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਜਾਦੂਗਰ ਹਾਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਝੂਠੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਦੂਗਰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜਾਦੂਗਰ ਆਖਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਦੱਸ ਕੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਢਿੱਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੱਕੜਬੱਗੇ ਵਾਂਗ ਚੁੱਪਕੇ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਰੂਪ ਓਹਲੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤਹੀਣ ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਨਾਲ ਅਸੁਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ। ਮਾਰੁਤੋ! ਉੱਠੋ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਖੰਡ-ਮੰਡ ਕਰੋ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜੋ ਤੇ ਕੁਚਲੋ। ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਡਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਬਣ ਕੇ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ। ਹੇ ਇੰਦਰ! ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਹੋਇਆ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਪੱਥਰ ਵਗਾ, ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਹੇਠਾਂ, ਉੱਤੇ—ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਸੁਰਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਵੱਜੇ। ਇਹੀ ਅਸੁਰ, ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ! ਤੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਥਿਆਰ ਤੀਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਹੁਣ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਜਰ ਛੱਡ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਰਾਸ਼ਰ ਲਈ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਜੋ ਹਵਨ ਨੂੰ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਇਆ। ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਕੱਟਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪਾਤਰ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਐਸੇ ਹੀ ਦੈਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਲੂ-ਅਸੁਰ, ਚੀਲ-ਅਸੁਰ, ਕੁੱਤੇ-ਜਿਹੇ ਜਬੜੇ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰ, ਕੋਇਲ-ਅਸੁਰ, ਬਾਜ-ਅਸੁਰ, ਗਿਦੜ-ਅਸੁਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਨਾ ਤਾਂ ਅਸੁਰ, ਨਾ ਜਾਦੂਗਰ, ਨਾ ਦੁਇਤ-ਦੁਸ਼ਟ ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਬੁਰਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕੀੜੇ ਵਾਂਗ ਚੁੱਪਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ—ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਣ। ਧਰਤੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਵਾਲੀ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਜਾਦੂਗਰ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਝੂਠ ਨਾਲ ਹਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਜੋ ਗਲਾਂ ਮੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਜੜਾਂ ਚੁੰਘਣ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰ ਹਨ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋਣ; ਉਹ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਣ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਚੌਕਸ ਹੋ ਕੇ ਚਹੁੰ ਪਾਸ ਵੇਖੋ! ਅਸੁਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਵਜਾਓ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਜਰ ਮਾਰੋ। ਮਿੱਤਰੋ! ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦੀ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਹਿੱਲੋ-ਡੁੱਲੋ। ਸਿਰਫ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਵਿੱਚ; ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਦੇ ਜੱਸ ਗਾਓ। ਉਹ ਬਲਵਾਨ, ਬੇਰੋਕ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ, ਤਾਂ ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਜੋ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਵੇ। ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਦਾਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਉਹ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਾ ਇਨਾਮ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਪੱਥਰ-ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਕੀਮਤ ਉੱਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ; ਨਾ ਹਜ਼ਾਰ, ਨਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਨਾ ਸੌ, ਨਾ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਇਨਾਮਾਂ ਉੱਤੇ। ਤੂੰ ਦਾਨੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੇਰੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਭਰਾ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਲਿਆ; ਤੂੰ, ਹੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਸ਼ਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਧਨ ਤੇ ਮਿਹਰ ਲਈ। ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਹੈਂ, ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ? ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਹੈ। ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕੋਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਉਸ ਲਈ ਗਾਇਤਰੀ ਗਾਓ, ਦਾਨੀ, ਕੋਟ-ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਨਵਾਂ ਦੀ ਬੈਠਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ। ਤੇਰੇ ਦਸ-ਜੁਆੜੇ, ਸੌ-ਜੁਆੜੇ, ਹਜ਼ਾਰ-ਜੁਆੜੇ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੁੱਧੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਸੱਦਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਲਈ, ਵਹਿੰਦੇ ਸੋਮਾ ਲਈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਦੁੱਧੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ। ਜਦ ਅਸੁਰ, ਸੂਰਜ, ਏਤਸ਼ਾ ਜਾਂ ਟੇੜਾ, ਹਵਾ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨਾਲ, ਕੁਤਸਾ—ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੌ-ਬਲ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ। ਜਿਸ ਨੇ, ਬਿਨਾਂ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਗੜੇ ਜੋੜਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਉਹ ਦਾਨੀ, ਸਭ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਫਿਰ ਤੋਂ ਵਿਖੰਡਤ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਨਾ ਹੋਈਏ ਜੋ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਈਏ; ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਅਸੀਂ ਛੱਡੇ ਜੰਗਲਾਂ ਜਾਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਸਵੇਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਨਾ ਹੋਈਏ। ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਘਾਟ ਜਾਂ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸਕ; ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੀਏ। ਜੇ ਮੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੁਸਤ ਧਾਰਾਵਾਂ, ਛਾਣਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ; ਹੇ ਬਲ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ। ਆਜ ਆ, ਹੇ ਮਿੱਤਰ, ਇਸ ਸਭਾ ਵਿਚ; ਦਾਨੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਤੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਵਧੀਆ ਭਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਾਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਹੇ; ਜਿਵੇਂ ਧੋਤੀਆਂ ਪਹਿਨਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛਾਣ ਕੇ ਸੁੱਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਚਮਕਦਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਇਸ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਗੀਤ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਕਰ; ਹੇ ਕੁਸ਼ਲਵਾਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਭਰ ਦੇ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਕ, ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਨਿਕਾਸੋ; ਸ਼ਕ੍ਰਾ, ਉਹ ਪੀਵੇ, ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਮੰਗ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਥਕਾਵਾਂ ਨਾ; ਜਿਵੇਂ ਬੇਚੈਨ ਪਸ਼ੂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲੋਂ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਦੇ ਧਾਰਾ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਰਤਭੂਮੀਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚਾਹੁਣਯੋਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਪਾਸੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੁੰਦਰ ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ; ਜਿਵੇਂ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਝੀਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੋਮਿਆਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਤੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸੌ ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਮਾਨ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੁਤੇ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਲੈ ਆਉਣ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਤੇ, ਦੋ ਸਲੇਟੀ ਘੋੜੇ, ਮੋਰ-ਪੁਛੜੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠੇ, ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਲੈ ਆਉਣ। ਇਹ ਨਿਕਾਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਹੇ ਗੀਤ-ਪ੍ਰੇਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੀਣ ਵਾਲਾ; ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਵਹਿੰਦਾ ਰਸ ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਭਗਤ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਅਤੇ ਸੋਮਾ-ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।