ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਅਸਮਾਨੀ ਪਾਣੀਆਂ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਝੀਲ 'ਤੇ ਵਗਦੀਆਂ ਆਈਆਂ, ਤਦੋਂ ਵਿਹੋਣੇ, ਪਿਆਸੇ ਡੱਡੂ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀਆਂ ਬਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਤੇ, ਉਹ ਮੌਸਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੇ ਪੁੱਤ ਵਾਂਗ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ, ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਮਿਲਦੇ। ਜਦ ਪਾਣੀ ਵਧ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਉਹ ਅਜੇ ਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਡੱਡੂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫੜਦੇ; ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਕੇ, ਚਿੱਟਾ-ਚਿੱਟਾ ਡੱਡੂ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਰੇ ਡੱਡੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਲੈਂਦੇ। ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਕਲ ਕਰਦੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ-ਅਧਿਆਪਕ ਵਾਂਗ ਸਿੱਖਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਗੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਕੋਈ ਭੂਰੇ, ਕੋਈ ਕਾਲੇ, ਕੋਈ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ, ਕੋਈ ਹਰੇ—ਸਭ ਇੱਕ ਹੀ ਨਾਂ ਨਾਲ, ਪਰ ਰੂਪ ਵੱਖਰੇ; ਫਿਰ ਵੀ, ਹਰ ਥਾਂ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਾਉਂਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਸੋਮਾ ਯਜਨ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੂਰੇ ਝੀਲ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਬੋਲਦੇ, ਡੱਡੂ ਵੀ ਸਾਲ ਦੇ ਮੀਂਹ 'ਤੇ ਮੌਸਮ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸਾਲ ਭਰ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ, ਯਜਨ ਕਰਦੇ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਪੇ, ਕੁਝ ਪ੍ਰਗਟ, ਕੁਝ ਲੁਕਵੇ, ਉਹ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਂਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਨਿਯਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਮੌਸਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਮੀਂਹ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਸਾਲ ਮਗਰੋਂ, ਤਪੇ ਹੋਏ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਭੂਰੇ, ਕਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ, ਹਰੇ ਡੱਡੂ, ਸਭ ਨੇ ਆਪਣਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੱਤਾ; ਡੱਡੂ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਬਣੇ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾਈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: "ਹੇ ਮਹਾਨ, ਅਸੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿਓ, ਜੋ ਹਨੇਰਾ ਵਧਾਉਂਦਾ। ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਢੋ, ਮਾਰੋ, ਜਮ੍ਹਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਪੁੱਤ।" ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਵੈਰ ਰੱਖੋ ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਫੈਲਾਉਂਦੇ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਨਾਸ ਕਰਦੇ; ਵੈਰ ਰੱਖੋ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵੈਰ-ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ, ਨਿਯਮ-ਤੋੜਦੇ, ਠੱਗਾਂ ਉੱਤੇ। "ਹੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਗੱਡੋ, ਅਸਹਾਇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ—ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਉੱਠ ਨਾ ਸਕੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ।" "ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਬਿਜਲੀ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਤਬਾਹੀ, ਬੁਰਾ-ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਲਿਆਓ; ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨੀ ਚਮਕ ਉਠਾਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਫੂਲਦੇ ਅਸੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪੱਥਰ ਲਿਆਓ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਪੇ, ਪੱਥਰ-ਫੋੜਣ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ; ਮੌਤ-ਦਾਇਕ, ਅਜਰ, ਤੀਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਦਿਓ।" "ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਤੁਹਾਡੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਵੇ, ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ; ਯਜਕਾਂ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿਓ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਸਤਕਾਰ ਦਿਓ।" "ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਘਾਤੀਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਤੋੜ-ਫੋੜ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ; ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਰਾਹ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਣ।" "ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਝੂਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਤੱਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਫੜਦਾ—ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਰਹੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਬੋਲਣ-ਯੋਗ ਨਾ ਰਹੇ।" "ਜੋ ਬੁਰੇ ਬੋਲ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਜਾਂ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਖਰਾਬ ਕਰਦੇ—ਸੋਮਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦੇ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇ।" "ਜੋ ਸਾਡੀ ਰਸ, ਸਾਡਾ ਪੀਣ, ਹੇ ਅੱਗ, ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਘੋੜੇ, ਗਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦੇ—ਚਾਹੇ ਵੈਰੀ, ਚੋਰ, ਜਾਂ ਡਾਕੂ—ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾਣ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਸ ਹੋਵੇ।" "ਉਹ ਸਰੀਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਵੇ; ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਮੁਰਝ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦੇ।" "ਵਿਦਵਾਨ ਲਈ, ਸੱਚ ਤੇ ਝੂਠ ਦੀ ਪਛਾਣ ਸਾਫ ਹੈ; ਦੋ ਬੋਲਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਸੱਚਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ—ਸੋਮਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਝੂਠੇ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ।" "ਸੋਮਾ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਨਿਆਂ-ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਨੂੰ; ਉਹ ਅਸੁਰ ਤੇ ਝੂਠੇ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ—ਦੋਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੇਠਾਂ ਹਾਰਦੇ।" "ਜੇ ਮੈਂ ਝੂਠਾ ਦੇਵਤਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਨਿਕੰਮਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ—ਤਾਂ ਵੀ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ? ਜੋ ਠੱਗੀ ਬੋਲਦੇ, ਉਹ ਨਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣ।" "ਜੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਜਾਦੂਗਰ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਵੇ, ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਖ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਝੂਠਾ ਜਾਦੂਗਰ ਕਹਿੰਦਾ।" "ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜਾਦੂਗਰ ਕਹਿੰਦਾ, ਜਾਂ 'ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਂ' ਕਹਿੰਦਾ ਪਰ ਅਸੁਰ ਹੈ—ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵੱਜ ਨਾਲ ਮਾਰੇ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇ।" "ਉਹ ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੂਮੜੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਲੁਕਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਘਾਤ ਕਰਦੀ—ਉਹ ਅੰਤਹੀਣ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੀ ਜਾਵੇ, ਪੱਥਰ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਵੱਜਣ।" "ਉਠੋ, ਹੇ ਮਰੁਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜੋ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜੋ ਤੇ ਕੁਚਲੋ; ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਡਦੇ, ਜਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਯਜਨ 'ਤੇ ਆਏ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਸੁੱਟੋ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਤੀਖੀ; ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਹੇਠਾਂ, ਉਪਰੋਂ—ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਵੱਜੋ।" "ਇਹ ਕੱਤੇ-ਵਾਂਗ ਜਬੜੇ ਵਾਲੇ, ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ। ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਤੁਸੀਂ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹਥਿਆਰ ਤੀਖਾ ਕਰਦੇ; ਹੁਣ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਸੁੱਟੋ।" "ਇੰਦਰ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਲਈ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਯਜਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ। ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਕੁਹਾੜੀ ਵਾਂਗ ਜੰਗਲ ਨੂੰ, ਭਾਂਡਾ ਵਾਂਗ ਫਟਦਾ, ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਂਦਾ।" "ਉਲੂ-ਅਸੁਰ, ਚੀਕਣ-ਉਲੂ-ਅਸੁਰ, ਕੁੱਤੇ-ਜਬੜੇ-ਅਸੁਰ, ਕੋਇਲ-ਅਸੁਰ; ਗਿੱਧ-ਅਸੁਰ, ਚੀਲ-ਅਸੁਰ—ਸਭ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਹੇ ਇੰਦਰ।" "ਨਾ ਅਸੁਰ, ਨਾ ਜਾਦੂਗਰ, ਨਾ ਜੋੜੀ ਬੁਰੇ, ਨਾ ਕੀੜਾ-ਵਾਂਗ—ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਣ। ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਮਧਯ-ਦੇਸ਼ ਉਪਰੋਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।" "ਇੰਦਰ, ਜਾਦੂਗਰ-ਪੁਰਸ਼ ਤੇ ਠੱਗ-ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ, ਜੋ ਠੱਗੀ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ। ਗਲ-ਮੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਜੜ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰ ਨਾਸ ਹੋਣ; ਉਹ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਣ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖੋ, ਜਾਗੋ! ਅਸੁਰਾਂ 'ਤੇ ਤਬਾਹੀ ਸੁੱਟੋ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਪਾ ਦਿਓ।" ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ: "ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਹੇ ਦੋਸਤੋ, ਨਾ ਡਗਮਗਾਓ। ਕੇਵਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ 'ਤੇ; ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਭਜਨ ਗਾਓ।" "ਇੰਦਰ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਅਣਰੋਕਿਆ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮਿਲਾਪ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੋਨੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ।" "ਭਾਵੇਂ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ; ਇਹ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ।" "ਵਿਦਵਾਨ, ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਾ ਇਨਾਮ ਦਿਓ।" "ਹੇ ਪੱਥਰ-ਫੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੀ ਨਾ ਦੇਵਾਂ, ਨਾ ਹਜ਼ਾਰ, ਨਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ 'ਤੇ, ਹੇ ਬਿਜਲੀ-ਧਾਰੀ; ਨਾ ਸੌ, ਨਾ ਸੈਂਕੜੇ ਦਾਤਾਂ 'ਤੇ।" "ਤੁਸੀਂ ਦਾਨੀ ਹੋ, ਇੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਭਰਾ ਲਈ, ਜੋ ਭਾਗੀ ਹੋਏ; ਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਧਨ-ਦਾਤਾ, ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਧਨ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਲਈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਲ ਦੇ ਚੱਕਰ, ਮੀਂਹ ਦੀ ਆਮਦ, ਡੱਡੂਆਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੀਤ, ਤੇ ਇੰਦਰ-ਸੋਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸੱਚ ਤੇ ਝੂਠ ਦੀ ਪਛਾਣ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ, ਤੇ ਦਾਨ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਦੀ ਅਰਦਾਸ—ਇਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ, ਮਨੁੱਖ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।