ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, “ਓਹ ਸੱਜਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਮਿੱਤਰਤਾ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਹੇ ਵਰਨ, ਜੋ ਸਵੈ-ਸੰਭਾਲੂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹਾਂ।” ਫਿਰ ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਵਰਨ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਮਿੱਤਰ ਭੁੱਲ ਕਰ ਬੈਠੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖ। ਅਸੀਂ ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਪ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਾ ਹੋਈਏ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਹ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਉਹ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ, “ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਡਿਗਦੇ-ਟਿਕਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਵਰਨ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫਾਹੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੇ। ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਝੋਲੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰ।” ਭਗਤ ਫਿਰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਵਰਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘਰ, ਅਰਥਾਤ ਮੌਤ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਣ ਦੇ। ਦਇਆ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਸਕ, ਮਿਹਰ ਕਰ।” ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਜੇ ਮੈਂ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਧ-ਪੱਕੀ ਮਟਕੀ ਵਾਂਗ ਹਿਲਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਮਿਹਰ ਕਰ। ਜਦ ਮੇਰਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਡੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਭਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਮਿਹਰ ਕਰ। ਜਦ ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਬੁੱਢਾ ਤੇ ਤਰਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਵੀ ਮਿਹਰ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਾਣ-ਅੰਜਾਣ, ਉਸ ਪਾਪ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ, ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ-ਰਸ ਵਧੀਆ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵਾਯੂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਏ। “ਆ ਵਾਯੂ, ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਆ, ਅਤੇ ਸੋਮ-ਰਸ ਪੀਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਵਾਯੂ, ਜੋ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮ-ਰਸ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ। ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਤੇਰੀ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।” ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਬਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਧਿਸ਼ਣਾ ਦੇਵੀ ਧਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਟੀਮਾਂ ਵਾਯੂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਧਨ ਵਾਲਾ ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਲਾਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੌੜਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਾਈਆਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਰਥ-ਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੂਰਜ, ਧਨ, ਘੋੜੇ, ਸੋਨਾ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਭਾਗਾਂ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ, ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤੇ, ਕਿਵੇਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਮਾਨੂ ਲਈ, ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਸੀ, ਸਵੇਰ ਚੜ੍ਹਾਈ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਚਮਕਦੇ ਦੂਤ, ਜੋ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸਦਾ ਨਵੀਂ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਧਨ-ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜੁਝਾਰੂ, ਤੇਜ਼ ਟੀਮਾਂ, ਜੋ ਵਾਯੂ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਧੂ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬ ਨਿਭਾਏ। ਜਿੰਨੀ ਤੁਹਾਡੀ ਦੇਹ ਪਹੁੰਚਦੀ, ਜਿੰਨੀ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ, ਜਿੰਨੀ ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਚਮਕਦੀ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਸੋਮ-ਰਸ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੀਓ, ਇਥੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠੋ। ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਟੀਮਾਂ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਇਕ ਰਥ ਉੱਤੇ ਆਓ। ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਭੇਟ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵਰਸਾਓ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੈਂਕੜੀਆਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਟੀਮਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਤੁਸੀਂ ਨਾਲ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਅਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੋਮ-ਰਸ ਪੀਓ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮਿਹਰ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, “ਆ, ਹੇ ਵਾਯੂ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਟੀਮਾਂ ਨਾਲ ਆ। ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੱਤ ਵਾਲਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਰਸ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈਂ।” ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਸੋਮ-ਰਸ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪੂਜਾਰੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਪਿਆਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਟੀਮਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਭਗਤ ਦੇ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਾਯੂ, ਭੇਟ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲਾ ਧਨ, ਵੀਰਤਾ, ਪਸ਼ੂ, ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਦੇਹ। ਤੂੰ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸੋਮ-ਰਸ ਵਿਚ ਮਾਣ ਮਾਣਦੇ, ਸੱਚੇ ਦੇਵਤੇ, ਭੇਟ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾ। ਆਪਣੀਆਂ ਸੈਂਕੜੀਆਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਟੀਮਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਯੂ, ਸਾਡੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਆ। ਇਸ ਰਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖ। ਫਿਰ, ਭਗਤ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਇਹ ਨਵਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੌਖੇ ਸੱਦਣਯੋਗ ਸਮਝ ਕੇ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਤਾਕਤ ਦਿਓ।” ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਮਹਾਨ ਹੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹੋ। ਖੁਰਾਕ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ, ਮਹਾਨ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੇਵੋ। ਜਦੋਂ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ, ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਲਈ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਤਾਵਲੇ ਦੌੜਾਕਾਂ ਵਾਂਗ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਅਕਤੀ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਲੱਭਦਾ, ਧਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਪੁਰਾਣੀ ਦਾਤ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਨਵੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੀਰ ਨੇਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਇਸ ਸੋਮ-ਰਸ ਪੀਣ ਤੇ ਆਓ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਭੁੱਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ ਸਦਾ ਇਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਚੰਡ ਕਰਕੇ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਦੋ; ਜੋ ਕੁਝ ਪਾਪ ਹੋਇਆ, ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ; ਆਰਯਮਨ ਅਤੇ ਆਦਿਤੀ ਸਾਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ, ਦੋ ਜਵਾਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਇਨਾਮ ਪਾਈਏ; ਇੰਦ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਅਤੇ ਮਰੁਤ ਸਾਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ; ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਇਹ ਹੈ ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਰਾਤਨ ਸਿਫ਼ਤ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਮੇਰੇ ਚਿੰਤਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਤੋਂ ਮੀਂਹ। ਗਾਇਕ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਗੀਤ ਸਵੀਕਾਰੋ; ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਧਾਓ। ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਜਾਂ ਨਿੰਦਿਆ ਵੱਲ ਨਾ ਲੈ ਜਾਓ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ; ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ। ਤੁਹਾਨੂੰ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਝ ਹੀ ਸੱਦਦੇ ਹਨ, ਮਦਦ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਭਗਤ ਦੀ ਅਰਦਾਸ, ਯਾਚਨਾ ਅਤੇ ਸਿਫ਼ਤ, ਵਰਨ, ਵਾਯੂ, ਇੰਦ੍ਰ, ਅੱਗਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਅਸੀਸਾਂ ਦੀ ਭੀਖ ਮੰਗਦੀ ਹੈ।