ਇਹ ਕਥਾ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਆਠ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਭਜਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਧੂ ਖਾਤਰ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉੱਚੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਪੂਜਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀਏ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਪਣੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਬਚਾਓ। ਵਰੁਣ ਦੇ ਮਹਾਨਪਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਜਗਤ-ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਮ ਦਿੱਤਾ, ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਸੋਚਦਾ ਹੈ—ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਵਰੁਣ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਾਂਗਾ? ਮੇਰੀ ਕਿਹੜੀ ਭੇਟ ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ? ਕਦੋਂ ਉਹ ਦਇਆਲੂ, ਸੁਹਿਰਦ ਵਰੁਣ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਕਰੇਗਾ? ਵਸੀਸ਼ਠ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਉਹ ਆਸ ਲੈ ਕੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ। ਜਗਤ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਇਹੀ ਆਖਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਵਰੁਣ ਹੀ ਪਾਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਵਰੁਣ! ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਪੁਰਾਣਾ ਦੋਸ਼ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਗਤ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਇਸ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤੁਰਿਆ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਸਾਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਡਾ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਉਸ ਤੰਦ ਤੋਂ ਛੁਡਾ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਛੜੇ ਨੂੰ ਰੱਸਸੀ ਤੋਂ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਜਾਲ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਉਹ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਲਾ, ਸਥਿਰਤਾ, ਬਹਾਦਰੀ ਜਾਂ ਚਤੁਰਾਈ ਵਰੁਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ। ਨੇੜਤਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੱਡਾ-ਛੋਟਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਝੂਠ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਜਿਵੇਂ ਨੌਕਰ ਆਪਣੇ ਦਾਤਾ ਲਈ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਨੇਕ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਧਨ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਭਾਵੇਂ ਅਣਜਾਣ, ਸੋਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਭਜਨ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਿਆਈ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਬਚਾ।" ਵਰੁਣ ਨੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਰਾਹ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਮਹਾਨ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦੇ ਲਈ ਵਗਾਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਵਾਯੂ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਵੀਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨਿਵਾਸ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਦੋਵੇਂ ਜਗਤ, ਵਰੁਣ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਚੱਜੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਚੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਰੁਣ ਨੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਗਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਨਾਮ ਧਾਰਦੀ ਹੈ।" ਜੋ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਭੇਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਨੁੱਖ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਯੁੱਗ ਲਈ ਇਹ ਸਿੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਆਕਾਸ਼ ਅੰਦਰ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਛੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਝੂਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ। ਵਰੁਣ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ; ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਚਿੱਟਾ ਜਾਨਵਰ, ਬੂੰਦ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਰ, ਉਸ ਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਭੁੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਵਰੁਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਰਪਾਪ ਰਹੀਏ। ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਿਆਂ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਬਚਾ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਆਪਣਾ ਉੱਤਮ ਭਜਨ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਤਾ, ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪੂਜਨਯੋਗ, ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਭੋਜਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਵਿਖਾਵਣ। ਜਦੋਂ ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਨੌਕਾ ਚੜ੍ਹੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਿਆਂ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਝੂਲੇ ਨੂੰ ਝੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਵਰੁਣ ਨੇ ਨੌਕਾ ਵਿੱਚ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣਾਇਆ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਬਲ ਨਾਲ ਗਾਇਕ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਚੰਗੇ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਵਧਾਇਆ। "ਕਿੱਥੇ ਹਨ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮਿੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ?" ਵਸੀਸ਼ਠ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਵਰੁਣ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਆਪ ਵਿਚ ਖੁਦ ਪੂਰਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਘਰ ਤੱਕ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।" "ਜੋ ਤੇਰਾ ਸਦਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਭੁੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਬਣੇ। ਅਸੀਂ, ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਾ ਹੋਈਏ; ਗਾਇਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਜਦ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਈ ਨਿਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ, ਵਰੁਣ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫਾਹੀ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ; ਜੋ ਮਿਹਰ ਦੀ ਚਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਚੰਗਿਆਈ ਨਾਲ ਰੱਖ।" "ਹੇ ਵਰੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘਰ (ਮੌਤ) ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਣ ਦੇ; ਦਇਆ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਮਿਹਰ ਕਰ।" "ਜੇ ਮੈਂ ਕੰਬਦਿਆਂ ਚੱਲਦਾ ਹਾਂ, ਕੱਚੇ ਭਾਂਡੇ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਗਰਜਣ ਵਾਲੇ, ਦਇਆ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਮਿਹਰ ਕਰ।" "ਜਦ ਮੇਰਾ ਨਿਰਣੈ ਡੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੈਂ ਰਾਹ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਦਇਆ ਕਰ।" "ਜਦ ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਪਿਆਸਾ ਤੇ ਬੁੱਢਾ ਹੋਇਆ, ਦਇਆ ਕਰ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਪਾਪ ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਨਿਯਮ ਦੇ ਖਿਲਾਫ, ਜਾਣ-ਅਣਜਾਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਉਹ ਪਾਪ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।" "ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਵਾਯੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਰਸ ਪੂਜਾਰੀਆਂ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਏ ਹਨ; ਆ, ਆਪਣੇ ਦਲਾਂ ਨਾਲ ਆ, ਤੇ ਸੋਮ ਪੀ।" "ਹੇ ਵਾਯੂ, ਜੋ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਹਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਇਨਾਮ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੋ ਜਗਤ ਧਨ ਲਈ ਜੰਮੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਧਿਸ਼ਣਾ ਧਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਦਲ ਵਾਯੂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹ ਆਈ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਲਿਆਉਂਦੀ, ਚੌੜੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿਖਾਉਂਦੀ; ਗਾਂ ਚੌੜੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈਆਂ, ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਵਗ ਪਏ।" "ਉਹ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਨਿੱਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਦੀ ਰਥ ਨੂੰ ਲਿਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ; ਤੇਜ਼ ਦਲ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਲਈ ਇਕਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੂਰਜ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਧਨ ਤੇ ਸੋਨਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਮਹਾਨ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਜੀਵ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" "ਚਲਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਸੁੰਦਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਿਆਈ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਚੰਗਿਆਈ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।" "ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਯੂ ਤੇ ਮਨੁ ਲਈ ਉਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹਾਈ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਸਮੇਤ।" "ਚਮਕਦਾਰ ਦੂਤ, ਧੋਖਾ ਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਕਈ ਰੁੱਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਫਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।" "ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਧਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਧੂ ਹੈ; ਉਹ, ਵਾਯੂ ਲਈ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਖੜੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਜਿੰਨਾ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਚਮਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੀਓ; ਇਥੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠੋ।" "ਚਮਕਦਾਰ ਦਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਇਕ ਰਥ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਆਓ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਉੱਤਮ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵਰਸਾਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਦਇਆ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਚੰਗਿਆਈ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ।