ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵਿਦਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਦੈਵੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵੱਡਿਆਈ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਣ ਅਤੇ ਦਾਨੀਆਂ ਲਈ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਹਿ ਸਕਣ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਜੋ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਦਨ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਯਜਮਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਜੜ ਨੂੰ ਮਜਬੂਤ ਕਰਣ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇਣ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਮਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਭਜਨ-ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ, ਸੁੱਚੇ ਸੁਰ ਵਾਲੇ, ਘਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਅਤੇ ਅਜੇਤ ਹਨ। ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਸਨ ਨੀਲੇ-ਕਾਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੌ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਜਟਾ ਵਾਲੇ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਕਈ ਮਿੱਤਰਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਰਚਨਹਾਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਭਜਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਜਰਧਾਰੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ। ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬਚਾਅ ਦਿਉ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਯਜਨ ਲਈ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਦੂਧ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਬਲਵਾਨ ਲਈ, ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਊ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਪੀਉਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਤੁਸੀਂ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਲਈ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਇੰਦ੍ਰ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚਕਾਰ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਭਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰੀ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵਸ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ। ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਨਵੇਂ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵੀ, ਜੋ ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਕੀਤੇ। ਜਦੋਂ ਦੇਵੀਆਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਹਾਰ ਨਾ ਸਕੀਆਂ, ਤਾਂ ਸੋਮਾ ਸਿਰਫ ਉਸਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਆਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਹੀ ਚਰਾਗਾਹ ਹੈ। ਤੂੰ ਹੀ ਇੰਦ੍ਰ, ਗਊਆਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਧਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਵਾਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ। ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਬਚਾਅ ਦਿਉ। ਹੁਣ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਣੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੱਕ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦੋ ਰਾਜ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਣੂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ। ਨਾ ਤਾਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਨਾ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੋਈ ਵੀ, ਹੇ ਵਿਣੂ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਤੂੰ ਉੱਚਾ ਤੇ ਚੌੜਾ ਅਕਾਸ਼ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਧਰਤੀ ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਚੰਗੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਵਿਣੂ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਾਇਆ। ਤੂੰ ਯਜਨ ਲਈ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ, ਸੂਰਜ, ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਉਗਾਇਆ। ਦਾਸਾ ਦੀ ਮਾਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਣੂ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੰਭਰ ਦੇ 99 ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਵਾਰਚਿਨ ਦੇ ਸੌ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਜੇਤ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਇਹ ਉੱਚਾ ਭਜਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਾਨ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਣੂ; ਮੇਰੇ ਗੀਤ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਣ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ। ਵਿਸ਼ਣੂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਵਸ਼ਟ-ਬੋਲੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਦਮ ਵਾਲੇ। ਮੇਰੇ ਵਧੀਆ ਗੀਤ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਵਧਾਉਣ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਬਚਾਅ ਦਿਉ। ਹੁਣ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਦਮ ਵਾਲੇ ਵਿਣੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਲ ਮਨ ਅਤੇ ਯਜਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਣੂ ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ। ਤੂੰ, ਵਿਣੂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧਨ ਨਾਲ ਤਰੱਕੀ ਦੇ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਵਿਣੂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੌ ਭਜਨਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਵਿਣੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਖੇਤ ਲਈ ਫੈਲਾਈ, ਵਿਣੂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹਨ; ਉਸ ਨੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਾਲਾ, ਪੱਕਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਦਮ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਉੱਚਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਣੂ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਕੀ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਦਮ ਵਾਲਾ, ਇਸਨੂੰ ਉਚਾਰ ਦਿੱਤਾ? ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਨਾ ਲੁਕਾ—ਇਹ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵਿਣੂ, ਮੈਂ ਵਸ਼ਟ-ਬੋਲੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਦਮ ਵਾਲੇ। ਮੇਰੇ ਵਧੀਆ ਗੀਤ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਵਧਾਉਣ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਬਚਾਅ ਦਿਉ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਚਾਰਿਆ, ਜੋ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਮਧੁਰ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਥਣੀ ਨਿਕਾਲੀ। ਉਹ ਬਛੜਾ, ਜੋ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਬਛੜਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਪੌਦਿਆਂ, ਜਲਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ, ਰੱਖਿਆ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਥਵਾਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਰਥ, ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਿਆ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਪਿਉ ਦਾ ਦੁੱਧ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਿਉ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੀ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵੀ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਅਕਾਸ਼, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਲ-ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਆਪਣੀ ਛਿੜਕਾਅ ਨਾਲ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਧੁ ਵਾਂਗ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬਾਣੀ ਪਰਜਨਯ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਉਹ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਮੀਂਹ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ, ਫਲਦਾਇਕ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਫਲਫੂਲ ਹੋਣ। ਉਹ, ਬਲਵਾਨ, ਬੀਜ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਅਤੇ ਨਾ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚ ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਬਚਾਅ ਦਿਉ। ਪਰਜਨਯ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦਾਨੀ, ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਾਫਰ ਜੌ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਜੋ ਜੜੀਆਂ, ਗਊਆਂ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਬੀਜ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਪਰਜਨਯ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀ ਭੇਟ ਭੇਟੋ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ। ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਜਦ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਰਤ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਚੁੱਪ ਰਹੇ; ਹੁਣ ਪਰਜਨਯ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਮੇਡਕਾਂ ਨੇ ਬੋਲਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ, ਵਿਣੂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਪਰਜਨਯ ਵਲੋਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।