ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਰੋਸ਼ਨ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਦਾ ਸੱਚੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਸੁਹਣੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਚਾਰ ਚੱਕਰ ਵਾਲੀ ਰਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਦੀਆਂ ਸਨ। ਸੂਰਜ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅੰਧਕਾਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਥੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੂਰਜ, ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਹਿਰਦਾ ਸੁੱਖੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਇਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਅੰਦਰ ਦੀ ਪੀੜਾ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਸੀ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਉਸਦੇ ਆਸਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਧਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਸਾਡੇ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਦਾ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਅੰਗਿਰਾਸਾਂ ਲਈ ਗੋਸ਼ਤ ਦੀਆਂ ਗੋਵਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਧਨ ਦੀ ਵੰਡ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਢੱਕਣਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਵ੍ਰਿਤਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਿਪਰੂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕੂਟਸਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਵੀ ਕਾਬੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸੰਗਠਿਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਸਮਰਪਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਰੋਧੀ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਦਿਮਾਗ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮਿਲਦੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤਰਾ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੂਰਜ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਸਹਾਇਕ ਬਣਨ ਲਈ ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਦਾਂ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।