ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਉਸ਼ਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ, ਦਇਆਲੁ ਉਸ਼ਾਸ, ਇਨਾਮ ਦੇਵੇ ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਉਠਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ ਨੂੰ ਯਾਜ਼ਨਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਹਨ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਲਈ ਨਵੇਂ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਇਆ। ਇਸ ਅਸਚਰਜਕ ਕੰਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਬਣਾਇਆ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਵਰੁਣਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ; ਕੋਈ ਅਧਰਮੀ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਨਿਕਮਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੱਡੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੁਣਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਮਾਨਵ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਸੋਂ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਯਾਜ਼ਨਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਮਾਨਵਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ ਦੀ ਦਿਵਯ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੱਦੇ ਸੁਣਨ। ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਦਇਆ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ। ਜੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੋਂ ਸੱਦਾ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕਰੋ। ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣਾ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਆਰਯਮਾਨ ਵੱਡਾ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ; ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਝੂਠ-ਰਹਿਤ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸਵਿਤਰ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਯਾਜ਼ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ, ਪੁਰਾਣੀ ਦੋਸਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਗਏ, ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਦਾਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਦਾਸਾਂ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਆਰਯਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁਧ। ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਝੰਡੇ ਉੱਚੇ ਕੀਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਪਿਆਰੀ ਨਹੀਂ, ਜਿੱਥੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ ਸਾਡੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਤ, ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਦੇਖੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿਓ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆਓ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸੱਦੇ ਸੁਣਦੇ ਹੋ। ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ, ਆਪਣੀ ਅਜੈਯ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਸੁਦਾਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਤ੍ਰਿਤਸੁ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੱਚੀ ਸੀ। ਵਿਰੋਧੀ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਸੁਦਾਸ, ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਤ੍ਰਿਤਸੁਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਯਾਜ਼ਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕੇ; ਮਾਨਵਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸ਼ਲੋਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਣੀ। ਦਾਸਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ, ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ ਨੇ ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ; ਜਿੱਥੇ ਤ੍ਰਿਤਸੁ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੇ ਪੱਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਸੋਚ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਗਏ। ਇੱਕ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਸਦਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਡੀ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣਾ, ਮਿਤ੍ਰਾ, ਆਰਯਮਾਨ ਵੱਡਾ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ; ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਸਤ ਦੇ ਸਮਰਥਕ, ਅਤੇ ਸਵਿਤਰ ਦੀ ਦਿਵਯ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਵੇ। ਯਾਜ਼ਨਾ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਾਸ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜ ਵੱਡਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸਦੀਵ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ, ਰਾਹ ਅਤੇ ਮਾਰਗਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ। ਵਰੁਣਾ ਦੀ ਡਾਂਟ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਸਾਡਾ ਸੰਸਾਰ ਵੱਡਾ ਕਰੇ। ਸਾਡੀ ਯਾਜ਼ਨਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੀ ਸ਼ਲੋਕ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ। ਧਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਵਾਂ। ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਆਪਕ, ਵੱਸਣਯੋਗ, ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਧਨ ਦਿਓ; ਆਦਿਤਿਆ, ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਬੇਅੰਤ, ਝੂਠ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਖਜਾਨੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਠ-ਪਦੀਆਂ ਸ਼ਲੋਕ, ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ ਲਈ ਉਚਾਰੀਆਂ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ; ਉੱਚੇ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆਂ, ਦਿਵਯ ਪੂਜਾ ਤਕ ਪਹੁੰਚੀਏ; ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਗਿਆਨੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ਼ਾਸ ਵਾਂਗ, ਘੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਆਵੇ, ਵਿਆਪਕ ਰੱਖਿਆ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ। ਇੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਝੰਡੇ ਚਮਕਦੇ ਅਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ; ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ, ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੇਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦਾ, ਦੂਜਾ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਅਜੈਯ। ਆਦਿਤਿਆ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸੱਚ ਜਾਣਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਪਾਸ ਆਇਆ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਬੈਠਾ, ਦਇਆ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਅਠ-ਪਦੀਆਂ ਸ਼ਲੋਕ, ਇੰਦਰ-ਵਰੁਣਾ ਲਈ ਉਚਾਰੀਆਂ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ; ਉੱਚੇ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆਂ, ਦਿਵਯ ਪੂਜਾ ਤਕ ਪਹੁੰਚੀਏ; ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਭਾਰਿਆ; ਉੱਚਾ ਆਕਾਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਇਆ। ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ; ਕਦ ਮੈਂ ਵਰੁਣਾ ਵਿੱਚ ਵਸਾਂਗਾ? ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਕਦ ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਦਇਆਲੁ, ਮਿਹਰਬਾਨ ਕਦ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਕਰੇਗਾ? ਮੈਂ ਇਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਵਰੁਣਾ, ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ; ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ, ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ; ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਇਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਵਰੁਣਾ ਪਾਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਵਰੁਣਾ, ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਪੁਰਾਣਾ ਦੋਸ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤ, ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਰਾਜਾ, ਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨਾਲ ਕੀਤੇ; ਰਾਜਾ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਛੁਡਾ, ਵਾਂਗ ਬੱਚਾ ਜੋ ਰੱਸੇ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਜਾਲ ਤੋਂ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਚਿੰਮੜਿਆ ਹੋਇਆ। ਕਿਸੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਲਾ, ਵਰੁਣਾ, ਨਾ ਸਥਿਰਤਾ, ਨਾ ਸ਼ੂਰਤਾ, ਨਾ ਚਲਾਕੀ, ਕਾਫੀ ਹੈ। ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਛੋਟਾ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਹਨ; ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਝੂਠ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਦਾਨੀ ਮਾਲਕ ਲਈ ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, abundance ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ। ਗਿਆਨੀ ਦੇਵਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਅਣਪਛਾਣਿਆ, ਚਿੰਤਨਸ਼ੀਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ; ਉੱਚਾ, ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ, ਵਰੁਣਾ, ਪੂਰਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਵਰੁਣਾ ਨੇ ਸੂਰਿਆ ਲਈ ਰਾਹ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਵਾਂਗ ਛੁਡੇ ਹੋਏ ਸੈਲਾਬ, ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਵਹਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣਾ, ਮਿਤ੍ਰਾ, ਆਦਿਤੀ, ਆਰਯਮਾਨ, ਅਤੇ ਸਵਿਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਦਾਨ, ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ।