ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੌਂਵੇਂ ਤੇ ਨਵੇਂ ਵਾਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਰਚਿਨ ਦੇ ਸੌ ਯੋਧਿਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਪਰਾਜਿਤ ਸੀ, ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ। ਇਹ ਉੱਚਾ ਭਜਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨ ਪਗਡੰਡੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਤਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਇੰਦ੍ਰ, ਮੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਸ਼ਟ-ਪਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਗਡੰਡੀ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਮੇਰੇ ਚੰਗੇ ਗੀਤ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਣ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਹੁਣ ਮਾਨਵ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਗਡੰਡੀ ਵਾਲੇ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ। ਜੋ ਮਨੋਂਕਾ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਟੱਲ, ਸਦਾ ਚਲਦੀ ਹੋਈ ਬੁਧੀ ਨਾਲ। ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧਨ ਨਾਲ ਸੰਪਨ ਕਰੋ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਗ ਰੱਖਿਆ, ਸੌ ਭਜਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਵਡਿਆਪਣ ਵਿੱਚ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਰਾਤਨ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਗ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਠੋਸ ਹੈ, ਲੋਕ ਸਥਿਰ ਹਨ; ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਪੱਕਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਗਡੰਡੀ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਉੱਚਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਜਾਣ ਕੇ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੀ ਹੱਦ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਕੀ ਛੁਪਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਗਡੰਡੀ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ? ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਨਾ ਛੁਪਾ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਸ਼ਟ-ਪਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਗਡੰਡੀ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਮੇਰੇ ਚੰਗੇ ਗੀਤ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਣ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਹੁਣ ਤਿੰਨ ਆਵਾਜਾਂ ਉਚਾਰੋ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਮਧੁਰ ਦੁੱਧ ਵਹਾਇਆ। ਉਹ ਬਛੜਾ, ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਭ੍ਰੂਣ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਂਡ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਪੌਦਿਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ—ਉਹ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਚਾਨਣ, ਆਪਣੀ ਉਪਚਾਰ ਨਾਲ। ਤੁਸੀਂ ਚੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਰਥ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਰਥ, ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਪਿਓ ਦਾ ਦੁੱਧ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਓ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਪਾਣੀ ਵਹਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਭਾਂਡੇ, ਆਪਣੇ ਛਿੜਕਾਅ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਧੁਰਤਾ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬਚਨ ਪਰਜਨਯਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ; ਇਹ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਮੀਂਹ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ, ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਫਸਲ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਫੂਲ ਕਰੇ। ਉਹ ਸਾਂਡ, ਬੀਜ ਦਾ ਵਾਹਕ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲਦੇ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਸਾਨੂੰ ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਪਰਜਨਯਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦਾਨੀ, ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਓ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਜੌ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਜੋ ਪੌਦਿਆਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਬੀਜ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਪਰਜਨਯਾ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਜਨਕ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿਠਾ ਹਵਨ ਦਿਓ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ। ਇਕ ਸਾਲ ਭ੍ਰਾਮਣ, ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਚੁੱਪ ਰਹੇ; ਹੁਣ, ਪਰਜਨਯਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਡੱਡੂ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਜਦ ਅਸਮਾਨੀ ਪਾਣੀ ਸੁੱਕੇ ਝੀਲ 'ਤੇ ਆਈ, ਡੱਡੂ, ਗਾਂ-ਬਛੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਮੀਂਹ ਪਈ, ਪਿਆਸੇ, ਮੌਸਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ, ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਕੜਦਾ ਹੈ, ਉਤਸੁਕ, ਜਦ ਪਾਣੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਅਜੇ ਤਰਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ; ਜਦ ਡੱਡੂ ਭੀਗ ਜਾਂਦਾ, ਚਿੱਟਾ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਕਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ-ਅਧਿਆਪਕ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਚਾਰਣਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਰੀਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਭੂਰਾ, ਇਕ ਕਾਲਾ, ਇਕ ਚਿੱਟਾ, ਇਕ ਹਰਾ—ਸਭ ਇਕ ਹੀ ਨਾਮ ਰੱਖਦੇ, ਪਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਹਰ ਥਾਂ ਇਕੱਠੇ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ। ਭ੍ਰਾਮਣਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ-ਯਜਨਾ 'ਤੇ, ਭਰੇ ਝੀਲ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਬੋਲਦੇ, ਉਸ ਦਿਨ, ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਡੱਡੂ ਮੀਂਹ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭ੍ਰਾਮਣ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਲ ਭਰ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤੀ; ਪੁਜਾਰੀ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਪੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਕੁਝ ਲੁਕਵੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਨਿਯਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਮੌਸਮ ਦੀ ਉਣਸੁਣੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਮੀਂਹ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਤਪੇ ਹੋਏ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਭੂਰੇ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਕਾਲੇ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਚਿੱਟੇ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਹਰੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੱਤਾ; ਡੱਡੂ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿੰਦੇ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਜਲਾ ਦੋ, ਤੱਕੜਾ ਦੋ, ਥੱਲੇ ਪਾ ਦੋ, ਮਹਾਨ ਜੋ ਹਨ, ਜੋ ਹਨੇਰਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਸੁਣੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਢੋ, ਮਾਰੋ, ਦੂਰ ਭਜਾਓ, ਜਮਾਓ, ਹੇ ਅਤਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣਾ ਵੈਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੱਖਾ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਟ, ਨਿਯਮ-ਤੋੜੂ, ਠੱਗ ਉੱਤੇ ਲਾਓ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੋ, ਅਸਹਾਇ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ; ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੜ ਨਾ ਉਠੇ—ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਇਤ्थੇ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਬਿਜਲੀ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਤਬਾਹੀ, ਬੁਰਾ-ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਲਿਆਓ; ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨੀ ਚਾਨਣ ਉਠਾਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਫੂਲਦੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪੱਥਰ ਲਿਆਓ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਪੀਆਂ, ਪੱਥਰ-ਤੋੜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ; ਮਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਅਜਨਮ, ਤਿੱਖੀਆਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਦੋ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਵੇ, ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਭੇਟ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਬੁਧੀ ਤੇ ਇਨਾਮ ਦਿਓ। ਆਪਣੀਆਂ ਜਿੱਤਦਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰੋ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਤੋੜੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ; ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਰਾਹ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਝੂਠੀ ਬਾਤ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛਲਨੀ ਨਾਲ ਫੜਦਾ—ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਵੇ, ਇੰਦ੍ਰ, ਉਹ ਬੋਲ ਨਾ ਸਕੇ। ਜੋ ਬੁਰੇ ਬਚਨ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ, ਜਾਂ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫਿਤਰਤ ਨਾਲ ਖਰਾਬ ਕਰਦੇ—ਸੋਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਰਸ, ਪੀਣ, ਅੱਗੀ, ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦੇ—ਚਾਹੇ ਵੈਰੀ, ਚੋਰ, ਜਾਂ ਡਾਕੂ—ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ, ਉਹ ਦੇਹ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਟ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਸਰੀਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਮੁਰਝ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦੇ।